திருவீழிமிழலை தலபுராணம், சிவ மகாபுராணம்கண்ணையே மலராக்கிய திருமால்
சிவ புராணத்திலும் திருவீழிமிழலை தலபுராணத்திலும் சொல்லப்படும் கதை. அசுரர்களை வெல்லச் சக்கராயுதம் வேண்டி, திருமால் சிவனை ஆயிரம் தாமரை மலர்களால் அர்ச்சிக்கத் தொடங்கினார். ஒவ்வொரு மலருக்கும் ஒரு திருநாமம் சொன்னார்.
அவர் அன்பைச் சோதிக்கச் சிவன் ஒரு மலரை மறைத்தார். தொள்ளாயிரத்துத் தொண்ணூற்று ஒன்பது மலர்கள் முடிந்ததும், ஆயிரமாவது மலர் இல்லை. திருமால் தயங்கவில்லை. "என் கண்ணைத் தாமரைக் கண் என்கிறார்களே" என்று, தன் ஒரு கண்ணையே பிடுங்கி மலராகப் படைக்கத் துணிந்தார்.
உடனே சிவன் தோன்றி அவரைத் தடுத்து, சுதர்சனச் சக்கரத்தை வழங்கினார். அன்று முதல் திருமால் "பங்கஜாக்ஷன்", தாமரைக் கண்ணன். உலகைக் காக்கும் திருமாலும் பணிவான அடியாராக நின்றார். பட்டர் சொல்வது போல், தெய்வங்களும் "சரணம்" என்று நிற்பது பக்தியின் உச்சம்.
Sthala Purana of Thiruveezhimizhalai, Shiva PuranaVishnu Offers His Own Eye as a Lotus
A story told in the Shiva Purana and the sthala purana of Thiruveezhimizhalai. Seeking the discus to defeat the asuras, Vishnu began to worship Shiva with a thousand lotus flowers, chanting a sacred name with each.
To test His love, Shiva hid one flower. When nine hundred and ninety-nine flowers had been offered, the thousandth was missing. Vishnu did not hesitate. 'Do they not call my eyes lotus eyes?' he said, and prepared to pluck out one of his own eyes and offer it as the flower.
At once Shiva appeared, stopped him and gave him the Sudarshana discus. From that day Vishnu is called Pankajaksha, the lotus-eyed. Even Vishnu, protector of the world, stood as a humble devotee. As Bhattar says, when the gods themselves stand crying 'refuge', that is devotion at its height.
