Abirami Andhadhi 56 · ஒன்றாய் அரும்பி, பலவாய் விரிந்து, இவ் உலகு எங்குமாய்

Verse 56 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

ஒன்றாய் அரும்பி, பலவாய் விரிந்து, இவ் உலகு எங்குமாய்நின்றாள், அனைத்தையும் நீங்கி நிற்பாள் என்றன், நெஞ்சினுள்ளேபொன்றாது நின்று புரிகின்றவா! இப் பொருள் அறிவார்அன்று ஆலிலையில் துயின்ற பெம்மானும், என் ஐயனுமே.

Onraay arumpi, palavaay virinthu, iv ulaku engkumaay / Ninraal, anaiththaiyum neengki nirpaal enran, nenjinullae / Ponraathu ninru purikinravaa! ip porul arivaar / Anru aalilaiyil thuyinra pemmaanum, en aiyanumae.

பொருள்

ஒன்றாக அரும்பி, பலவாக விரிந்து, இந்த உலகம் எங்கும் நிறைந்து நின்றவள்; அதே நேரம் எல்லாவற்றையும் கடந்து நிற்பவள். அவள் என் நெஞ்சுக்குள்ளே அழியாமல் நின்று அருள் புரியும் விதம் என்ன வியப்பு! இந்தப் பொருளை அறிந்தவர்கள், அன்று ஆலிலையில் உறங்கிய திருமாலும், என் ஐயன் சிவனுமே.

Meaning

She budded as one, unfolded as many, and stood filling this whole world; and at the same time she stands beyond all of it. What a wonder that she stays undying within my heart and works her grace there! Those who know this truth are Vishnu, who once slept on the banyan leaf, and my Lord Shiva.

சொற்பொருள் Word by word

ஒன்றாய் அரும்பி: budding as one
பலவாய் விரிந்து: unfolding as many
உலகு எங்குமாய்: filling the whole world
அனைத்தையும் நீங்கி: beyond everything
பொன்றாது: undying
புரிகின்றவா: how she works (her grace)
ஆலிலையில் துயின்ற பெம்மான்: Vishnu, who slept on the banyan leaf
ஐயன்: my Lord, Shiva

விளக்கம்

ஒரு மொட்டு மலராக விரிவது போல, ஒன்றாக இருந்தவள் பலவாக விரிந்தாள். உலகம் முழுவதும் அவள்; ஆனால் உலகத்தோடு அவள் முடிந்துவிடவில்லை, அதற்கு அப்பாலும் இருக்கிறாள். இதுவே வேதாந்தம் சொல்லும் உண்மை.

இவ்வளவு பெரியவள் "என் நெஞ்சினுள்ளே" அழியாமல் நிற்கிறாள் என்பதே பட்டரின் வியப்பு. இந்த ரகசியத்தை முழுமையாக அறிந்தவர்கள் திருமாலும் சிவனும் மட்டுமே என்கிறார். இருபத்தொன்பதாம் பாடலின் கதையில் ஆலிலைக் குழந்தைக்கு அன்னை சொன்ன உண்மையும் இதுவே.

Explanation

As a bud opens into a flower, she who was One unfolded as many. The whole world is she; yet she does not end with the world, she is beyond it as well. This is the truth Vedanta teaches.

Bhattar's wonder is that one so vast stays undying 'within my heart'. He says only Vishnu and Shiva fully know this secret. It is the same truth the Mother told the child on the banyan leaf in the story of verse 29.

தேவி மகாத்மியம் (மார்க்கண்டேய புராணம்), அத்தியாயம் 10

"இங்கே நான் ஒருத்தியே"

தேவி மகாத்மியத்திலிருந்து. நிசும்பனும் அவன் படைகளும் அழிந்த பிறகு, சும்பன் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தான். அவன் அன்னையைப் பார்த்து ஏளனமாகச் சொன்னான்: "நீ பெருமை பேசாதே. நீ மற்றவர்களின் வலிமையை நம்பிப் போரிடுகிறாய்."

அன்னை அமைதியாகச் சொன்னாள்: "இந்த உலகில் நான் ஒருத்தியே இருக்கிறேன். என்னைத் தவிர வேறு யார் இருக்கிறார்கள்? பார், தீயவனே, இவர்கள் எல்லாரும் என்னுள்ளே புகுகிறார்கள்." அந்தக் கணமே பிராம்மி, வைஷ்ணவி, மாகேசுவரி, வாராகி முதலிய எல்லாச் சக்திகளும் அவள் உடலுக்குள் கலந்து மறைந்தன. அன்னை ஒருத்தியே நின்றாள்.

ஒன்றாக இருந்தவள் பலவாக விரிந்து போரிட்டாள்; பின் மீண்டும் ஒன்றாக ஒடுங்கினாள். "ஒன்றாய் அரும்பி, பலவாய் விரிந்து" என்ற பட்டரின் சொற்களுக்கு இதைவிடச் சிறந்த காட்சி இல்லை.

Devi Mahatmya (Markandeya Purana), chapter 10

'I Alone Exist Here'

From the Devi Mahatmya. After Nishumbha and his armies were destroyed, only Shumbha remained. He mocked the Mother: 'Do not boast. You fight relying on the strength of others.'

The Mother answered calmly: 'I alone exist in this world. Who else is there besides me? Look, wicked one, they are all entering into me.' At that moment Brahmi, Vaishnavi, Maheshvari, Varahi and all the other powers merged into her body and vanished. The Mother stood alone.

She who was One had unfolded as many to fight, and then drew back into One. There is no better picture of Bhattar's words, 'budding as one, unfolding as many'.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்க்கையின் பல பகுதிகளையும் இணைக்கும் ஒரே நூல் எது?

To reflect on

What single thread ties together the many parts of your life?