Iniyavai Narpathu 8 · ஊருங் கலிமா உரனுடைமை முன்இனிதே – Tamilone

Verse 8 · Iniyavai Narpathu · Poothanchendhanar

ஊருங் கலிமா உரனுடைமை முன்இனிதேதார்புனை மன்னர் தமக்குற்ற வெஞ்சமத்துக்கார்வரை யானைக் கதங்காண்டல் முன்இனிதேஆர்வ முடையவர் ஆற்றவும் நல்லவைபேதுறார் கேட்டல் இனிது

Oorung kalimaa uranutaimai muninithae / Thaarpunai mannar thamakkurra venjsamaththuk / Kaarvarai yaanaik kathangkaantal muninithae / Aarva mutaiyavar aarravum nallavai / Paethuraar kaettal inithu

பொருள்

ஏறிச் செல்லும் குதிரையின் வலிமை இனிது; மாலை அணிந்த மன்னர்களின் கடும்போரில், கரிய மலைபோன்ற யானைகளின் சீற்றத்தைக் காண்பது இனிது; ஆர்வத்தோடு, மயக்கமின்றி நல்லவற்றைக் கேட்பது இனிது.

Meaning

The strength of the horse one rides is sweet; in the fierce battles of garlanded kings, the fury of elephants like dark mountains is sweet to behold; and listening eagerly, with an unclouded mind, to what is good is sweet.

சொற்பொருள் Word by word

ஊரும் கலிமா: the spirited horse one rides
உரன் உடைமை: its strength
தார் புனை மன்னர்: garlanded kings
வெஞ்சமம்: fierce battle
கார் வரை யானை: elephants like dark mountains
கதம் காண்டல்: seeing their fury
ஆர்வம் உடையவர்: those eager (to learn)
பேதுறார் கேட்டல்: listening with an unclouded mind

விளக்கம்

ஐந்து அடிகள் கொண்ட இந்தப் பாடல் இரண்டு உலகங்களை இணைக்கிறது. முதல் மூன்று அடிகள் வீர உலகம்: ஏறும் குதிரையின் வலிமை, மன்னர்களின் கடும்போரில் கரிய மலைபோன்ற யானைகளின் சீற்றம். பழந்தமிழர் வாழ்வில் இவை பெருமையும் உற்சாகமும் தரும் காட்சிகள்.

இறுதி இரண்டு அடிகள் அதைவிட உயர்ந்த இனிமையைச் சொல்கின்றன: ஆர்வமுள்ளவர்கள், மனம் கலங்காமல், நல்லவற்றைக் கேட்பது. கேள்விச் செல்வம் தமிழ் மரபில் மிக உயர்வாகப் போற்றப்படுகிறது; வள்ளுவர் 'செல்வத்துள் செல்வம் செவிச்செல்வம்' என்கிறார்.

ஏழு நாள்களில் மரணம் வரும் என்று அறிந்த பரீட்சித்து மன்னன், கலங்காமல், அந்த ஏழு நாள்களையும் சுகமுனிவரிடம் ஸ்ரீமத் பாகவதம் கேட்பதில் கழித்தான். இன்று செய்திகளும் சத்தங்களும் நிறைந்த உலகில், மனம் ஒருமித்து நல்லதைக் கேட்க நேரம் ஒதுக்குவதே உண்மையான செல்வம்.

Explanation

This five-line verse joins two worlds. The first three lines belong to the world of valour: the strength of the horse one rides, the fury of elephants like dark mountains in the fierce battles of kings. In ancient Tamil life these were sights of pride and excitement.

The last two lines name a higher sweetness: eager listeners hearing what is good with an unclouded mind. The wealth of listening is prized highly in the Tamil tradition; Valluvar calls it 'the wealth of wealths'.

King Parikshit, knowing that death would come in seven days, did not panic but spent those seven days listening to the Srimad Bhagavatam from the sage Shuka. In a world full of news and noise, setting aside time to listen to what is good with a gathered mind is true wealth.

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து

பரீட்சித்தின் ஏழு நாள்கள்

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. அர்ச்சுனனின் பேரனும் அபிமன்யுவின் மகனுமான பரீட்சித்து நீதியோடு நாட்டை ஆண்டான். ஒருநாள் வேட்டையில் களைத்து, தாகத்தோடு சமீக முனிவரின் ஆசிரமத்துக்குச் சென்றான். முனிவர் ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருந்ததால் பதில் சொல்லவில்லை. சினந்த மன்னன் இறந்த பாம்பு ஒன்றை முனிவரின் கழுத்தில் போட்டுவிட்டுச் சென்றான்.

இதை அறிந்த முனிவரின் மகன் சிருங்கி, "ஏழாம் நாளில் தட்சகன் என்ற நாகம் தீண்டி இந்த மன்னன் இறப்பான்" என்று சபித்தான். செய்தி கேட்ட பரீட்சித்து தன் பிழையை உணர்ந்து வருந்தினான். ஆனால் மரணத்தைக் கண்டு அஞ்சவில்லை. நாட்டை மகனிடம் ஒப்படைத்து, கங்கைக் கரையில் உண்ணா நோன்பிருந்து அமர்ந்தான்.

அவனைக் காண முனிவர்கள் பலர் வந்தனர். அப்போது வியாசரின் மகன் சுகமுனிவர் அங்கே வந்தார். பரீட்சித்து பணிவோடு கேட்டான்: "மரணத்தை நெருங்கிய ஒருவன் எதைக் கேட்க வேண்டும்? எதை நினைக்க வேண்டும்?" சுகர் அவனுக்கு ஏழு நாள்களும் இடைவிடாமல் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தைச் சொன்னார்: இறைவனின் அவதாரங்கள், பக்தர்களின் வரலாறுகள், கண்ணனின் லீலைகள்.

பசியும் உறக்கமும் மறந்து, ஆர்வத்தோடும், மயக்கமின்றியும் பரீட்சித்து கேட்டான். ஏழாம் நாள் தட்சகன் வந்தபோது, அவன் மனம் முழுவதும் இறைவனில் நிலைத்திருந்தது. அச்சமின்றி அவன் உடலை நீத்து இறைவனை அடைந்தான்.

ஆர்வமுடையவர் பேதுறாது நல்லவை கேட்டல் இனிது; அந்தக் கேள்வி மரணத்தையே அமைதியாக்கியது.

From the Srimad Bhagavatam

The Seven Days of Parikshit

From the Srimad Bhagavatam. Parikshit, grandson of Arjuna and son of Abhimanyu, ruled his kingdom justly. One day, weary and thirsty from hunting, he came to the hermitage of the sage Shamika. The sage, deep in meditation, did not answer him. In a moment of anger the king draped a dead snake around the sage's neck and left.

When the sage's son Shringi learned of it, he cursed the king: "On the seventh day the serpent Takshaka will bite him and he will die." Hearing this, Parikshit understood his fault and repented, but he did not fear death. He handed his kingdom to his son and sat on the bank of the Ganga, fasting.

Many sages came to see him, and then Shuka, son of Vyasa, arrived. Parikshit asked humbly, "What should one who is near death listen to? What should he think of?" For seven days without pause Shuka recited to him the Srimad Bhagavatam: the descents of the Lord, the lives of his devotees, the play of Krishna.

Forgetting hunger and sleep, Parikshit listened eagerly and with a clear mind. When Takshaka came on the seventh day, the king's mind rested wholly in God. Without fear he left his body and reached the Lord.

For the eager to listen to what is good with an unclouded mind is sweet; that listening made even death peaceful.

சிந்தனைக்கு

இந்த வாரம் மனம் ஒருமித்து நல்ல ஒன்றைக் கேட்க நீங்கள் எவ்வளவு நேரம் ஒதுக்கினீர்கள்?

To reflect on

How much time did you set aside this week to listen, with a gathered mind, to something good?