Inna Narpathu 3 · கொடுங்கோல் மறமன்னர் கீழ்வாழ்த லின்னா – Tamilone

Verse 3 · Inna Narpathu · Kapilar

கொடுங்கோல் மறமன்னர் கீழ்வாழ்த லின்னாநெடுநீர் புணையின்றி நீந்துத லின்னாகடுமொழி யாளர் தொடர்பின்னா வின்னாதடுமாறி வாழ்த லுயிர்க்கு

Kotungkoal maramannar keezhvaazhtha linnaa / Netuneer punaiyinri neenthutha linnaa / Katumozhi yaalar thotarpinnaa vinnaa / Thatumaari vaazhtha luyirkku

பொருள்

கொடுங்கோல் புரியும் கொடிய மன்னனின் கீழ் வாழ்வது துன்பம்; ஆழமான நீரில் மிதவையின்றி நீந்துவது துன்பம்; கடுஞ்சொல் பேசுவோரின் தொடர்பு துன்பம்; நிலையில்லாமல் தடுமாறி வாழ்வது உயிர்க்குத் துன்பம்.

Meaning

To live under a cruel king with a crooked sceptre is painful; to swim deep water without a float is painful; the company of harsh-tongued people is painful; and to live wavering, without footing, is painful to the soul.

சொற்பொருள் Word by word

கொடுங்கோல்: crooked sceptre, cruel rule
மறமன்னர்: fierce, cruel kings
கீழ் வாழ்தல்: living under
நெடுநீர்: deep, wide water
புணை: float, raft
கடுமொழியாளர்: harsh-tongued people
தொடர்பு: association, company
தடுமாறி: wavering, unsteady

விளக்கம்

இந்தப் பாடல் பாதுகாப்பின்மையின் நான்கு வடிவங்களைக் காட்டுகிறது. கொடுங்கோல் மன்னனின் கீழ் வாழும் மக்கள் ஒவ்வொரு நாளும் அச்சத்தில் வாழ்கிறார்கள். ஆழமான நீரில் மிதவையின்றி நீந்துபவன் எந்த நொடியும் மூழ்கலாம். இரண்டுமே ஒரே உணர்வு: கால் ஊன்ற இடமில்லாத நிலை.

மூன்றாம் வரி கடுஞ்சொல் பேசுவோரின் தொடர்பைப் பற்றியது. அவர்களோடு இருக்கும்போது எப்போது அடுத்த சுடுசொல் வருமோ என்ற பதற்றம் மனத்தை அரிக்கிறது. நான்காம் வரி இவை எல்லாவற்றின் விளைவு: தடுமாறி, நிலையில்லாமல் வாழ்வது. வெளியே உள்ள அச்சம் உள்ளே ஊடுருவி மனத்தையே அசைத்துவிடுகிறது.

ஆனால் இதற்கு மாற்றும் உண்டு. கொடுங்கோன்மையின் நடுவிலும் இறை நம்பிக்கை என்ற புணையைப் பற்றிக்கொண்டவர்கள் மூழ்கவில்லை என்பதைப் புராணங்கள் காட்டுகின்றன. இன்று நாம் கடுஞ்சொல் சூழலில் இருந்தால், அதிலிருந்து விலகும் துணிவும், மனத்தை நிலைநிறுத்தும் நம்பிக்கையும், நல்ல துணையும் நமக்குப் புணையாக இருக்கும்.

Explanation

This verse shows four forms of insecurity. People who live under a cruel king live in fear every day. One who swims deep water without a float may go under at any moment. Both share the same feeling: there is nowhere to set one's feet.

The third line is about the company of harsh-tongued people. Around them the mind is gnawed by the tension of waiting for the next stinging word. The fourth line names the result of all this: a life that wavers and has no footing. Fear from outside seeps inward until the mind itself is shaken.

Yet there is a remedy. The Puranas show that those who held fast to faith in God, as to a raft, did not drown even in the midst of tyranny. If we find ourselves among harsh words today, the courage to step away, a faith that steadies the mind, and good companions can be our float.

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து

பிரகலாதனின் நம்பிக்கை

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. அசுர மன்னன் இரணியகசிபு மூவுலகையும் தன் கொடுங்கோலால் ஆண்டான். "நானே இறைவன்; என்னையன்றி வேறு யாரையும் வணங்கக்கூடாது" என்று ஆணையிட்டான். ஆனால் அவனுடைய மகன் பிரகலாதன் சிறுவயதிலிருந்தே நாராயணனின் பக்தனாக இருந்தான்.

குருகுலத்தில் அவனுக்கு அரசநீதி கற்பிக்க முயன்றனர். அவனோ சக மாணவர்களுக்கு "நாராயணனை நினையுங்கள்; அவனே எல்லா உயிர்களிலும் இருக்கிறான்" என்று சொல்லிக் கொடுத்தான். சினந்த தந்தை கடுஞ்சொற்களால் அவனை மிரட்டினான். அதற்கும் அவன் அசையவில்லை. பின்னர் பாம்புகளிடம் தள்ளினான், யானைகளால் மிதிக்கச் செய்தான், மலையிலிருந்து உருட்டினான், கடலில் கட்டி எறிந்தான், நெருப்பில் இட்டான். ஒவ்வொரு முறையும் பிரகலாதன் நாராயணனின் பெயரைச் சொல்லிக் காக்கப்பட்டான்.

இறுதியில் இரணியன், "உன் நாராயணன் எங்கே இருக்கிறான்? இந்தத் தூணில் இருக்கிறானா?" என்று கேட்டுத் தூணை அறைந்தான். "அவன் எங்கும் இருக்கிறான்" என்றான் பிரகலாதன். அந்தத் தூணிலிருந்து நரசிம்மர் தோன்றி, அந்திவேளையில், வாயிற்படியில், தம் மடியில் வைத்து இரணியனை அழித்தார். பின்னர் சினம் தணிந்து, பிரகலாதனை அன்போடு அணைத்து அவனையே அரசனாக்கினார்.

கொடுங்கோன்மையின் கீழ் வாழ்வது பெருந்துன்பம். ஆனால் இறை நம்பிக்கை என்ற புணையைப் பற்றிக்கொண்ட சிறுவன், ஆழ்கடலிலும் மூழ்கவில்லை.

From the Srimad Bhagavatam

Prahlada's Faith

From the Srimad Bhagavatam. The demon king Hiranyakashipu ruled the three worlds with a crooked sceptre. "I alone am God," he decreed. "No one shall worship anyone but me." Yet his own son Prahlada had been a devotee of Narayana since childhood.

At school his teachers tried to train him in statecraft, but he taught his classmates instead: "Remember Narayana; he dwells in every being." His furious father threatened him with harsh words, and still the boy did not waver. Then the king had him thrown among serpents, trampled by elephants, hurled from a cliff, bound and cast into the sea, and placed in fire. Each time Prahlada called on Narayana and was saved.

At last Hiranyakashipu demanded, "Where is your Narayana? Is he in this pillar?" and struck it. "He is everywhere," said Prahlada. From the pillar burst Narasimha, who destroyed the tyrant at twilight, on the threshold, upon his lap. When his fury subsided, the Lord embraced Prahlada with love and made him king.

To live under tyranny is a great sorrow. But the boy who held on to faith as his raft did not drown, even in the deepest sea.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்வில் நிலையில்லாமை தோன்றும்போது எதை 'புணை'யாகப் பற்றிக்கொள்கிறீர்கள்?

To reflect on

When life feels unsteady, what do you hold on to as your raft?