பொக்கக் குடிலிற் புகுதா வகைபுண்ட ரீகத்தினுஞ்செக்கச் சிவந்த கழல்வீடு தந்தருள் சிந்துவெந்துகொக்குத் தறிபட் டெறிபட் டுதிரங் குமுகுமெனக்கக்கக் கிரியுரு வக்கதிர் வேல் தொட்ட காவலனே.
Pokkak kutilir pukuthaa vakaipunta reekaththinunj / Sekkas sivantha kazhalveetu thantharul sinthuventhu / Kokkuth tharipat teripat tuthirang kumukumenak / Kakkak kiriyuru vakkathir vael thotta kaavalanae.
பொந்துபட்ட இந்த உடல் என்னும் குடிசையில் மீண்டும் புகாதபடி, தாமரையினும் செக்கச் சிவந்த திருவடியாகிய வீட்டைத் தந்தருள்வாய்! கடல் வெந்து, மாமரமாக நின்ற சூரன் வெட்டுண்டு எறியப்பட்டு, இரத்தம் குமுகுமு எனக் கக்கும்படி, கிரௌஞ்ச மலையை ஊடுருவ ஒளிவேலை ஏவிய காவலனே!
Grant me the home of your feet, redder than the lotus, so that I never again enter this hollow hut of a body! O guardian who hurled the shining spear through the Krauncha mountain, so that the sea boiled and Sura, standing as a mango tree, was hacked and flung down, gushing blood!
'வீடு' என்பது முக்தி. உடல் என்னும் ஓட்டைக் குடிலுக்குப் பதிலாக இறைவனின் திருவடியே நிலையான வீடு. சூரனை அழித்த வேல் பிறவிச் சுழலையும் அழிக்கும் என்ற நம்பிக்கை.
'Veedu', home, means liberation. Instead of the leaky hut of the body, the Lord's feet are the lasting home. The trust is that the spear which destroyed Sura will also destroy the cycle of births.
இறுதிப் போரில் தோற்ற சூரபதுமன் கடலின் நடுவே பெரிய மாமரமாக மாறி நின்றான். அதன் கிளைகள் உலகை மறைத்தன. முருகன் தன் வேலை ஏவினான். வேல் அந்த மரத்தை இரண்டாகப் பிளந்தது. ஒரு பாதி மயிலாகி அவன் வாகனமானது; மறு பாதி சேவலாகி அவன் கொடியானது. அழிப்பதோடு நிற்காமல் பகைவனுக்கும் தன் அருகில் இடம் தந்தான் முருகன்.
In the final battle, the defeated Surapadman turned into a vast mango tree standing in the middle of the sea, its branches hiding the world. Murugan hurled his spear, and it split the tree in two. One half became the peacock, his mount; the other became the rooster, his banner. He did not stop at destruction: he gave even his enemy a place beside him.
உங்களை மீண்டும் மீண்டும் சிக்க வைக்கும் பழக்கம் எது?
Which habit traps you again and again?