பத்தியை வாங்கிநின் பாதாம் புயத்திற் புகட்டியன்பாய்முத்திரை வாங்க அறிகின்றி லேன் முது சூர்நடுங்கச்சத்தியை வாங்கத் தரமோ குவடு தவிடுபடக்குத்திய காங்கேய னேவினை யேற்கென் குறித்தனையே.
Paththiyai vaangkinin paathaam puyaththir pukattiyanpaay / Muththirai vaangka arikinri laen muthu soornatungkas / Saththiyai vaangkath tharamoa kuvatu thavitupatak / Kuththiya kaangkaeya naevinai yaerken kuriththanaiyae.
பக்தியை எடுத்து உன் தாமரைத் திருவடியில் செலுத்தி, அன்போடு அருள் முத்திரை பெற அறியேன். பழைய சூரன் நடுங்கும்படி சக்திவேலை ஏந்தும் தகுதி உடையவனே! மலை தவிடுபடும்படி குத்திய கங்கையின் மைந்தனே! வினையுடைய எனக்கு என்ன குறித்திருக்கிறாய்?
I do not know how to take my devotion, pour it at your lotus feet, and lovingly receive the seal of grace. O worthy one who wields the Shakti spear so that ancient Sura trembled! O son of Ganga, who struck the mountain into husks! What have you destined for me, burdened with karma?
பக்தி கூடத் தன் முயற்சியால் வருவதில்லை என்பது புலவரின் பணிவு. 'எனக்கு என்ன குறித்திருக்கிறாய்?' என்ற கேள்வியில் கவலையும் நம்பிக்கையும் இணைந்துள்ளன.
The poet's humility: even devotion does not come by one's own effort. In the question 'What have you destined for me?' anxiety and trust are woven together.
விஸ்வாமித்திரர் இராம லட்சுமணருக்குக் குமாரனின் பிறப்பைச் சொன்னார்: சிவனின் தேஜஸை அக்னி தாங்க முடியாமல் கங்கையிடம் ஒப்படைத்தான். கங்கையும் அதன் வெப்பம் தாங்காமல் இமயச் சாரலில் நாணற்காட்டில் வைத்தாள். அங்கு ஒளிவீசும் குழந்தை பிறந்தது; கார்த்திகைப் பெண்கள் பாலூட்டினர். அதனால் அவன் காங்கேயன், கார்த்திகேயன் என்று பெயர் பெற்றான் என்று வால்மீகி சொல்கிறார்.
Vishwamitra told Rama and Lakshmana of Kumara's birth: Agni could not bear Shiva's radiance and gave it to Ganga. Ganga too could not bear its heat and laid it in a reed forest on the Himalayan slopes. There a shining child was born, and the Krittika maidens nursed him. So, Valmiki says, he came to be called Gangeya and Karttikeya.
உங்கள் பக்தியை எப்படிச் செலுத்துவது என்று தெரியாத நாட்களில் என்ன செய்கிறீர்கள்?
On days you do not know how to offer devotion, what do you do?