பத்தித் திருமுக மாறுடன் பன்னிரு தோள்களுமாய்த்தித்தித் திருக்கு மமுதுகண் டேன்செயன் மாண்டடங்கப்புத்திக் கமலத் துருகிப் பெருகிப் புவனமெற்றித்தத்திக் கரைபுர ளும்பர மாநந்த சாகரத்தே.
Paththith thirumuka maarutan panniru thoalkalumaayth / Thiththith thirukku mamuthukan taenseyan maantatangkap / Puththik kamalath thurukip perukip puvanamerrith / Thaththik karaipura lumpara maanantha saakaraththae.
பக்தியோடு ஆறு திருமுகங்களும் பன்னிரு தோள்களுமாக இனிக்கும் அமுதைக் கண்டேன்; என் செயல்கள் எல்லாம் மாண்டு அடங்கும்படி, அறிவென்னும் தாமரையில் உருகிப் பெருகி, உலகங்களை மோதிக் குதித்துக் கரைபுரளும் பரமானந்தக் கடலில்!
With devotion I beheld the nectar that tastes sweet as six holy faces and twelve shoulders, so that all my doings died away and subsided, in the supreme ocean of bliss that melts and swells in the lotus of the mind, dashes against the worlds and overflows its shores!
இது விளக்கம் அல்ல, அனுபவம். அமுதம் இங்கு உருவம் கொண்டு ஆறுமுகமாகத் தோன்றுகிறது. 'நான் செய்கிறேன்' என்ற எண்ணம் மறையும்போது ஆனந்தம் கரைபுரண்டு ஓடுகிறது.
This is not explanation but experience. The nectar takes form here as the six-faced Lord. When the thought 'I am the doer' vanishes, bliss overflows its banks.
தட்சிணேசுவரத்தில் இளைஞர் கதாதரர் காளி அன்னையைக் காண ஏங்கி அழுதார். ஏக்கம் தாங்க முடியாமல் ஒரு நாள் கோயில் வாளை எடுத்துத் தன் உயிரை விட முயன்றார். அந்தக் கணம் சுவர்களும் கோயிலும் மறைந்து, எல்லையற்ற ஒளிக்கடல் அலை அலையாக அவரை நோக்கி வந்து மூழ்கடித்தது என்று அவரே சொன்னார். உள்ளே அன்னையின் இருப்பை உணர்ந்தார். அதுவே அவரது முதல் பேரனுபவம்.
At Dakshineswar the young Gadadhar wept with longing to see Mother Kali. One day, unable to bear it, he seized the temple sword to end his life. In that instant, he later said, the walls and temple vanished and a boundless ocean of light came rushing at him wave after wave and engulfed him. Within it he felt the Mother's presence. That was his first great experience.
உங்களை முழுதும் மூழ்கடித்த ஆனந்தக் கணம் எது?
What moment of joy has ever completely overwhelmed you?