நிணங்காட்டுங் கொட்டிலை விட்டொரு வீடெய்தி நிற்கநிற்குங்குணங்காட்டி யாண்ட குருதே சிகனங் குறச்சிறுமான்பணங்காட்டு மல்குற் கிரங்குங் குமரன் பதாம்புயத்தைவணங்காத் தலைவந் திதெங்கே யெனக்கிங் ஙன் வாய்த்ததுவே.
Ninangkaattung kottilai vittoru veeteythi nirkanirkung / Kunangkaatti yaanta kuruthae sikanang kurassirumaan / Panangkaattu malkur kirangkung kumaran pathaampuyaththai / Vanangkaath thalaivan thithengkae yenakking ngan vaayththathuvae.
சதை நாறும் கொட்டகையான இந்த உடலை விட்டு ஒப்பற்ற வீடுபேற்றை அடைந்து நிலைத்து நிற்கும் நற்குணத்தைக் காட்டி என்னை ஆண்ட குருதேசிகன்; குறச் சிறுமியான வள்ளியின் அழகுக்கு இரங்கும் குமரன்; அவன் தாமரைத் திருவடியை வணங்காத தலை எனக்கு இங்கே எப்படி வந்து வாய்த்தது?
He is the divine guru who ruled me by showing me the good path, to leave this shed of a body reeking of flesh and to reach and abide in liberation; he is Kumaran, who melts for the beauty of young Valli of the hills. How did I come to have a head that does not bow at his lotus feet?
குருவாக வந்து வழிகாட்டியவனையும் வணங்காமல் நிற்கும் செருக்கை நினைத்துப் புலவர் வியக்கிறார். தலை வணங்குவது உடலின் செயல் மட்டுமல்ல; ஆணவம் அடங்குவதன் அடையாளம்.
The poet marvels at the pride that keeps him from bowing even to the one who came as guru and showed the way. Bowing the head is not only a bodily act; it is the sign of the ego subsiding.
மருள்நீக்கியார் இளமையில் சமண சமயம் தழுவி, தருமசேனர் என்ற பெயரோடு புகழ் பெற்றார். அவர் அக்கா திலகவதியார் திருவதிகையில் தம்பிக்காக இடையறாது சிவனை வேண்டினார். தருமசேனருக்குக் கடும் சூலை நோய் வந்தது; எந்த மருந்தும் பயனில்லை. இறுதியில் அக்காவிடம் வந்து தலைவணங்கினார். அவர் திருநீறு அளிக்க, திருவதிகைக் கோயிலில் 'கூற்றாயினவாறு' என்று பாடியதும் நோய் நீங்கியது. அவரே திருநாவுக்கரசர் ஆனார்.
Marulneekkiyar embraced Jainism in his youth and became famous as Dharmasena. His elder sister Thilakavathiyar prayed ceaselessly to Shiva for him at Thiruvathigai. Dharmasena was struck by a terrible colic that no medicine could cure. At last he came to his sister and bowed his head. She gave him sacred ash, and when he sang 'Kootrayinavaaru' in the Thiruvathigai temple, the illness left him. He became Thirunavukkarasar.
இன்று எந்த இடத்தில் உங்கள் தலை வணங்க மறுக்கிறது?
Where today does your head refuse to bow?