காவிக் கமலக் கழலுடன் சேர்த்தெனைக் காத்தருளாய்தூவிக் குலமயில் வாகன னேதுணை யேதுமின்றித்தாவிப் படரக் கொழுகொம் பிலாத தனிக்கொடிபோல்பாவித் தனி மனந் தள்ளாடி வாடிப் பதைக்கின்றதே.
Kaavik kamalak kazhalutan saerththenaik kaaththarulaay / Thoovik kulamayil vaakana naethunai yaethuminrith / Thaavip patarak kozhukom pilaatha thanikkotipoal / Paavith thani manan thallaati vaatip pathaikkinrathae.
நீலோற்பலமும் தாமரையும் போன்ற உன் திருவடியோடு என்னைச் சேர்த்துக் காத்தருள்வாய், தோகையுடைய சிறந்த மயில் வாகனனே! பற்றிப் படர ஒரு கொழுகொம்பும் இல்லாத தனிக்கொடி போல, துணை எதுவும் இல்லாமல் பாவியான என் தனி மனம் தள்ளாடி, வாடிப் பதைக்கின்றது.
Join me to your feet, like the blue water lily and the lotus, and protect me, O rider of the noble plumed peacock! Like a lone creeper with no stake to cling to and climb, with no support at all, my sinful, lonely mind sways, withers and trembles.
கொடி தானாக நிற்க முடியாது; ஒரு கொம்பு வேண்டும். மனமும் அப்படியே; பற்றுக்கோடு இல்லாவிட்டால் தள்ளாடுகிறது. இறைவனின் திருவடியே அந்தக் கொழுகொம்பு.
A creeper cannot stand on its own; it needs a stake. So does the mind; without support it sways. The Lord's feet are that stake.
வில்லிபுத்தூரில் பெரியாழ்வார் துளசித் தோட்டத்தில் கண்டெடுத்த குழந்தை கோதை. இறைவனுக்குத் தொடுத்த மாலையைத் தானே முதலில் அணிந்து கண்ணாடியில் பார்த்து, "அரங்கனுக்கு நான் ஏற்றவளா?" என்று ஏங்கினாள். ஒரு நாள் அதைக் கண்ட தந்தை வருந்தினார்; ஆனால் அன்று இரவு இறைவன், "அவள் சூடிய மாலையே எனக்கு வேண்டும்" என்றார். அரங்கனையே கொழுகொம்பாகப் பற்றிப் படர்ந்த கொடி அவள்; இறுதியில் திருவரங்கத்தில் அவனோடு இணைந்தாள்.
Kodhai was the baby Periyalvar found in the tulasi garden at Srivilliputhur. She would first wear the garland made for the Lord, look in the mirror and long, 'Am I fit for Ranganatha?' One day her father saw it and was distressed; but that night the Lord said, 'I want only the garland she has worn.' She was a creeper that clung to Ranganatha as her support, and at last she merged with him at Srirangam.
உங்கள் மனம் எதைக் கொழுகொம்பாகப் பற்றுகிறது?
What does your mind cling to as its support?