Kural 129 · தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே

கர்ணனும் வில்லரங்கமும்

இது மகாபாரதத்தின் ஆதிபர்வத்திலிருந்து ஒரு காட்சி. துரோணாசாரியார் தம் மாணவர்களின் கல்வியை உலகுக்குக் காட்டுவதற்காக அத்தினாபுரத்தில் ஒரு வில்லரங்கம் நடத்தினார். அரசகுலத்தினர், மக்கள் அனைவரும் அங்கு கூடியிருந்தனர். பீமனும் துரியோதனனும் கதைப் போர் செய்தனர். அர்ஜுனன் தன் வில்வித்தையை வியப்பூட்டும் வகையில் காட்டினான். கூட்டம் ஆரவாரித்தது.

அப்போது ஒரு இளைஞன் அரங்கத்தின் நுழைவாயிலில் வந்து நின்றான். அவன் கர்ணன். அர்ஜுனன் செய்த எல்லா வில் வித்தைகளையும் தானும் செய்து காட்ட முடியும் என்று அறிவித்தான். அவன் செய்து காட்டினான். கூட்டம் வியந்தது. துரியோதனன் மகிழ்ந்தான். அர்ஜுனன் கோபத்தால் கொதித்தான்.

அப்போது கிருபாசாரியார் எழுந்து, "இளைஞனே, அர்ஜுனன் குந்தியின் மகன், குருவம்சத்தவன். அவனுடன் மோத வேண்டுமானால் நீ யார், உன் தந்தை யார், எந்த அரச குலம் என்று சொல்" என்றார். அரசகுலத்தவர் மட்டுமே அரசகுலத்தவரோடு மோத முடியும் என்பது அன்றைய வழக்கம். கர்ணன் தலை குனிந்தான். அவன் வாயிலிருந்து சொல் வரவில்லை.

அப்போது பீமன் அவனை ஏளனம் செய்தான் என்று மரபு சொல்கிறது: "தேரோட்டியின் மகனுக்கு வில் எதற்கு? சாட்டையைப் பிடி" என்பது போன்ற கடுஞ்சொற்கள். கர்ணன் அவற்றைக் கேட்டு உள்ளுக்குள் எரிந்தான். துரியோதனன் அவனுக்கு உடனடியாக அங்கதேசத்தின் அரசனாக முடிசூட்டி அவனைக் காத்தான். அந்த நன்றியால் கர்ணன் வாழ்நாள் முழுவதும் துரியோதனனுக்கு உறுதியாகத் துணை நின்றான்.

கர்ணனுக்கு அந்தத் தருணத்தில் துரியோதனன் காட்டிய ஆதரவு பெரிய நன்றியாக இருந்தது. அவமானத்தை மறக்க முடியாத அவனுக்கு, அன்பு காட்டியவரிடம் வாழ்நாள் முழுவதும் விசுவாசம் இருந்தது. ஒரு சொல் எவ்வாறு ஒருவரின் வாழ்க்கைப் பாதையையே மாற்றுகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது. அந்த ஏளனம் வேறு விதமாக இருந்திருந்தால் வரலாறு வேறாக இருந்திருக்கலாம் என்று பெரியோர் எண்ணுவர்.

அந்தக் காட்சியைக் கண்ட மக்களில் பலர் பின்னாளில் கர்ணனின் வருத்தத்தை நினைவுகூர்ந்தனர். அவன் வீரத்தையும் கொடைத் தன்மையையும் உலகம் புகழ்ந்தாலும், அந்தப் புகழின் நடுவே இந்த வடு அவனுக்குள் இருந்து கொண்டே இருந்தது என்று பாரதம் காட்டுகிறது.

அன்று கேட்ட ஏளனம் அவன் உள்ளத்தில் நிலைத்திருந்தது. பின்னாளில் பாஞ்சாலியின் சுயம்வரத்திலும் தனக்கு நேர்ந்த அவமானத்தை அவன் மறக்கவில்லை. நாவினால் சுட்ட வடு எப்படிக் காலமெல்லாம் ஆறாமல் இருக்கும் என்பதை அவன் வாழ்க்கை காட்டுகிறது.

Karna in the Tournament Arena

This scene comes from the Adi Parva of the Mahabharata. Drona arranged a tournament at Hastinapura to show the world what his pupils had learnt. Royal families and townspeople crowded in. Bhima and Duryodhana fought with maces. Arjuna displayed his archery with astonishing skill, and the crowd roared.

Then a young man appeared at the entrance of the arena. It was Karna. He declared that he could perform every feat Arjuna had shown, and he did so. The crowd was amazed, Duryodhana was delighted, and Arjuna burned with anger.

Kripa rose and said, "Young man, Arjuna is Kunti's son, born in the line of the Kurus. If you wish to challenge him, tell us who you are, who your father is and what royal line you belong to." By the custom of the day, princes could contend only with princes. Karna bowed his head. No word came from his lips.

Tradition says that Bhima also mocked him: "What has the son of a charioteer to do with a bow? Take up the whip." Karna burned inside as he heard it. Duryodhana at once crowned him king of Anga and defended him. Out of that gratitude Karna stood by Duryodhana for the rest of his life.

The mockery he heard that day stayed in his heart. Later too, he did not forget the insults that came his way, even at Draupadi's swayamvara. His life shows how long the scar burnt by the tongue may last.