Kural 137 · ஒழுக்கத்தின் எய்துவர் மேன்மை இழுக்கத்தின்

நளனும் கலியும்

இது மகாபாரதத்தின் வன பர்வத்தில் வரும் நளோபாக்கியானத்திலிருந்து ஒரு கதை. நிஷதநாட்டு மன்னன் நளன் நல்லொழுக்கத்திற்கும் வீரத்திற்கும் பெயர் பெற்றவன். தமயந்தியின் சுயம்வரத்தில் இந்திரன் முதலான தேவர்கள் அவளை விரும்பி வந்தனர். ஆனால் தமயந்தி நளனையே தேர்ந்தெடுத்தாள். தேவர்கள் அவளுக்கு வாழ்த்துச் சொல்லிச் சென்றனர்.

திரும்பிச் சென்ற வழியில் கலி புருஷனும் துவாபர புருஷனும் தேவர்களிடமிருந்து சுயம்வரம் முடிந்த செய்தியை அறிந்தனர். மானிடனை மணந்த தமயந்தி மேல் கலிக்குச் சினம் எழுந்தது. நளனை வீழ்த்தவும் அவன் நாட்டையும் செல்வத்தையும் அழிக்கவும் முடிவு செய்தான். ஆனால் நளன் ஒழுக்கமுள்ளவனாக இருந்ததால் கலி அவனுள் புகுவதற்கான வழியைத் தேடிக்கொண்டே இருந்தான். பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காத்திருந்தான் என்று மரபு சொல்கிறது.

ஒருநாள் நளன் இயற்கை உபாதையைக் கழித்துவிட்டு வந்தபோது, கால்களைக் கழுவ மறந்தான் என்றும், கால்களின் குதிகாலைக் கழுவ மறந்தான் என்றும் கதை கூறுகிறது. சிறிய தூய்மைக் குறைவு. அந்தச் சிறு இடைவெளியில் கலி அவனுள் புகுந்தான். அன்றிலிருந்து நளனின் புத்தி மயங்கியது. அவன் தம்பி புஷ்கரனுடன் சூதாட ஒப்புக்கொண்டான்.

கலியின் ஆட்சியில் நளன் தொடர்ந்து தோற்றான். நாட்டையும் செல்வத்தையும் இழந்தான். மனைவி தமயந்தியுடன் காட்டுக்குப் போனான். மனக்குழப்பத்தில் தமயந்தியைக் காட்டில் தனியாக விட்டுச் சென்றான். பிறகு கார்க்கோடகன் என்ற பாம்பால் தீண்டப்பட்டு உருவம் மாறி, பாகுகன் என்ற தேரோட்டியாக அயோத்தி மன்னன் ருதுபர்ணனின் அரண்மனையில் பணி செய்தான்.

நளனின் கதையில் ஒரு முக்கியமான செய்தி உண்டு. அவன் தீயவன் அல்லன்; நல்லவன்தான். ஆனால் நல்லவனும் ஒரு சிறு கவனக்குறைவால் பெரும் துன்பத்துக்கு ஆளாகலாம் என்பதை இது காட்டுகிறது. அதனால் ஒழுக்கத்தில் ஓய்வே கூடாது என்று பெரியோர் கூறுவர். எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவனை எந்தக் கலியும் எளிதில் அணுக முடியாது.

கலி உள்ளே புகுந்த அந்த ஒரு கணம் அவன் வாழ்வையே மாற்றியது.

ஒருமுறை ஏற்பட்ட சிறிய ஒழுக்கக் குறை எவ்வளவு பெரிய பழியையும் துன்பத்தையும் தந்தது என்பதை நளனின் வாழ்க்கை காட்டுகிறது. பின்னாளில் ருதுபர்ணனிடம் கற்ற அட்சஹிருதய வித்தையால் நளன் கலியின் தாக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, மீண்டும் தமயந்தியுடன் சேர்ந்து நாட்டை மீட்டான். ஆனால் அந்த இடைப்பட்ட துயர் நீண்டது.

Nala and Kali

This story comes from the Nalopakhyana in the Vana Parva of the Mahabharata. Nala, king of Nishadha, was renowned for good conduct and valour. At Damayanti's swayamvara, Indra and other gods came desiring her. But Damayanti chose Nala. The gods blessed her and left.

On their way back, Kali Purusha and Dvapara heard from the gods that the swayamvara was over. Kali was angry that Damayanti had married a mortal. He resolved to bring Nala down and destroy his kingdom and wealth. But because Nala was upright, Kali could find no way into him. Tradition says he waited twelve years.

One day, after relieving himself, Nala came away without washing his feet fully, they say not washing his heels. It was a small lapse in purity. Through that small gap Kali entered him. From then on his judgement clouded, and he agreed to play at dice with his brother Pushkara.

Under Kali's sway Nala lost again and again. He lost his kingdom and wealth and went to the forest with Damayanti. In confusion he left her alone in the forest. Later, bitten by the serpent Karkotaka, his form changed, and he served as the charioteer Bahuka in the palace of Rituparna, king of Ayodhya.

Nala's life shows how a single small lapse in discipline brought so much blame and suffering. Later, through the art of dice learned from Rituparna, he freed himself from Kali's hold, rejoined Damayanti and recovered his kingdom. But the long sorrow between was heavy.