Kural 215 · ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே உலகவாம்

கரிகால் சோழனும் கல்லணையும்

இது தமிழ் மரபில் கரிகால் சோழனுடன் தொடர்புபடுத்திப் பேசப்படும் கல்லணை பற்றிய கதை. காவிரி ஆறு கர்நாடகத்தில் தொடங்கி தமிழ்நாட்டின் சோழ நாட்டை வளப்படுத்திக் கடலில் கலக்கிறது. ஆனால் மழைக்காலத்தில் காவிரியில் பெருவெள்ளம் வந்து ஊர்களை மூழ்கடித்தது; அந்த நீரில் பெரும்பகுதி பயன்படாமல் கடலில் கலந்தது. கோடையில் ஆறு வறண்டு உழவர்கள் தண்ணீருக்காகத் தவித்தனர். வெள்ளமும் வறட்சியும் மாறி மாறி மக்களைத் துன்புறுத்தின.

சோழ மன்னன் கரிகாலன் தன் நாட்டு மக்களின் இந்தத் துன்பத்தை நன்கு அறிந்தான். வெறும் வெற்றிகளால் புகழ் பெறுவதில் அவனுக்கு நிறைவில்லை. தன் குடிமக்கள் பசியின்றி வாழ வேண்டும் என்பதையே அவன் முதன்மையாகக் கருதினான். 'நீரின்றி அமையாது உலகு' என்ற வள்ளுவர் வாக்கை அவன் உணர்ந்தான். காவிரியின் வெள்ளத்தை நிர்வகிக்க ஓர் அணை கட்ட முடிவு செய்தான்.

ஆனால் காவிரியின் மணல் படுகையில் அணை நிற்குமா என்பது பெரிய சவால். மணலில் கட்டிய அணையை வெள்ளம் அடித்துச் செல்லும் என்று பலர் ஐயுற்றனர். கரிகாலனின் பொறியாளர்கள் ஒரு புதுமையான வழி கண்டனர். பெரிய கற்களை ஒன்றின் மேல் ஒன்று அடுக்கி, களிமண்ணால் இணைத்து, ஆற்றின் குறுக்கே அணை கட்டினர். அவை மணலில் அழுந்தி நிலைத்து நின்றன. அந்தக் கல்லணை இன்றும் நிற்கிறது.

அணை வெள்ளத்தைத் தடுத்து நீரைப் பல கிளைக் கால்வாய்களாகப் பிரித்து வயல்களுக்குப் பாய்ச்சியது. வறண்ட நிலங்கள் பசுமையாயின. சோழ நாடு 'சோழ வளநாடு சோறுடைத்து' என்று புகழ் பெற்றது. கல்லணை கட்டிய கரிகாலனின் பெயர் பல நூற்றாண்டுகள் தாண்டி இன்றும் மதிக்கப்படுகிறது. அதன் பயன் இன்றும் லட்சக்கணக்கான உழவர்களுக்குக் கிடைக்கிறது.

கல்லணையைக் கட்டியபோது மன்னன் தன் செல்வத்தின் பெரும் பகுதியைச் செலவிட்டான் என்று மரபு சொல்கிறது. ஆனால் இன்று அந்த அணையால் கிடைக்கும் பயன் அந்தச் செலவை விடப் பல்லாயிரம் மடங்கு. பொதுநலத்துக்குச் செய்யும் செலவு ஒருபோதும் வீணாவதில்லை.

இன்றைய பொறியாளர்களும் கல்லணையின் தொழில்நுட்பத்தை வியக்கின்றனர். மணல் படுகையில் கற்களின் மீது கற்களை அடுக்கி நீர் ஓட்டத்தால் இயல்பாகவே நிலைக்கச் செய்த அறிவு பேரறிவாளனின் அடையாளம். ஒப்புரவு அன்பால் மட்டுமல்ல, அறிவாலும் செயல்படுகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.

ஊர்க்குளம் எல்லோருக்கும் நீர் தருவது போல, கல்லணை ஒரு நாட்டுக்கே நீர் தந்தது. ஒப்புரவை ஒரு மன்னன் செயலாக்கிய பெருமைக்கு இதுவே சான்று. 'ஊருணி நீர் நிறைந்தற்றே' என்ற குறளின் பெரிய வடிவம் இது.

Karikala Chola and the Grand Anicut

This is the story of the Kallanai, the Grand Anicut, spoken of in Tamil tradition in connection with Karikala Chola. The river Kaveri begins in Karnataka, enriches the Chola country of Tamil Nadu and merges into the sea. But in the monsoon the Kaveri flooded and drowned villages, and much of that water mingled with the sea unused. In summer the river dried up and farmers suffered for water. Flood and drought afflicted the people by turns.

The Chola king Karikalan knew well this suffering of his people. Fame through mere victories did not satisfy him. He considered the well-being of his subjects without hunger as foremost. He realised Valluvar's word, 'the world cannot exist without water'. He decided to build a dam to manage the Kaveri's flood.

But whether a dam could stand on the sandy bed of the Kaveri was a great challenge. Many doubted that floods would wash away a dam built on sand. Karikalan's engineers found an innovative way. They stacked large stones one over another, joined them with clay and built a dam across the river. The stones sank into the sand and held fast. That Kallanai still stands today.

The dam checked the flood and divided the water into many branch canals to irrigate the fields. Dry lands turned green. The Chola country became famed as 'Chola valanadu soru udaithu', the Chola land rich in rice. The name of Karikalan, who built the Kallanai, is honoured today across centuries. Its benefit still reaches hundreds of thousands of farmers.

As the village tank gives water to all, the Kallanai gave water to a whole country. It is the witness to the glory of a king who put oppuravu into action. It is the great form of the verse: like the village tank filled with water.