Kural 220 · ஒப்புரவி னால்வரும் கேடெனின் அஃதொருவன்

மகாபலியின் வாக்கு

இது பாகவத புராணத்தின் எட்டாம் ஸ்கந்தத்திலும் வாமன புராணத்திலும் சொல்லப்படும் மகாபலி சக்கரவர்த்தியின் கதை. பலி பிரகலாதனின் பேரன்; அசுர குலத்தில் பிறந்தாலும் அறநெறியில் நின்றவன். தன் ஆற்றலால் மூவுலகையும் வென்றான். இந்திரனை வீழ்த்தினான். அவன் ஆட்சியில் மக்கள் செழிப்பாக இருந்தனர்; அறம் தழைத்தது. ஆயினும் தேவர்கள் தம் இடத்தை இழந்ததால் திருமாலிடம் முறையிட்டனர்.

திருமால் வாமனனாக, குள்ளமான அந்தண இளைஞன் வடிவில் அவதரித்தார். பலி ஒரு பெரிய வேள்வி செய்து தானம் அளித்துக்கொண்டிருந்தபோது, வாமனன் அங்கு வந்தார். பலி அவரை வரவேற்று, "என்ன வேண்டும் கேள்? பசுக்களா, பொன்னா, ஊர்களா, யானைகளா?" என்றான். வாமனன், "என் காலால் மூன்றடி நிலம் போதும்" என்றார்.

அசுர குரு சுக்கிராசாரியார் உண்மையை உணர்ந்து பலியைத் தடுத்தார்: "இவன் சாதாரணச் சிறுவன் அல்ல; திருமால். உன் அனைத்தையும் பறிக்கவே வந்துள்ளான். தானம் செய்யாதே." ஆனால் பலி உறுதியாக, "தானம் தருவதாக வாக்குத் தந்தபின் மாற்றமாட்டேன். திருமாலே வந்து கேட்டால் அது என் பாக்கியம். அவரிடம் கைநீட்டிக் கொடுப்பது எனக்குப் பெருமை. இதனால் என் அனைத்தையும் இழந்தாலும் கவலை இல்லை" என்றான்.

பலி நீர் வார்த்துத் தானம் அளித்தான். உடனே வாமனன் பேருருவம் எடுத்தார். ஒரு அடியால் பூமியை அளந்தார்; இரண்டாம் அடியால் வானை அளந்தார். மூன்றாம் அடிக்கு இடமில்லை. "மூன்றாம் அடியை எங்கே வைப்பது?" என்று கேட்டபோது பலி தலை குனிந்து, "என் தலையில் வையுங்கள்" என்றான். வாமனன் தம் திருவடியை அவன் தலையில் வைத்து அவனைப் பாதாளத்துக்கு அனுப்பினார்.

பலி தன் அரசையும் செல்வத்தையும் இழந்தான். ஆனால் வாமனன் அவனை ஆசீர்வதித்தார். பாதாளத்தில் 'சுதலம்' என்ற நாட்டை அவனுக்கு அளித்தார்; அடுத்த மன்வந்தரத்தில் அவன் இந்திரனாவான் என்றும் வரம் தந்தார். மேலும் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை தன் மக்களைக் காண வரும் உரிமை தந்தார். கேரளத்தில் ஓணம் திருநாளாக அந்த வருகை இன்றும் கொண்டாடப்படுகிறது.

பலியின் கொடையை மலையாள மக்கள் இன்றும் ஓணத்தில் கொண்டாடுகின்றனர். வீடுகளின் முன் பூக்கோலமிட்டு, விருந்து அளித்து, தம் மன்னனின் வருகையை வரவேற்கின்றனர். தன்னை இழந்தவனை மக்கள் மனம் இழக்கவில்லை.

பலி தன் வாக்கையும் தானத்தையும் காக்க எல்லாவற்றையும், தன்னையுமே தந்தான். அதனால் கேடு போன்ற இழப்பு வந்தாலும் அவன் புகழ் அழியாமல் நிலைத்தது. 'ஒப்புரவினால்வரும் கேடெனின் அஃதொருவன் விற்றுக்கோள் தக்கதுடைத்து' என்பதன் உண்மை வடிவம் மகாபலியே.

Mahabali's Word

This is the story of Emperor Mahabali told in the eighth skandha of the Bhagavata Purana and in the Vamana Purana. Bali was a grandson of Prahlada; though born in the asura line he stood on the path of dharma. By his power he conquered the three worlds. He defeated Indra. Under his rule the people were prosperous and dharma flourished. Yet the gods, having lost their place, appealed to Vishnu.

Vishnu incarnated as Vamana, a dwarf brahmin boy. When Bali was performing a great sacrifice and giving gifts, Vamana came there. Bali welcomed him and said, "Ask what you want: cows, gold, villages, elephants?" Vamana said, "Three feet of land measured by my feet will suffice."

The asura preceptor Shukracharya recognised the truth and stopped Bali: "He is no ordinary boy; he is Vishnu. He has come to take all you have. Do not give." But Bali said firmly, "Having promised a gift I will not change. If Vishnu himself comes to ask, that is my fortune. To give with my hand outstretched to him is my honour. Even if I lose everything I have no regret."

Bali poured water and gave the gift. At once Vamana assumed a cosmic form. With one step he measured the earth; with the second the sky. There was no place for the third. When he asked, "Where shall I place the third step?" Bali bowed his head and said, "Place it on my head." Vamana put his foot on his head and sent him to the netherworld.

To keep his word and gift, Bali gave everything, even himself. So though a loss like ruin came, his fame stayed undiminished. Mahabali is the true form of the verse: if ruin comes through oppuravu, it is worth buying even by selling oneself.