நாரதரின் கேள்விகள்
மகாபாரதத்தின் சபா பர்வத்தில் நாரத முனிவர் யுதிஷ்டிரனின் இந்திரப்பிரஸ்தத்திற்கு வருகிறார். மயன் கட்டிய அழகிய மண்டபத்தில் யுதிஷ்டிரன் அவரை வரவேற்று, மரியாதையோடு அமர்த்தினான். நாரதர் அரசனிடம் நலம் விசாரிப்பதுபோல் தொடங்கி, அரசாட்சி பற்றிய பல கேள்விகளை அடுக்கிக்கொண்டே சென்றார். அவை 'கச்சித்' என்ற சொல்லில் தொடங்குவதால் கச்சித் அத்தியாயம் என்று நூலில் அறியப்படுகிறது.
'யுதிஷ்டிரா, உன் அமைச்சர்கள் அறிவும் நேர்மையும் உடையவர்களா? அவர்களோடு நீ ஆலோசனை செய்கிறாயா? உன் படை நன்கு பராமரிக்கப்படுகிறதா? வீரர்களுக்குச் சரியான நேரத்தில் ஊதியம் கிடைக்கிறதா?' என்று அவர் கேட்டார். 'உன் கோட்டைகள் ஆயுதங்களோடும் உணவோடும் வீரர்களோடும் நிறைந்துள்ளனவா? உன் நாட்டில் வேளாண்மை நன்கு நடைபெறுகிறதா? உழவர்களுக்கு விதைக்கும் கடனும் உணவும் கிடைக்கின்றனவா?'
மேலும், 'உன் வரவு செலவு சமநிலையில் உள்ளதா? நீ குறைந்த அளவில் செலவு செய்கிறாயா? உன் நாட்டில் வணிகர்கள் அச்சமின்றி தொழில் செய்கிறார்களா? ஒற்றர்கள் உன் நாட்டின் அகத்தையும் புறத்தையும் கவனிக்கிறார்களா? நண்பர்களும் எதிரிகளும் உன்னைப் பற்றி என்ன கருதுகிறார்கள்?' என்று தொடர்ந்து கேட்டார்.
நாரதர் ஏழைகளையும் முதியவர்களையும் பற்றிக் கேட்கத் தவறவில்லை. 'முதியவர்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் ஆதரவற்ற பெண்களுக்கும் நீ உதவுகிறாயா? உன் குடிமக்கள் உன்னை நம்புகிறார்களா? நீ உறங்கும் நேரத்தை அளவாக வைத்திருக்கிறாயா?' என்றும் வினவினார்.
இந்தக் கேள்விகள் முழுவதும் ஆறு அங்கங்களின் நலனைச் சோதிக்கும் ஒரு பட்டியலாக அமைந்தன. யுதிஷ்டிரன் ஒவ்வொன்றுக்கும் தன் ஆட்சியில் எவ்வளவு கவனம் செலுத்துகிறேன் என்று பணிவுடன் எண்ணிப் பார்த்தான். சில கேள்விகள் அவனுக்குப் புதிய சிந்தனையைத் தந்தன. நாரதரின் அக்கறையைப் பாராட்டி, தன் பணியை மேலும் செம்மையாகச் செய்வதாக உறுதியளித்தான்.
நாரதர் மகிழ்ந்து அவனை ஆசீர்வதித்தார். இந்தக் கேள்விகள் இன்றும் அரசியல் மற்றும் நிர்வாகத்தைப் பற்றிய பாடமாகப் படிக்கப்படுகின்றன.
வள்ளுவரின் முதல் குறள் அரசியல் அங்கங்களை நூற்றுக்கணக்கான சொற்களுக்குப் பதிலாக ஒரே குறளில் தந்தது; நாரதரின் கேள்விகள் அவற்றையே ஒரு பட்டியலாக்கிக் காட்டுகின்றன. இரண்டும் ஒரே உண்மையைச் சொல்கின்றன: நல்ல அரசன் தன் நாட்டின் ஒவ்வோர் அங்கத்தையும் அடிக்கடி சீர்தூக்கிப் பார்ப்பவன்.
இந்தக் கேள்விகளே இன்றும் ஆட்சிக்கு வழிகாட்டும் நூலாகப் போற்றப்படுகின்றன. ஆறு அங்கங்களும் வலுவாக இருக்கவேண்டும் என்பதே அவற்றின் உட்கருத்து.