Kural 400 · கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி யொருவற்கு – Tamilone

Kural 400 · Learning · கல்வி

கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி யொருவற்குமாடல்ல மற்றை யவை.

Ketil Vizhuchchelvam Kalvi Yoruvarku / Maatalla Matrai Yavai

An imperishable and flawless treasure is learning to a man: other wealth is as nothing before it.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

அழிவில்லாத சிறந்த செல்வம் ஒருவனுக்குக் கல்வியே; மற்றவை உண்மையான செல்வம் அல்ல.

Meaning

Learning is the imperishable, supreme wealth for a person; the rest are not wealth.

சொற்பொருள் Word by word

கேடில்: கெடாத
விழுச்செல்வம்: சிறந்த செல்வம்
கல்வி: கல்வி
ஒருவற்கு: ஒருவனுக்கு
மாடு: செல்வம்
அல்ல: அல்ல
மற்றையவை: மற்ற பொருள்கள்

விளக்கம்

அதிகாரத்தின் இறுதிக் குறள் கல்வியின் சிறப்பை ஒரே வரியில் சுருக்கிக் கூறுகிறது. 'கேடில் விழுச்செல்வம்' என்பது கெடாத சிறந்த செல்வம். பொன், நிலம், வீடு போன்ற பிற செல்வங்கள் கெடலாம்; திருடு போகலாம்; வெள்ளம், தீ ஆகியவற்றால் அழியலாம். ஆனால் கல்வி கெடாது. யாராலும் எடுத்துக்கொள்ளப்படாது. செலவழித்தாலும் குறையாது; பிறருக்குக் கொடுத்தாலும் தன்னிடம் குறையாமல் பெருகும். அதனால் அதுவே 'விழுச்செல்வம்'.

'மாடல்ல மற்றை யவை' என்பது கடுமையான கூற்று. மற்றவை செல்வமே அல்ல என்கிறார் வள்ளுவர். 'மாடு' என்பது செல்வத்தைக் குறிக்கும் பழைய சொல். உரையாசிரியர்கள் இதனை, மற்றவை எல்லாம் உண்மையான செல்வத்தின் தன்மை இல்லாதவை என்றும், அவை நிலையற்றவை என்பதால் செல்வமாகாது என்றும் விளக்குகின்றனர். சிலர் இது மற்ற செல்வங்களை முற்றிலும் புறக்கணிக்கும் கூற்று அன்று; கல்விக்குச் சமமாக எதுவும் இல்லை என்ற மிகைப்படுத்தல் என்று கொள்வர்.

இங்கு கல்வி என்பது பட்டம் பெறுவதை மட்டும் குறிக்காது. அறிவு, பண்பு, பகுத்தறிவு, அறநெறி ஆகியவற்றின் தொகுப்பாகும். இத்தகைய செல்வம் ஒருவன் எங்கே சென்றாலும் அவனுடன் வருகிறது. அவன் எல்லாவற்றையும் இழந்தாலும் இது மீண்டும் அவனை உயர்த்தும்.

இன்றைய உலகில் வெள்ளத்தாலும் போராலும் வீடு, நிலம், சொத்து அனைத்தையும் இழந்தவர்கள் கற்ற கல்வியின் துணையால் மீண்டும் எழுவதைக் காண்கிறோம். அகதிகளாக வந்தவர்கள் தம் கல்வியால் புதிய நாட்டில் வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறார்கள். இந்தக் குறள் அதற்குச் சான்றாகும்.

'செல்வம்' என்ற சொல்லையே வள்ளுவர் புதிதாக வரையறுக்கிறார். பணம், நிலம், வீடு ஆகியவற்றையே செல்வம் எனக் கருதும் உலக வழக்கை இந்தக் குறள் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. செல்வம் என்பது நிலைத்து நின்று பயன்தரவேண்டும்; நிலையற்றது உண்மையில் செல்வம் அல்ல. இந்த அளவுகோலின் அடிப்படையில் கல்வி மட்டுமே முழுமையான செல்வம் என்பது வள்ளுவரின் முடிவு.

Explanation

The last verse of the chapter sums up the worth of learning in one line. 'Kedil vizhuchchelvam' is the supreme wealth that does not perish. Other wealth such as gold, land and a house may perish, be stolen, or be destroyed by flood and fire. But learning does not perish. No one can take it away. It does not lessen when spent; given to others, it grows rather than diminishes in oneself. That is why it is the 'vizhuchchelvam', the supreme wealth.

'Maadalla matrai yavai' is a hard statement. Valluvar says the others are not wealth at all. 'Maadu' is an old word for wealth. Commentators explain this as saying that all the rest lack the nature of true wealth, and, being impermanent, are not wealth. Some take it not as a total disregard of other wealth but as an emphasis that nothing equals learning.

Learning here does not mean only the winning of a degree. It is the whole of knowledge, character, discernment and moral way. Such wealth goes with a person wherever he goes. Even if he loses everything, it will raise him again.

In our world we see people who lost house, land and property in flood or war rise again by the help of the learning they had. Refugees make a life in a new country by their learning. This verse is a witness to that.

கதை

நசிகேதன்

கடோபநிடதம் நசிகேதன் என்னும் சிறுவனின் கதையைக் கூறுகிறது. அவன் தந்தை வாஜஸ்ரவஸ் ஒரு வேள்வியில் தன் செல்வம் முழுவதையும் தானம் செய்தார். ஆனால் அவர் கொடுத்த பசுக்கள் முதிர்ந்தவை, பால் தராதவை. நசிகேதன் அதைக் கண்டு மனம் வருந்தினான். தானம் செய்வதில் ஒரு சிறிதும் உண்மை இருக்கவேண்டும் என்று எண்ணி, 'தந்தையே, என்னை யாருக்குத் தருவீர்கள்?' என்று கேட்டான். மூன்று முறை கேட்டதும் தந்தை சினத்தில், 'உன்னை எமனுக்குத் தருகிறேன்' என்றார்.

நசிகேதன் தந்தையின் சொல்லைக் காக்க எமனுலகம் சென்றான். எமன் அங்கே இல்லை; அவன் மூன்று நாட்கள் உணவும் நீரும் இன்றி வாயிலில் காத்திருந்தான். திரும்பிய எமன் ஒரு அந்தணச் சிறுவனை மூன்று நாள் காக்க வைத்ததற்காக வருந்தி, மூன்று வரங்களை அளிப்பதாகக் கூறினான்.

முதல் வரமாக நசிகேதன் தந்தையின் சினம் தணிந்து தன்னை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டான். இரண்டாவது வரமாக வேள்வி அக்னியைப் பற்றிய அறிவை வேண்டினான். எமன் இரண்டையும் அளித்தான். மூன்றாவது வரமாக, 'மனிதன் இறந்த பிறகு என்ன நிகழ்கிறது? ஆன்மா இருக்கிறதா?' என்ற இரகசியத்தை உபதேசிக்கும்படி கேட்டான்.

எமன் தயங்கினான். 'இது தெய்வங்களுக்கே ஐயமாக இருந்தது. வேறு எதையாவது கேள். நூறு வயது வாழும் பிள்ளைகள், பொன், பசு, குதிரை, நிலம், நீண்ட ஆயுள், அழகிய பெண்கள் என எதையும் கேள்' என்று ஆசை காட்டினான். நசிகேதன் உறுதியாக மறுத்தான்: 'இவை நாளை அழியும்; எல்லாம் சில நாளுக்கு மட்டுமே. செல்வத்தால் மனிதன் திருப்தி அடைவதில்லை. எனக்கு அந்த ஞானத்தைத் தவிர வேறு வரம் வேண்டாம்.'

எமன் அவனது உறுதியைக் கண்டு மகிழ்ந்து ஆன்ம ஞானத்தை உபதேசித்தான். நசிகேதன் அதைப் பெற்றுத் திரும்பினான். செல்வத்தையும் ஆயுளையும் மறுத்து அறிவை வேண்டிய அவன், 'கேடில் விழுச்செல்வம் கல்வி' என்ற குறளின் உயிர் எடுத்துக்காட்டாகிறான்.

நசிகேதனின் கதை, வெறும் செல்வத்தைவிடக் கல்வியின் மதிப்பைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. எமன் அளித்த பெரும் செல்வங்களை மறுத்தபோது நசிகேதன் வயதில் சிறுவனாக இருந்தாலும் அறிவில் முதிர்ந்தவனாக இருந்தான். அவன் தேர்வே அவனை உயர்த்தியது. இன்றும் அந்த உபநிடதம் ஞானத்தை நாடுவோருக்கு வழிகாட்டியாக விளங்குகிறது.

A story

Nachiketa

The Katha Upanishad tells the story of a boy named Nachiketa. His father Vajashravasa gave away all his wealth in a sacrifice. But the cows he gave were old and gave no milk. Nachiketa was grieved to see it. Thinking there should be some truth even in giving, he asked, 'Father, to whom will you give me?' When he had asked three times, his father in anger said, 'I give you to Death.'

To keep his father's word, Nachiketa went to the world of Yama. Yama was not there, and the boy waited three days at the gate without food or water. When Yama returned, he was sorry that he had made a Brahmin boy wait three days and said he would grant three boons.

For the first boon Nachiketa asked that his father's anger be calmed and that he accept him. For the second he asked for knowledge of the sacrificial fire. Yama granted both. For the third he asked Yama to teach him the secret: 'What happens to a man after death? Does the soul exist?'

Yama hesitated. 'Even the gods doubted this. Ask something else. Ask sons who live a hundred years, gold, cattle, horses, land, long life, beautiful women, anything,' he said, tempting him. Nachiketa firmly refused: 'These will perish tomorrow; all are only for a few days. A man is never satisfied by wealth. I want no other boon than that knowledge.'

Seeing his firmness, Yama was pleased and taught him the knowledge of the Self. Nachiketa received it and returned. He who refused wealth and long life and asked for knowledge becomes a living example of the verse, 'learning is the imperishable supreme wealth.'

சிந்தனைக்கு

எந்தச் செல்வமோ, நீங்கள் இன்னும் புரிந்துகொள்ளாத ஓர் ஆழ்ந்த உண்மையோ தரப்பட்டால் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பீர்கள்? அது உங்களைப் பற்றி என்ன கூறுகிறது?

To reflect on

If you were offered any wealth or a deep truth you did not yet understand, which would you choose, and what does that tell you?