Kural 426 · எவ்வ துறைவது உலகம் உலகத்தோடு – Tamilone

Kural 426 · The Possession of Knowledge · அறிவுடைமை

எவ்வ துறைவது உலகம் உலகத்தோடுஅவ்வ துறைவ தறிவு.

Evva Thuraivadhu Ulakam Ulakaththotu / Avva Thuraiva Tharivu

It is a part of wisdom to conform to the ways of the world.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

உலகம் எப்படி வாழ்கிறதோ, உலகத்தோடு பொருந்தி அப்படியே வாழ்வதே அறிவு.

Meaning

To live fitted to the world, in whatever way the world lives, is wisdom.

சொற்பொருள் Word by word

எவ்வது: எப்படி
உறைவது: வாழ்வது
உலகம்: உலகத்தார்
உலகத்தோடு: உலகத்தாரோடு
அவ்வது: அப்படியே
உறைவது: பொருந்தி வாழ்வது
அறிவு: அறிவு

விளக்கம்

உலகம் எவ்வாறு இயங்குகிறதோ, அதனோடு இசைந்து வாழ்வதே அறிவு என்று இந்தக் குறள் கூறுகிறது. இது முதல் பார்வையில் எளிய கருத்தாகத் தோன்றினாலும், ஆழ்ந்து நோக்கினால் பல நுட்பங்கள் உள்ளன. உலகத்தோடு பொருந்துதல் என்பது உலகின் தீமைகளுக்கும் இணங்குதல் என்று பொருளன்று. உலகின் இயல்பை, அதன் சூழல்களை, அதன் மனிதர்களைப் புரிந்துகொண்டு, அதற்கேற்பத் தம் நடத்தையை அமைத்துக்கொள்வது என்பதே பொருள்.

'எவ்வது உறைவது உலகம்' என்பது உலகம் எவ்வாறு வாழ்கிறதோ என்ற பொருள். 'உலகத்தோடு அவ்வது உறைவது அறிவு' என்பது அந்த உலகத்தோடு அவ்வாறே பொருந்தி வாழ்வது அறிவு. சில உரையாசிரியர்கள் இதை, உலகம் ஏற்கும் நல்ல வழக்கங்களோடு பொருந்தி வாழ்வது என்று கொள்வர். வேறு சிலர், உலகத்தின் இயற்கை, காலம், இடம் ஆகியவற்றை அறிந்து அதற்கேற்ப நடப்பது என்று பொருள் கூறுவர்.

இந்தக் குறளின் ஞானம், ஒருவன் தன் தனித்தன்மையைக் கைவிடக்கூடாது; அதே நேரத்தில் தன் சூழலுக்கு ஒவ்வாமல் அடம்பிடிக்கவும் கூடாது என்பது. ஆறு தன் வழியில் ஓடுகிறது; நிலத்தின் சரிவுக்கு ஏற்பத் திரும்புகிறது; ஆனாலும் கடலை நோக்கிச் செல்லும் தன் இலக்கை மறப்பதில்லை. அறிவுடையவன் அவ்வாறே உலகோடு இணங்கியும் தன் அறத்தை விடாமல் இருக்கிறான்.

இதை மிகையாகப் புரிந்துகொண்டால் எல்லாவற்றுக்கும் தலையாட்டுவது என்றாகிவிடும். வள்ளுவர் பிற இடங்களில் தீயவற்றை எதிர்க்கவும் கூறுகிறார். ஆகவே உலகத்தோடு பொருந்துவது என்பது நல்லவற்றில் மட்டுமே பொருந்துவது.

இன்றைய வாழ்வில் நாம் புதிய இடம், புதிய பணி, புதிய மனிதர்களிடையே செல்லும்போது அவர்களின் நடைமுறைகளை அறிந்து ஒத்துழைப்பது அறிவாகும். அதேசமயம் நம் மதிப்பீடுகளை இழக்காதிருப்பதும் அறிவே.

உலகத்தோடு பொருந்துவதில் அறிவின் இன்னொரு பயன் உண்டு. பிறரோடு இணக்கமாக வாழ்பவன் தன் முயற்சிகளில் பிறரின் ஆதரவையும் பெறுகிறான். எதிர்ப்பையே வழியாகக் கொண்டவன் தனித்து விடப்படுகிறான். எனவே இணக்கம் ஒரு சமூக ஞானம்.

Explanation

The verse says that to live in harmony with the way the world works is wisdom. Though it seems a simple thought at first sight, there are many subtleties in it. To fit with the world does not mean agreeing even to the world's evils. It means understanding the nature of the world, its circumstances and its people, and arranging one's conduct accordingly.

'Evvathu uraivathu ulagam' means however the world lives. 'Ulagaththodu avvathu uraivathu arivu' means to live fitted with that world in the same way is wisdom. Some commentators take it to mean living in harmony with the good customs that the world accepts. Others take it to mean knowing the nature, time and place of the world and acting accordingly.

The wisdom of the verse is that a person should not give up his own character, but also should not be stubborn in a way that does not suit his surroundings. A river flows in its own way and turns with the slope of the land, yet never forgets its goal of reaching the sea. The wise likewise agree with the world yet do not leave their dharma.

If taken too far this would amount to nodding at everything. Elsewhere Valluvar also tells us to oppose what is evil. So fitting with the world means fitting only in what is good.

In life today, when we go to a new place, a new job or among new people, to learn their ways and cooperate is wisdom. At the same time not losing our values is also wisdom.

கதை

விராட நகரில் பாண்டவர்கள்

மகாபாரதத்தின் விராட பர்வத்தில் பாண்டவர்கள் தங்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டு வனவாசத்தை முடித்தனர். இன்னும் ஓர் ஆண்டு அஞ்ஞாதவாசம் இருந்தது. யாராலும் அடையாளம் காணப்படாமல் மறைந்து வாழவேண்டும். அடையாளம் காணப்பட்டால் மீண்டும் பன்னிரண்டு ஆண்டு வனவாசம் தொடங்கும். எனவே அவர்கள் மிகவும் எச்சரிக்கையாகத் திட்டமிட்டனர்.

அவர்கள் மத்ஸ்ய நாட்டு அரசன் விராடனின் நகரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். ஊருக்கு அருகில் ஒரு வன்னி மரத்தில் தங்கள் ஆயுதங்களை ஒரு துணியில் கட்டி மறைத்தனர். பிணம் போல் தோன்றும்படி ஏற்பாடு செய்து, மக்கள் அதை நெருங்கக் கூடாது என்று பயமுறுத்தினர். பிறகு ஒவ்வொருவரும் தத்தமக்கேற்ற வேடம் பூண்டு அரண்மனைக்குச் சென்றனர்.

யுதிஷ்டிரன் 'கங்கன்' என்ற அந்தணராகச் சென்று, சூதாட்டத் தோழராகவும் நீதி அறிவுரையாளராகவும் அரசனுக்குப் பழகினான். பீமன் 'வல்லவன்' என்ற சமையற்காரராகவும் மல்லராகவும் சேர்ந்தான். அர்ஜுனன் 'பிருகன்னளை' என்ற பெயரில் அரசகுமாரி உத்தரைக்கு நடனமும் இசையும் கற்பிக்கும் ஆசிரியராகத் தன்னை அமைத்துக்கொண்டான். நகுலன் குதிரைகளைப் பராமரித்தான். சகதேவன் பசுக்களைக் காத்தான். திரௌபதி 'சைரந்திரி' என்ற பெயரில் அரசியின் பணிப்பெண்ணாகச் சேர்ந்தாள்.

அவர்கள் அனைவரும் முன்பு அரசர்களாகவும் வீரர்களாகவும் இருந்தவர்கள். ஆனால் இப்போது பணியாளர்களாக, ஆசிரியர்களாக, சமையற்காரராக வாழ்ந்தனர். உலகம் எப்படி இருக்கிறதோ அப்படியே அதனோடு பொருந்தி நடந்தனர். தங்கள் பழைய பெருமையைக் காட்டவில்லை; புதிய நிலையின் கடமைகளை முழுமையாகச் செய்தனர். யுதிஷ்டிரன் தன் அறிவுரையால் விராடனின் நன்மதிப்பைப் பெற்றான். பீமன் தன் சமையலாலும் மல்லாட்டத்தாலும் அரண்மனையை மகிழ்வித்தான்.

இடையில் கீசகன் என்ற படைத்தலைவன் திரௌபதியை இழிவுபடுத்த முயன்றபோது, பீமன் மறைவாக அவனைக் கொன்றான். அதன் பின்னரும் பாண்டவர்கள் தங்கள் அடையாளத்தை வெளிக்காட்டவில்லை. கௌரவர்கள் விராடனின் பசுக்களைக் கவர வந்தபோது மட்டுமே அர்ஜுனன் தன் வீரத்தைக் காட்டினான். அதுவும் ஆண்டு முடிவுக்கு நெருக்கமாக.

அவர்கள் ஆண்டு நிறைவில் தங்கள் அடையாளத்தை வெளியிட்டனர். விராடன் அவர்களை மரியாதையுடன் வரவேற்று, தன் மகள் உத்தரையை அபிமன்யுவுக்கு மணமுடித்தான். உலகோடு பொருந்தி வாழ்ந்தால் மறைந்து வாழ்வதும் எவ்வாறு வெற்றியாகிறது என்பதற்கு இது சான்று.

அவர்கள் அந்த ஆண்டில் பொறுமையைக் கற்றனர். அரசர்கள் பணியாளராக வாழ்ந்து உலகின் மற்றொரு பக்கத்தைக் கண்டனர். இந்த அனுபவம் பின்னர் அவர்கள் ஆட்சிக்கு உதவியது. சூழலுக்கு ஏற்ப வாழக் கற்றுக்கொள்வது தாழ்வு அன்று, அறிவின் அடையாளம்.

A story

The Pandavas in Virata's City

In the Virata Parva of the Mahabharata the Pandavas finished their twelve years of forest life. One more year of hiding remained. They had to live concealed, unrecognised by anyone. If recognised, another twelve years of forest life would begin. So they planned with great care.

They chose the city of Virata, king of Matsya. Near the town they hid their weapons wrapped in a cloth in a shami tree. They arranged it to look like a corpse and spread fear so that people would not go near. Then each, taking a suitable disguise, went to the palace.

Yudhishthira went as the Brahmin 'Kanka' and became the king's dice companion and adviser on conduct. Bhima joined as 'Ballava', a cook and wrestler. Arjuna set himself up as 'Brihannala', a teacher of dance and music to the princess Uttara. Nakula tended horses. Sahadeva guarded cows. Draupadi joined the queen as a maid named Sairandhri.

All of them had been kings and warriors earlier. Now they lived as servants, teachers and a cook. They fitted themselves to the world as it was. They did not show their former glory; they did fully the duties of their new state. Yudhishthira won Virata's regard by his counsel. Bhima pleased the palace by his cooking and his wrestling.

In between, when the commander Keechaka tried to dishonour Draupadi, Bhima killed him in secret. Even after that the Pandavas did not reveal their identity. Only when the Kauravas came to seize Virata's cows did Arjuna show his valour, and that near the year's end.

At the close of the year they revealed themselves. Virata welcomed them with honour and gave his daughter Uttara in marriage to Abhimanyu. It is a proof of how living in harmony with the world makes even hiding a success.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் கடந்தகால நிலைக்குப் பொருந்தாத இடத்திலோ பாத்திரத்திலோ இப்போது இருக்கிறீர்களா? நீங்கள் அழகாகப் பொருந்துகிறீர்களா அல்லது எதிர்க்கிறீர்களா?

To reflect on

Where are you currently in a place or role that doesn't match your past status, and are you adapting gracefully or resisting?