Kural 495 · நெடும்புனலுள் வெல்லும் முதலை அடும்புனலின்

கஜேந்திரனும் முதலையும்

பாகவத புராணத்திலிருந்து: திரிகூட மலையின் அடிவாரத்தில் ஒரு பெரிய தாமரைக் குளம் இருந்தது. அங்கே கஜேந்திரன் என்ற யானைகளின் தலைவன் தன் கூட்டத்தோடு வாழ்ந்தான். அவன் பேராற்றல் உடையவன்; காட்டின் எந்த மிருகத்துக்கும் அஞ்சாதவன். ஒரு நாள் வெயிலின் வெப்பம் தாங்காமல், தன் கூட்டத்தோடு அந்தக் குளத்துக்கு நீர் அருந்தவும் குளிக்கவும் வந்தான்.

கஜேந்திரன் குளத்தின் ஆழமான பகுதியில் இறங்கி நீரை உறிஞ்சி, தும்பிக்கையால் தாமரை மலர்களைப் பறித்துக் குளித்து மகிழ்ந்தான். அந்த நேரத்தில் குளத்தின் அடியில் வாழ்ந்த ஒரு பெரிய முதலை அவன் காலைக் கவ்விப் பிடித்துக்கொண்டது. கஜேந்திரன் தன் முழு வலிமையால் இழுத்தான்; தரையில் அவன் அரசன். ஆனால் இந்த நீர்நிலை முதலையின் இடம். இங்கே முதலை வலியது.

யானையின் கூட்டத்தினர் அவனை இழுத்துக் காப்பாற்ற முயன்றனர். ஆனால் அவர்களாலும் இயலவில்லை. ஆயிரம் ஆண்டுகள் இந்தப் போராட்டம் நடந்தது என்று புராணம் கூறுகிறது. கஜேந்திரனின் வலிமை குறைந்தது; முதலையின் வலிமை நீரில் அப்படியே இருந்தது. நிலத்தில் இருந்த யானைகளுக்கு நீருக்குள் ஆற்றல் இல்லை. கஜேந்திரன் கண்டான்: "நான் இங்கே என் வலிமையால் வெல்ல முடியாது."

அவன் மனம் ஒடுங்கி, தனக்கு ஒரே காப்பு இறைவன் என்பதை உணர்ந்தான். தன் தும்பிக்கையில் ஒரு தாமரை மலரை ஏந்தி, "ஆதிமூலமே!" என்று கூவி அழைத்தான். அந்த அழைப்பைக் கேட்ட திருமால் கருடன் மீதேறி விரைந்து வந்தார். தன் சக்கரத்தை ஏவி முதலையின் பிடியை அறுத்தார். முதலை உடனே சாபம் நீங்கிய கந்தர்வனாக உருப்பெற்று வணங்கிச் சென்றது. கஜேந்திரன் கரையேறி இறைவனை வணங்கினான்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் முதலை தன் இடமான நீரில் யானையை வென்றது. யானை தன் இடமான நிலத்தில் அரசன்; ஆனால் நீர்நிலையில் அவன் வலிமை பயன்படவில்லை. இடம் மாறியபோது வலிமையும் பொருளற்றுப் போகும் என்பதை இது காட்டுகிறது. நெடும்புனலுள் முதலை வெல்லும்; இடம் விட்டால் அதன் நிலை வேறு என்ற குறளின் மறுபக்கத்தை இக்கதை சித்திரிக்கிறது.

நீரின் ஆழத்தில் முதலைக்கு இருந்த வலிமை கரையில் யானைக்கு இருந்தது. ஒவ்வொருவருக்கும் தன் இடத்தில் வலிமை பெருகும், பிறர் இடத்தில் குறையும் என்பதை இந்தக் கதை நினைவூட்டுகிறது. ஆகவே யார் எந்த இடத்தில் வலியவர் என்பதை அறிந்து செயல்படுவதே அறிவு.

Gajendra and the Crocodile

From the Bhagavata Purana: At the foot of Mount Trikuta was a great lotus pond. There Gajendra, chief of the elephants, lived with his herd. He was of great strength and feared no animal of the forest. One day, unable to bear the heat of the sun, he came with his herd to the pond to drink and bathe.

Gajendra went into the deep part of the pond, drew up water, plucked lotuses with his trunk and bathed in delight. At that moment a huge crocodile living at the bottom of the pond seized his leg. Gajendra pulled with all his might. On land he was king, but this water was the crocodile's place. Here the crocodile was the stronger.

The elephants of his herd tried to pull him out, but they could not. The Purana says the struggle lasted a thousand years. Gajendra's strength diminished, while the crocodile's strength in the water remained as it was. The elephants on the land had no power in the water. Gajendra saw: "I cannot win here by my strength."

His mind grew still and he realised that his one protector was the Lord. Holding a lotus in his trunk, he cried, "Adimoolame!" Hearing that call, Vishnu mounted Garuda and came swiftly. He hurled his discus and cut the crocodile's grip. The crocodile at once took the form of a Gandharva freed from a curse, bowed and went away. Gajendra came ashore and worshipped the Lord.

In this episode the crocodile won in its own place, the water. The elephant is king in his own place, the land, but in the pond his strength was of no use. When the place changed, strength lost its meaning. The story shows the other side of the verse, that the crocodile wins in deep water, but out of it the situation is different.