Kural 491 · தொடங்கற்க எவ்வினையும் எள்ளற்க முற்றும் – Tamilone

Kural 491 · Knowing the Place · இடனறிதல்

தொடங்கற்க எவ்வினையும் எள்ளற்க முற்றும்இடங்கண்ட பின்அல் லது.

Thotangarka Evvinaiyum Ellarka Mutrum / Itanganta Pinal Ladhu

Provoke no war and begin no operation except after making a thorough reconnaissance of the theatre of operations.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

செய்யப்போகும் இடத்தை நன்கு கண்டறிந்த பிறகே தவிர, எந்தச் செயலையும் தொடங்கக் கூடாது; பகைவரை முற்றிலும் இகழவும் கூடாது.

Meaning

Do not begin any undertaking, and do not wholly despise the foe, until the place has been seen and understood.

சொற்பொருள் Word by word

தொடங்கற்க: do not begin
எவ்வினையும்: any undertaking
எள்ளற்க: do not despise, belittle
முற்றும்: completely
இடம் கண்ட பின்: after seeing the place
அல்லது: except

விளக்கம்

இந்தக் குறள் இரண்டு தடைகளைச் சொல்கிறது: 'தொடங்கற்க', 'எள்ளற்க'. இரண்டும் 'இடம் கண்ட பின்னல்லது' என்ற ஒரே நிபந்தனைக்கு உட்பட்டவை. முதலாவது தடை: எந்தச் செயலையும் தொடங்காதே. இரண்டாவது: பகைவரை இகழ்ந்து குறைவாக மதிப்பிடாதே. இவ்விரண்டையும் இடத்தைக் கண்ட பிறகே செய்யலாம் என்கிறார். இடம் கண்டு தெளிந்தவனுக்கே பகைவனின் உண்மையான வலிமையும் செயலின் உண்மையான இயல்பும் தெரியும்.

'இடம் கண்ட பின்' என்றால் நேரில் சென்று பார்த்து அறிதல். வெறும் கேள்விச் செய்தியை நம்பாமல், தன் கண்ணால் ஆராய்தல். ஒரு படையெடுப்புக்கு முன் ஒற்றர்களை அனுப்பி எதிரியின் நாட்டை ஆராய்வது, மலைகளையும் ஆறுகளையும் அறிவது, உணவு நீர் கிடைக்கும் இடங்களை வரைபடமாக்குவது ஆகியவை எல்லாம் இதற்குள் அடங்கும். அப்போதுதான் எங்கே முகாமிடுவது, எவ்வழி செல்வது என்பது தெளிவாகும்.

'எள்ளற்க முற்றும்' என்ற பகுதியும் முக்கியமானது. இடத்தை அறியாமல் இருக்கும்போது பகைவனைக் குறைவாக மதிப்பிடுவது எளிது. 'அவன் சிறியவன், நாம் எளிதில் வெல்லலாம்' என்ற எண்ணம் எழும். ஆனால் அவனுடைய இடம் மலை உச்சியாகவோ கோட்டை அரணாகவோ இருக்கலாம். இடத்தைக் கண்ட பிறகே அவன் உண்மையில் எவ்வளவு வலியவன் என்பது புலப்படும்.

இதே அறிவுரை தினசரி வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தும். புதிய ஊரில் வீடு வாங்கும் முன் அந்த இடத்தைப் பார்க்காமல் வாங்குவது தவறு. புதிய தொழிலைத் தொடங்கும் முன் அந்தச் சந்தையை நேரில் ஆராய வேண்டும். ஒரு போட்டியாளரை எதிர்கொள்ளும் முன் அவர் களத்தை அறிய வேண்டும். இவ்வாறு செய்தால் அவசரத்தால் வரும் இழப்புகள் குறையும்.

இறுதியாக, இந்தக் குறள் 'காண்' என்ற சொல்லால் நேரடி அனுபவத்தையே மதிக்கிறது. கேள்வி அறிவு தொடக்கம்; கண்ட அறிவே முழுமை. ஆகவே ஆராயாமல் தொடங்காமலிருப்பதும், ஆராய்ந்த பின் தயக்கமின்றிச் செயல்படுவதும் இணைந்தால் செயல் சிறக்கும்.

Explanation

This verse states two prohibitions: 'thodangarka', do not begin, and 'ellarka', do not belittle. Both are subject to one condition: 'idam kanda pinnalladhu', not until the place has been seen. The first is: begin no undertaking. The second: do not despise and underrate the foe. Only after seeing the place may either be done. Only one who has seen and understood the place knows the foe's true strength and the true nature of the task.

'Idam kanda pin' means going and seeing for oneself. It means examining with one's own eyes, not relying on hearsay. Before an invasion, sending scouts to study the enemy's land, learning the mountains and rivers, and mapping the places where food and water can be found all come under this. Only then does it become clear where to camp and by what road to go.

The part 'ellarka mutrum', do not wholly despise, is also important. When the place is unknown, it is easy to underrate the enemy. The thought arises, "He is small; we can easily defeat him." But his position may be a mountain top or a fortress. Only after seeing the place does it become clear how strong he truly is.

The same counsel fits daily life. It is wrong to buy a house in a new town without seeing the place. Before starting a new business one must examine the market in person. Before facing a rival one must know his field. The verse honours direct observation. Hearing is the beginning of knowledge; seeing makes it complete. To refrain from starting before examining, and to act without hesitation after examining, together make an undertaking succeed.

கதை

நான்கு திசைக்கும் சென்ற வானரர்கள்

இராமாயணத்திலிருந்து (கிஷ்கிந்தா காண்டம்): மழைக்காலம் முடிந்தபின் சுக்ரீவன் வானரப் படைகளைச் சீதையைத் தேட அனுப்பத் தொடங்கினான். எந்தத் திசையில் அவள் இருப்பாளோ தெரியவில்லை. இராமன் சுக்ரீவனோடு ஆலோசித்தான். "சீதையை எங்கு தேடுவது? ஒரு திசையில் போய் ஏமாந்தால் காலம் வீணாகும்" என்றான். அதனால் முழுமையாகத் தேடும் ஒரு திட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.

சுக்ரீவன் வானரப் படையை நான்கு பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரித்தான். கிழக்கே வினதனும், மேற்கே சுஷேணனும், வடக்கே சதவலியும், தெற்கே அங்கதன், அனுமன், ஜாம்பவான் ஆகியோரும் செல்லுமாறு பணித்தான். அவன் ஒவ்வொரு திசையிலும் செல்லும் வழியையும் அங்குள்ள மலைகள், ஆறுகள், காடுகள், நாடுகள் பற்றியும் விரிவாக விளக்கினான். எந்த இடத்தில் எதைக் காணலாம், எங்கு அபாயம் இருக்கலாம் என்பதை அவர்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தினான்.

அவன் தன் முன்னோர் அறிவையும் பயணிகளின் கதைகளையும் கொண்டு பூமியின் நிலையை அறிந்தவன். "எவரும் ஒரு மாதத்துக்குள் திரும்ப வேண்டும்" என்று நாள் வரம்பும் வைத்தான். "செய்தியோடு திரும்பாதவன் கடுமையான தண்டனைக்கு உள்ளாவான்" என்றும் எச்சரித்தான். ஒவ்வொரு படையும் எந்த வழியில் சென்று, எங்கு தங்கி, எப்படித் தேட வேண்டும் என்ற முறை தெளிவாகச் சொல்லப்பட்டது.

இராமன் தெற்குக் குழுவில் அனுமன் இருக்கிறான் என்பதைக் கண்டு அவனிடம் தன் கணையாழியைக் கொடுத்தான். "சீதையைக் கண்டால் இதை அவளிடம் காட்டு; அவள் உன்னை நம்புவாள்" என்றான். அனுமன் பணிவோடு பெற்றுக்கொண்டான். மற்ற திசைக் குழுக்கள் ஒரு மாதத்தில் திரும்பி வந்து "சீதையைக் காணவில்லை" என்றனர். தென்திசைக் குழு மட்டும் விந்திய மலைகளைக் கடந்து, குகைகளை ஆராய்ந்து, கடற்கரையை அடைந்தது.

இவ்வாறு ஒவ்வொரு திசையின் இடத்தையும் முறையாக ஆராய்ந்ததால், சீதை எங்கே இல்லை என்பதும் எங்கே இருக்கலாம் என்பதும் தெளிவாயிற்று. அவசரப்பட்டு ஒரே திசையில் அனைவரையும் அனுப்பியிருந்தால் இந்தத் தெளிவு கிடைத்திருக்காது. தெற்கே செல்லும் குழு கடலை அடைந்தபின் சம்பாதி என்ற கழுகு அவர்களுக்கு இலங்கையைச் சுட்டிக்காட்டியது.

முன்கூட்டியே இடத்தை முழுமையாக ஆராய்ந்து, ஒவ்வொரு நிலத்தின் இயல்பையும் அறிந்து, அதற்கேற்ப படைகளைப் பிரித்ததால் சீதையின் இருப்பிடம் கண்டறியப்பட்டது. எந்தச் செயலையும் இடம் கண்ட பின்பே தொடங்க வேண்டும் என்பதற்கு இந்தத் தேடல் ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டு.

A story

The Vanaras Sent to the Four Directions

From the Ramayana (Kishkindha Kanda): When the rainy season was over, Sugriva began to send the vanara armies to search for Sita. It was not known in which direction she might be. Rama consulted Sugriva: "Where should we search for Sita? If we go in one direction and are disappointed, time will be wasted." So a plan of complete search was made.

Sugriva divided the vanara host into four great groups. Vinata was to go east, Sushena west, Shatabali north, and Angada, Hanuman and Jambavan south. He explained in detail the route in each direction and the mountains, rivers, forests and lands there.

He knew the lie of the land from his forefathers' knowledge and travellers' tales. He also set a time limit: "All must return within a month." And he warned, "Whoever returns without news will face severe punishment." The method of how each army should go, where to halt and how to search was clearly stated.

Seeing that Hanuman was in the southern group, Rama gave him his signet ring. "If you find Sita, show her this; she will trust you," he said. Hanuman received it humbly. The groups of the other directions returned in a month and said, "We did not find Sita." Only the southern party crossed the Vindhya hills, explored caves and reached the sea shore.

Because the place in every direction was systematically examined, it became clear where Sita was not and where she might be. Had all been sent hastily in one direction, this clarity would not have come. When the southern party reached the sea, the vulture Sampati pointed out Lanka to them.

By examining the land thoroughly in advance, knowing the nature of each region and dividing the armies accordingly, Sita's whereabouts were discovered. The search is a good example of beginning an undertaking only after the place has been seen.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் அடுத்த பெரிய அடிக்கு முன், கேள்விப்பட்டதை நம்புவதற்குப் பதிலாக நேரில் சென்று களத்தைப் பார்த்தால் எதை அறிவீர்கள்?

To reflect on

Before your next big step, what would you learn by going to see the ground yourself rather than relying on what you have heard?