Kural 526 · பெருங்கொடையான் பேணான் வெகுளி அவனின்

சினத்தை வென்ற யுதிஷ்டிரன்

மகாபாரதத்திலிருந்து (வன பர்வம், சபா பர்வம்): யுதிஷ்டிரன் 'அஜாதசத்ரு' என்று அழைக்கப்பட்டான், அதாவது பகைவன் பிறக்காதவன். அவன் தன் சினத்தை அடக்கும் ஆற்றலுக்கும் தாராளமான கொடைக்கும் புகழ் பெற்றவன். இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் அவன் ஆண்ட காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான அந்தணர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் நாள்தோறும் அன்னதானம் செய்தான்.

சூதாட்டத்தில் எல்லாவற்றையும் இழந்து காடு சென்றபோதும் அவன் தாராளக் குணம் மாறவில்லை. வனத்தில் அவனைத் தொடர்ந்து வந்த அந்தணர்களுக்கு உணவளிக்க வழி தெரியாமல் கவலைப்பட்டான். சூரிய தேவனை வழிபட்டு அக்ஷய பாத்திரம் பெற்றான். அந்தப் பாத்திரத்தால் எல்லா அந்தணர்களுக்கும் உணவளித்தான். பிறர்க்கு ஈவதற்காக இறைவனை வேண்டிய மனம் அது.

சூதாட்ட அவையில் திரௌபதி அவமதிக்கப்பட்டபோது, பீமன் சினத்தால் துடித்தான். துச்சாதனனின் மார்பைப் பிளப்பேன் என்று சபதம் செய்தான். ஆனால் யுதிஷ்டிரன் அமைதி காத்து, "சினம் கொள்ளாதே; இன்னும் காலம் வரவில்லை" என்று தம்பியை அடக்கினான். வனத்தில் அவன் தன் தம்பிகளிடமும் திரௌபதியிடமும் எப்போதும் மென்மையாகவே பேசினான். சினத்தை விட அறத்தையும் பொறுமையையும் போற்றினான்.

இந்தப் பண்புகளால் அவனைச் சூழ்ந்து நின்றவர்கள் கணக்கற்றவர்கள். வனத்தில் முனிவர்கள் அவனுடன் தங்கினர். கண்ணன் அடிக்கடி வந்து ஆறுதல் கூறினான். உறவினரும் நண்பரும் அவன் துன்பத்திலும் உடன் நின்றனர். அவன் இழந்த அரசைத் திரும்பப் பெறுவதற்குப் பலர் உதவ முன்வந்தனர்.

யுதிஷ்டிரனுக்கு எதிராகத் துரியோதனனின் சுற்றமும் ஒரு பெரிய கூட்டமாக இருந்தது; ஆனால் அது அச்சத்தாலும் ஆசையாலும் கட்டப்பட்டது. யுதிஷ்டிரனின் சுற்றம் அன்பாலும் மரியாதையாலும் கட்டப்பட்டது. போரில் இறுதி வெற்றி அவன் பக்கமே ஆயிற்று.

பெருங்கொடையும் சினமின்மையும் உடையவனைச் சுற்றம் அணைத்துக்கொள்ளும் என்பதற்கு யுதிஷ்டிரனின் வாழ்வு ஒரு சிறந்த சான்று.

யுதிஷ்டிரன் சினத்தை அடக்கியதற்கு எடுத்துக்காட்டாக, வனத்தில் துரியோதனன் கந்தர்வர்களால் சிறைப்பட்டபோது நடந்ததைச் சொல்லலாம். பீமனும் அர்ஜுனனும் அவனை மீட்க மறுத்தபோது, யுதிஷ்டிரன் 'உறவினர்களுக்குள் பகை இருந்தாலும் வெளியார் தாக்கும்போது நாம் நூற்றைந்து பேர்' என்று கூறி மீட்கச் செய்தான். பகைவனிடமும் பகையை வளர்க்காத பெருந்தன்மை அது.

இத்தகைய பெருந்தன்மையால் அவன் உறவினர் மட்டுமல்லாது முனிவர்களும் மக்களும் அவனை அன்போடு மதித்தனர். கொடையும் பொறுமையும் இணைந்த தலைவனை உலகம் தனக்குள் வைத்துப் பாதுகாக்கிறது.

இவ்வாறு பெருங்கொடையும் சினமின்மையும் அவனை உலகம் போற்றும் தலைவனாக்கின.

Yudhishthira Who Mastered Anger

From the Mahabharata (Vana Parva, Sabha Parva): Yudhishthira was called 'Ajatashatru', one in whom enmity is not born. He was famed for his power of controlling anger and for generous giving. In his reign at Indraprastha he fed thousands of brahmins and poor people every day.

Even when he lost everything at the dice game and went to the forest, his generosity did not change. In the forest he worried about how to feed the brahmins who followed him. He worshipped the Sun god and received the Akshaya Patra. With it he fed all the brahmins. It was the mind that prayed to God for the sake of giving to others.

When Draupadi was insulted in the dice hall, Bhima trembled with rage. He vowed to tear open Duhshasana's chest. But Yudhishthira kept calm and restrained his brother: "Do not be angry; the time has not yet come." In the forest he always spoke gently to his brothers and Draupadi. He valued dharma and patience above anger.

Because of these qualities, countless people stood around him. Sages stayed with him in the forest. Krishna came often to console him. Relatives and friends stood with him in his hardship. Many came forward to help him recover the lost kingdom.

Duryodhana's circle against Yudhishthira was also a big crowd, but it was bound by fear and desire. Yudhishthira's kin were bound by love and respect. The final victory in the war was on his side.

Yudhishthira's life is a fine testimony that kin embrace one who is greatly generous and free from anger.