Kural 743 · உயர்வகலம் திண்மை அருமைஇந் நான்கின் – Tamilone

Kural 743 · The Fortification · அரண்

உயர்வகலம் திண்மை அருமைஇந் நான்கின்அமைவரண் என்றுரைக்கும் நூல்.

Uyarvakalam Thinmai Arumaiin Naankin / Amaivaran Endruraikkum Nool

Height, thickness, strength, and impregnability, these are the four requisites that Science demandeth of fortresses.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

உயரம், அகலம், திண்மை, அருமை என்ற நான்கும் அமைந்ததே அரண் என்று அரசியல் நூல்கள் கூறும்.

Meaning

The science of statecraft declares that a fortress is that which combines height, breadth, strength and inaccessibility.

சொற்பொருள் Word by word

உயர்வு: height
அகலம்: breadth
திண்மை: strength
அருமை: inaccessibility
இந்நான்கின் அமைவு: the combination of these four
நூல்: the science of statecraft

விளக்கம்

இந்தக் குறள் செயற்கை அரணுக்கு உரிய நான்கு பண்புகளை வரையறுக்கிறது. 'என்றுரைக்கும் நூல்' என்பதால் வள்ளுவர் தம் கருத்தாக மட்டுமின்றி, அரசியல் நூல் மரபின் கருத்தாகவே இதைச் சொல்கிறார். முதலாவது உயரம்: மதில் உயரமாக இருந்தால் பகைவர் ஏற முடியாது. இரண்டாவது அகலம்: மதில் அகன்றிருந்தால் அதன் மேல் வீரர்கள் நின்று போரிடலாம்; பகைவரின் தாக்குதலை தாங்கவும் முடியும்.

மூன்றாவது திண்மை: மதில் வலிமையாகக் கட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும். எறிகல், மரம் வைத்து இடிக்கும் பொறிகள் போன்றவற்றை எதிர்க்கும் உறுதி வேண்டும். நான்காவது அருமை: அணுகுவதற்கே அரிதாக இருப்பது. அகழி, குன்று, சிக்கலான வாயில்கள் போன்ற அமைப்புகளால் உள்ளே நுழைவதே கடினம் என்ற நிலை.

இந்த நான்கும் ஒன்றுக்கொன்று துணை. உயரம் மட்டும் இருந்து திண்மை இல்லையெனில் சிறிய தாக்குதலிலேயே இடிந்துவிடும். திண்மை இருந்தும் அருமை இல்லையெனில் பகைவர் எளிதில் நெருங்கிவிடுவர். எனவே அவை நான்கும் அமைவு பெற வேண்டும் என்று குறள் 'அமைவரண்' என்கிறது.

உரையாசிரியர்கள் இவற்றை அரசியல் நூல்களில் விவரிக்கப்படும் துர்கங்களின் இலக்கணமாகக் காட்டுகின்றனர். தமிழ்நாட்டில் மலைக் கோட்டைகள், நீர் அகழிக் கோட்டைகள் இந்த இலக்கணத்தை உணர்த்துகின்றன. இன்றும் எந்தப் பாதுகாப்பு அமைப்பையும் வடிவமைக்கும்போது அதன் வலிமை, எல்லை, அணுகல் கடினம் ஆகியவற்றைச் சிந்திப்பது இதன் தொடர்ச்சி. மனித வாழ்க்கையில் இந்த நான்கு பண்புகளும் பொருந்தும். உயரம் என்பது கொள்கையின் உயர்வு; அகலம் என்பது பரந்த மனம்; திண்மை என்பது உறுதி; அருமை என்பது எளிதில் வீழ்த்த முடியாத தன்மை. இவற்றை வளர்த்துக்கொள்பவர் தம்மையே ஓர் அரணாகக் கட்டிக்கொள்கிறார். இவ்வாறு கோட்டையின் இலக்கணம் மனிதனின் பண்புக்கும் உவமையாகிறது. ஆகவே கோட்டைகளை ஆராயும்போது கல்லையும் மதிலையும் மட்டும் பார்க்காமல், அவற்றின் நான்கு பண்புகளையும் சேர்த்துப் பார்ப்பதே சரியான முறை என்று குறள் கற்பிக்கிறது.

Explanation

This couplet defines four qualities of a built fort. By saying 'the science says' Valluvar gives this not only as his own view but as the view of the tradition of statecraft. The first is height: if the wall is high enemies cannot climb it. The second is breadth: if the wall is broad, soldiers can stand and fight on it, and it can bear the enemy's blows.

The third is strength: the wall must be built firmly. It needs the firmness to resist hurled stones and machines that batter with timber. The fourth is inaccessibility: being hard even to approach. By features such as a moat, hillocks and intricate gates, entering becomes difficult.

The four support one another. If there is height without strength, the wall collapses at a small attack. If there is strength without inaccessibility, enemies draw near easily. So the couplet says all four should come together, 'amaivaran'.

Commentators present these as the definition of durgas as described in the works on statecraft. In Tamil Nadu hill forts and moat forts show this definition. Even today, thinking about the strength, boundaries and difficulty of access when designing any security system is a continuation of it. These four qualities fit human life as well. Height is loftiness of principle, breadth is a wide mind, strength is firmness, and inaccessibility is not being easily brought down. One who grows these builds himself into a fort. Thus the definition of a fortress becomes also a simile for human character.

கதை

திரிபுரம்: மூன்று அசுர நகரங்கள்

மகாபாரதத்தின் கர்ண பர்வமும் சிவ புராணமும் திரிபுர தகனத்தைக் கூறுகின்றன. தாரகாசுரனின் மூன்று மகன்களான தாரகாட்சன், கமலாட்சன், வித்யுன்மாலி ஆகியோர் கடும் தவம் செய்து பிரம்மனிடம் வரம் கேட்டனர். மூன்று நகரங்களை உருவாக்கி, அவை ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து ஒரே வரிசையில் வரும்போது ஒரே அம்பால் மட்டுமே அழிக்கப்பட வேண்டும் என்ற வரத்தைப் பெற்றனர் என்று புராணம் சொல்கிறது.

அசுர சிற்பியான மயன் அந்த மூன்று நகரங்களையும் அமைத்தான்: பொன் நகரம் வானில், வெள்ளி நகரம் காற்றில், இரும்பு நகரம் பூமியில். அவை உயர்ந்தவை, அகலமானவை, வலிமையானவை; எவராலும் எளிதில் அணுக முடியாதவை. உயரம், அகலம், திண்மை, அருமை என்ற நான்கு பண்புகளும் அந்த நகரங்களில் நிறைந்திருந்தன.

அந்த அரண்களால் செருக்கடைந்த அசுரர்கள் தேவர்களையும் உலகங்களையும் துன்புறுத்தினர். தேவர்கள் சிவனிடம் முறையிட்டனர். சிவன் பூமியைத் தேராகவும், சூரிய சந்திரர்களைச் சக்கரங்களாகவும், வேதங்களைக் குதிரைகளாகவும், மேரு மலையை வில்லாகவும், விஷ்ணுவை அம்பாகவும் கொண்டு புறப்பட்டார்.

மூன்று நகரங்களும் ஒரே நேர்கோட்டில் வந்த கணத்தில் சிவன் ஒரே அம்பால் மூன்றையும் எரித்தார் என்பது புராணம். இதுவே திரிபுர சம்ஹாரம். சில மரபுகளில் சிவனின் புன்னகையே அந்த நகரங்களை எரித்தது என்றும் கூறுவர்.

இந்தக் கதை அரணின் நான்கு பண்புகளையும் விளக்குகிறது. எவ்வளவு உயரமும் உறுதியும் இருந்தாலும் அறவழியில் செல்லாதவரின் கோட்டை நிலைக்காது என்பதையும் இது காட்டுகிறது. உயரம், அகலம், திண்மை, அருமை இருந்தாலும் அநீதியின் அரண் அழியும் என்பது புராணத்தின் உட்பொருள்.

சிவபுராணம் திரிபுரத்தை எரித்த சிவனை 'திரிபுராந்தகர்' என்று போற்றுகிறது. தமிழ்நாட்டின் தேவாரப் பதிகங்களும் இந்நிகழ்வைப் பலவிடங்களில் புகழ்ந்து பாடுகின்றன. மூன்று கோட்டைகளையும் ஒரே சிரிப்பால் எரித்தார் என்ற செய்தி, அகங்காரம் என்னும் அரணை இறைவன் அருளால் மட்டுமே வெல்ல முடியும் என்ற பக்தியின் பொருளையும் தருகிறது. அது மரபின் ஆழ்ந்த விளக்கம். நால்வகைப் பண்புகள் நிறைந்த அரணும் அநீதியால் அழிந்தது என்ற உண்மை அந்தப் புராணத்தின் இறுதிச் செய்தியாக ஒலிக்கிறது; தருமமே இறுதிக் காவல் என்பதை நினைவுறுத்துகிறது. கோட்டையின் உயரத்தையும் திண்மையையும் நம்பிய அசுரர்கள் தம் பிழையை உணரவில்லை; இறைவன் அதனை எளிதில் அழித்தார். எனவே வலிமையின் பெருமையில் மயங்காமல் அறத்தையே முதன்மையாகக் கொள்ள வேண்டும்.

A story

Tripura: The Three Fortified Cities

The Karna Parva of the Mahabharata and the Shiva Purana tell of the burning of Tripura. The three sons of Tarakasura, Tarakaksha, Kamalaksha and Vidyunmali, performed severe penance and asked Brahma for a boon. The Purana says they obtained the boon that they would raise three cities, and that when after a thousand years the cities came into a single line they could be destroyed only by one arrow.

The asura architect Maya built the three cities: a golden city in the sky, a silver city in the air and an iron city on the earth. They were high, broad, strong and not easily approachable. All four qualities, height, breadth, strength and inaccessibility, were full in those cities.

Made arrogant by those forts, the asuras troubled the gods and worlds. The gods appealed to Shiva. Shiva set out with the earth as his chariot, the sun and moon as wheels, the Vedas as horses, Mount Meru as the bow and Vishnu as the arrow.

At the moment when the three cities came into a straight line, Shiva burned all three with a single arrow, says the Purana. This is the Tripura Samhara. In some traditions it was Shiva's smile that burned the cities.

The story illustrates the four qualities of a fort. It also shows that however great the height and strength, the fort of one who does not follow the path of dharma does not last. The inner meaning of the Purana is that a fort of injustice falls though it has height, breadth, strength and inaccessibility.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்வில் வலிமையாகத் தோன்றும் ஆனால் அறமின்றி அமைந்த ஏதாவது ஒன்று உண்டா? அதை எப்படி மாற்றலாம்?

To reflect on

Is there something in your life that looks strong but is built without righteousness, and how could you change it?