Kural 746 · எல்லாப் பொருளும் உடைத்தாய் இடத்துதவும் – Tamilone

Kural 746 · The Fortification · அரண்

எல்லாப் பொருளும் உடைத்தாய் இடத்துதவும்நல்லாள் உடையது அரண்.

Ellaap Porulum Utaiththaai Itaththudhavum / Nallaal Utaiyadhu Aran

That is the real fortress which is filled with stores of every kind and which is garrisoned by men that will make a brave defence.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

தேவையான எல்லாப் பொருள்களையும் உடையதாய், இக்கட்டான இடத்தில் உதவும் நல்ல வீரர்களை உடையதே அரண்.

Meaning

A fortress is that which has all necessary supplies and has good fighters who help at the critical place and time.

சொற்பொருள் Word by word

எல்லாப் பொருளும்: all kinds of supplies
உடைத்தாய்: having
இடத்து உதவும்: who help at the right time
நல்லாள்: good fighters
உடையது: that which has
அரண்: a fortress

விளக்கம்

முந்தைய குறள் உணவு பற்றிப் பேசியது; இந்தக் குறள் எல்லாப் பொருள்களையும் நல்ல மனிதர்களையும் சேர்த்துக் கூறுகிறது. முற்றுகையில் உணவு மட்டும் போதாது; படைக்கலம், மருந்து, எரிபொருள், நீர், கால்நடைத் தீவனம் எனப் பலவும் தேவை. எதுவும் குறைந்தால் கோட்டையின் ஆற்றல் குறையும். எல்லாப் பொருளும் இருப்பதே முழுமையான ஆயத்தம்.

அதைவிடச் சிறப்பாக, 'இடத்துதவும் நல்லாள்' என்கிறார் வள்ளுவர். இடம் என்பது இடமும் காலமும். இக்கட்டான இடத்தில், தேவையான நேரத்தில் உதவும் வீரர்களே நல்லாள். எண்ணிக்கை மட்டும் போதாது; எங்கே எப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அறிந்து செயல்படும் வீரர்கள் வேண்டும்.

பொருள்கள் உடலைத் தாங்குகின்றன; வீரர்கள் அரணுக்கு உயிர் தருகின்றனர். இரண்டும் இணைந்தால்தான் அரண் உயிருள்ள ஒன்றாகிறது. இக்குறள் அடுத்த பத்தாம் குறளுக்கு வழிகாட்டுகிறது; அங்கு வள்ளுவர் காப்பவர்களின் செயல்திறனைத் தனியாக முன்வைக்கிறார்.

உரையாசிரியர்கள் 'நல்லாள்' என்பதை அஞ்சாத, நம்பத்தக்க, திறமையான வீரர் என்று விளக்குகின்றனர். சிலர் நல்ல மனிதரையே குறிக்கும் என்றும், படைவீரரையும் அதிகாரிகளையும் குடிமக்களையும் உள்ளடக்கும் என்றும் கொள்கின்றனர். எப்படிக் கொண்டாலும் அரண் என்பது பொருளும் மனிதரும் சேர்ந்த அமைப்பு என்பதே குறளின் செய்தி. பொருளும் ஆளும் ஒன்றுசேர்ந்த இந்த அமைப்பு இன்றைய நிறுவனங்களுக்கும் பொருந்தும். ஒரு மருத்துவமனையில் மருந்துகள், கருவிகள் இருந்தாலும் தக்க நேரத்தில் உதவும் செவிலியர்களும் மருத்துவர்களும் இல்லையெனில் அது நன்கு இயங்காது. 'இடத்துதவும்' என்ற சொல் இந்த நுட்பத்தை உணர்த்துகிறது. ஆகவே அரசு அல்லது நிறுவனம் பொருள்களைச் சேமிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், தக்க மனிதர்களைப் பயிற்றுவித்து, அவர்களுக்கு நம்பிக்கையும் மதிப்பும் தர வேண்டும் என்பது குறளின் மறைமுகப் பாடம்; மனிதர்களை நம்பாத அரண் உள்ளிருந்தே வலுவிழக்கும். பொருளும் மனிதரும் தரும் இந்த இரட்டை வலிமையே ஒரு நாட்டையும் ஒரு நிறுவனத்தையும் இக்கட்டுகளில் காக்கும்.

Explanation

The previous couplet spoke of food; this one combines all supplies and good people. In a siege food alone is not enough: weapons, medicine, fuel, water and fodder for cattle are all needed. If any is lacking the fort's strength drops. Having all supplies is full preparedness.

More specially, Valluvar says 'idaththudhavum nallaal'. 'Idam' means both place and time. Good fighters are those who help at the critical place, at the needed moment. Numbers alone are not enough; men are needed who know where and when to act and what to do.

Supplies sustain the body; fighters give the fort its life. Only when both join does a fort become something alive. This couplet leads on to the tenth, where Valluvar puts the effective action of the defenders on its own.

Commentators explain 'nallaal' as fearless, trustworthy, capable fighters. Some say it means good people in general, including soldiers, officers and citizens. In any reading, the couplet's message is that a fort is a system of materials and men together. This combination of material and men also fits today's institutions. In a hospital, even with medicines and equipment, it cannot function well without nurses and doctors who help at the right time. The word 'idaththudhavum' conveys that subtle point, and readiness is as much a matter of people as of things.

கதை

அயோத்தியின் வீரர்கள்

வால்மீகி இராமாயணத்தின் பால காண்டத்தில் அயோத்தி நகரம் பற்றிய விவரிப்பு வருகிறது. அயோத்தி என்ற பெயருக்கே 'போரிட்டு வெல்ல முடியாதது' என்று பொருள். சரயு நதிக்கரையில் மனு உருவாக்கிய அந்த நகரம் பன்னிரண்டு யோசனை நீளமும் மூன்று யோசனை அகலமும் உடையது என்று கவி கூறுகிறார்.

நகரைச் சுற்றி ஆழமான அகழியும் உயர்ந்த மதிலும் இருந்தன. வாயில்களில் போர்க் கருவிகள் நிறைந்த காவல் மாடங்கள் இருந்தன. நகரத்தில் தானியக் களஞ்சியங்கள், ஆயுதச் சாலைகள், குதிரை யானைச் சாலைகள் நிறைந்திருந்தன என்றும் கவி விவரிக்கிறார். எல்லாப் பொருள்களும் தயாராக இருந்தன.

அதைவிடச் சிறப்பாக, அயோத்தியில் வீரர்கள் பெருமளவில் இருந்தனர். அவர்கள் ஒலி கேட்டே இலக்கை வீழ்த்தும் சப்தவேதி வில்லாளிகள் என்றும், போரில் புறமுதுகு காட்டாதவர்கள் என்றும் வால்மீகி எழுதுகிறார். தசரதனின் ஆட்சியில் அவர்கள் விழிப்புடன் நகரைக் காத்தனர். அயோத்தியை எந்தப் பகைவரும் அணுக முடியவில்லை.

தசரதனின் அமைச்சர்கள் நேர்மையாகவும் அறிவாகவும் இருந்தனர் என்றும், ஒற்றர்கள் மூலம் எல்லா இடங்களின் செய்திகளும் அரசனுக்கு வந்தன என்றும் இராமாயணம் கூறுகிறது. இவ்வாறு பொருளும் மனிதரும் இணைந்த அரணாக அயோத்தி இருந்தது.

இக்கதை 'எல்லாப் பொருளும் உடைத்தாய் இடத்துதவும் நல்லாள் உடையது அரண்' என்ற குறளுடன் நன்றாகப் பொருந்துகிறது. கோட்டையின் வலிமை மதிலில் மட்டுமில்லை; அங்கு தயாராக உள்ள பொருள்களிலும், தக்க நேரத்தில் உதவும் வீரர்களின் ஆற்றலிலும் இருக்கிறது. 'அயோத்தி' என்ற பெயரே அந்த வலிமையின் நம்பிக்கையை உணர்த்துகிறது.

வால்மீகி அயோத்தியின் வீரர்களைப் பற்றி எழுதும்போது அவர்கள் வெறும் வலிமையுடையவர் அல்லர், அறம் உடையவர் என்றும் சொல்கிறார். அவர்கள் தம் அரசனிடம் பற்றும் மக்களிடம் அன்பும் உடையவர்களாக இருந்தனர். அத்தகையவர்களே 'நல்லாள்' என்று வள்ளுவர் குறிப்பிடுபவர்கள். வலிமையோடு பண்பும் சேர்ந்த வீரர்களே அரணை உயிருடையதாக்குகிறார்கள். இவ்வாறு அயோத்தி வலிமையாக இருந்தது; வீரர்கள் அன்புடன் நாட்டைக் காத்தனர் என்பது வால்மீகியின் சித்திரம். அதே நம்பிக்கையே பின்னர் இராமனின் ஆட்சியிலும் தொடர்ந்தது. காவலர் மீதான மக்களின் நம்பிக்கையும் மக்கள் மீதான காவலர்களின் அன்பும் ஒன்றிணையும் நாடே உண்மையில் காக்கப்பட்ட நாடு. எனவே பொருள் வளமும் மக்கள் வளமும் சேர்ந்தால்தான் அயோத்தி போன்ற நகரம் பாதுகாப்பாக விளங்கும்.

A story

The Warriors of Ayodhya

The Bala Kanda of Valmiki's Ramayana has a description of the city of Ayodhya. The very name Ayodhya means 'that which cannot be conquered in battle'. The poet says the city, which Manu founded on the banks of the Sarayu, was twelve yojanas long and three wide.

Around the city were a deep moat and a high wall. At the gates were watch towers full of weapons. The poet also describes the city as full of grain stores, armouries, and stables for horses and elephants. All supplies were ready.

More notably, Ayodhya had warriors in great numbers. Valmiki writes that they were sound-seeking archers who could strike a target on hearing it, and that they never turned their backs in battle. Under Dasharatha they guarded the city vigilantly, and no enemy could approach Ayodhya.

The Ramayana says Dasharatha's ministers were honest and wise, and news of every place came to the king through spies. In this way Ayodhya was a fort where material and men were joined.

The story agrees well with the couplet 'a fort has all supplies and good fighters who help at need'. The strength of a fort lies not only in its wall but in the supplies kept ready and in the power of warriors who help at the right time. The very name Ayodhya conveys confidence in that strength.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் குழு அல்லது குடும்பத்தில் தேவையான நேரத்தில் துணை நிற்கும் நல்லாள் எவர்? அவர்களுக்கு நன்றி சொல்லலாமே.

To reflect on

Who in your team or family stands by in time of need? Perhaps you could thank them.