Kural 800 · மருவுக மாசற்றார் கேண்மைஒன் றீத்தும்

அர்ச்சுனன் தேர்ந்த கண்ணன்

மகாபாரதப் போர் உறுதியானபோது பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும் துவாரகை சென்று கண்ணனின் ஆதரவைக் கேட்கத் தீர்மானித்தனர். அர்ச்சுனனும் துரியோதனனும் ஒரே நாளில் துவாரகைக்கு வந்தனர். கண்ணன் அப்போது உறங்கிக்கொண்டிருந்தான். துரியோதனன் முதலில் வந்து அவன் தலைமாட்டில் உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்தான். அர்ச்சுனன் பணிவுடன் அவன் காலடியில் கைகூப்பி நின்றான்.

கண்ணன் கண் விழித்தபோது முதலில் தன் எதிரில் நின்ற அர்ச்சுனனைப் பார்த்தான். பின்னர் தலைமாட்டில் அமர்ந்திருந்த துரியோதனனைக் கண்டான். இருவரிடமும் வருகையின் நோக்கம் கேட்டான். இருவரும் தங்களுக்கு உதவி வேண்டும் என்றனர். கண்ணன் சொன்னான்: "நான் முதலில் அர்ச்சுனனைப் பார்த்தேன்; ஆனால் முதலில் வந்தவர் துரியோதனன். ஆகவே இருவருக்கும் தேர்வுரிமை உண்டு. ஒருபுறம் என் நாராயணி சேனை என்ற பெரும்படை; மறுபுறம் ஆயுதம் எடுக்காமல் போரில் பங்கு கொள்ளாத நான் மட்டும். இளையவன் என்பதால் அர்ச்சுனன் முதலில் தேர்ந்தெடுக்கட்டும்."

அர்ச்சுனன் எந்தத் தயக்கமுமின்றி, "நீ மட்டும் எனக்குப் போதும், கண்ணா" என்றான். படையைவிட நட்பையே தேர்ந்தான். துரியோதனன் மகிழ்ந்தான். "இவன் அறிவில்லாதவன்; படையை விட்டு ஒரு மனிதனைத் தேர்ந்தான்" என்று எண்ணி, நாராயணி சேனையைத் தனக்காகப் பெற்றான்.

அர்ச்சுனன் தன் தேர்வைச் சொன்னபோது, "அவன் நம்பிக்கை சரியானது" என்று கண்ணன் புன்னகை செய்தான். அந்த ஒரு புன்னகையில் இருவருக்குமிடையே இருந்த ஆழ்ந்த புரிதல் வெளிப்பட்டது. அர்ச்சுனனுக்குப் படை தேவையில்லை; வழிகாட்டும் நண்பன் போதும் என்று அவன் அறிந்திருந்தான்.

அர்ச்சுனன் தேர்ந்தெடுத்த ஒன்று, படையை விட மேலானது என்பது போர் முடிவில் தெரிந்தது. குருக்ஷேத்திரத்தில் தேரோட்டியாக நின்று அவனுக்கு வழிகாட்டியவன் கண்ணனே. கீதையும் அங்கே பிறந்தது. எவ்வளவு பெரிய படையையும் ஒரு நல்ல துணை வெல்ல முடியும் என்பதை அது காட்டியது.

துரியோதனன் தன் படை பெரிதென்று நம்பி மகிழ்ந்தான். அவன் தேர்ந்தெடுத்தது அளவு; அர்ச்சுனன் தேர்ந்தெடுத்தது தரம். இந்த வேறுபாடே இரு தரப்பின் முடிவையும் தீர்மானித்தது. ஆகவே யாரை நம்பித் தேர்ந்தெடுக்கிறோம் என்பதே நம் வெற்றி தோல்வியைத் தீர்மானிக்கிறது.

'மருவுக மாசற்றார் கேண்மை ஒன்றீத்தும்' என்பதற்கு அர்ச்சுனனின் தேர்வு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. ஒரு பெரும் படையையே கொடுத்தும் அவன் குற்றமற்ற நண்பனைப் பெற்றான்.

Arjuna Chooses Krishna

When the Mahabharata war became certain, both the Pandavas and Kauravas decided to go to Dwaraka and seek Krishna's support. Arjuna and Duryodhana arrived in Dwaraka on the same day. Krishna was then asleep. Duryodhana came first and sat on a high seat at his head. Arjuna stood humbly at his feet with folded hands.

When Krishna opened his eyes he saw first Arjuna standing before him, and then Duryodhana seated at his head. He asked the purpose of the visit. Both said they wanted his help. Krishna said, "I saw Arjuna first, but Duryodhana came first. So both have the right to choose. On one side is my mighty Narayani army; on the other is myself alone, unarmed and not taking part in the fight. Since he is the younger, let Arjuna choose first."

Arjuna, without hesitation, said, "You alone are enough for me, Krishna." He chose friendship over an army. Duryodhana was delighted. Thinking, "He is a fool, choosing one man over the army," he took the Narayani Sena for himself.

By the end of the war it was clear that what Arjuna chose was greater than an army. It was Krishna who stood as charioteer at Kurukshetra and guided him, and the Gita was born there. It showed that a good companion can overcome the largest army.

Arjuna's choice is an excellent example of 'maruvuga maasatraar kenmai onreeththum'. By giving up an entire army he gained a faultless friend.