Kural 991 · எண்பதத்தால் எய்தல் எளிதென்ப யார்மாட்டும்

Kural 991 · Courtesy · பண்புடைமை

எண்பதத்தால் எய்தல் எளிதென்ப யார்மாட்டும்பண்புடைமை என்னும் வழக்கு.

Enpadhaththaal Eydhal Elidhenpa Yaarmaattum / Panputaimai Ennum Vazhakku

Courteousness, they say, cometh easily to those who receive all men with open arms.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

எல்லாரிடமும் எளிதில் அணுகும் இயல்புடன் இருந்தால், பண்புடைமை என்னும் நெறியை அடைவது எளிது என்று சொல்வர்.

Meaning

They say that by being easy of approach to everyone, the way called courtesy is easy to attain.

சொற்பொருள் Word by word

எண்பதத்தால்: by being easy of approach
எய்தல்: to attain
எளிது என்ப: they say it is easy
யார்மாட்டும்: towards everyone
பண்புடைமை: courtesy
என்னும் வழக்கு: the way known as

விளக்கம்

பண்பு என்பது ஏதோ அரிய, எட்ட முடியாத பண்பு அல்ல; எல்லாரிடமும் எளிதாகப் பழகும் இயல்பிலேயே அது தொடங்குகிறது என்கிறார் வள்ளுவர். "எண்பதம்" என்பது எளிய நிலை, எளிதில் காணவும் பேசவும் முடிகிற தன்மை. ஒருவர் தம்மை உயர்வாகக் காட்டிக்கொண்டு தனித்து நின்றால் பிறர் அவரை அணுகத் தயங்குவர். அணுகக்கூடியவராக இருப்பவரிடமே பண்பு இயல்பாக மலரும்.

எல்லாரிடமும் என்ற சொல்லில் குறள் முழுவதும் அடங்குகிறது. ஒரு சிலரிடம் மட்டும் இனிமையாகவும் மற்றவரிடம் கடுமையாகவும் நடப்பது பண்பு ஆகாது. பதவியில் உயர்ந்தவரிடமும் தாழ்ந்தவரிடமும், அறிந்தவரிடமும் அறியாதவரிடமும் ஒரே கனிவைக் காட்டுவதே பண்புடைமை. தங்களுக்குப் பயன்படுபவரிடம் மட்டும் இனியராக இருப்பவர் பண்புடையவர் அல்லர்; வியாபாரி மட்டுமே.

இராமன் இதற்கு உயர்ந்த எடுத்துக்காட்டு என்று இந்து மரபு போற்றுகிறது. ஆயினும் கண்ணனும் எளிதில் அணுகத்தக்கவராகவே பாகவதத்தில் வருகிறார். பத்தாம் ஸ்கந்தத்தில் ஆயர் சிறுவருடன் ஒரே கலத்தில் உணவு பகிர்ந்து உண்டு விளையாடும் கண்ணன், உயர்வு தாழ்வு பாராத எளிமையின் வடிவம். பிருந்தாவன மக்கள் அவரை தெய்வமாகவும் தோழனாகவும் ஒருசேர நேசித்தனர்.

சில உரையாசிரியர்கள் "எளிதென்ப" என்பதை எளிதாகும் என்று பிறர் சொல்வதாக ஏற்கின்றனர்; சிலர் எளிமையால் பண்பைப் பெறுவது எளிது என்று வள்ளுவரே உறுதி செய்வதாகக் கொள்கின்றனர். இரு வகையிலும் எளிமை பண்பின் வாசல்.

நம் வாழ்வில் நாம் சிறிதளவு முயன்றாலே இதைச் செய்யலாம். வாசலில் வந்த யாரையும் நிமிர்ந்து நோக்கிப் புன்னகைக்கலாம்; ஒரு சிறுவன் கேள்வி கேட்டால் பொறுமையாகப் பதில் சொல்லலாம். இந்தச் சிறு செயல்கள் எளிதானவை; ஆனால் அவற்றின் தொடர்ச்சியே பண்பாகிறது.

உயர்ந்த இடத்தில் இருப்பவர் தம்மை அணுக விடாமல் இருப்பதே செருக்கின் அறிகுறி. அணுகும் தன்மை உள்ளவர்களைச் சுற்றி எப்போதும் நல்லுறவு வளரும். அதனால் எளிமையே பண்பின் முதல் படி.

Explanation

Valluvar says courtesy is not some rare, unreachable quality; it begins in an easy way of dealing with everyone. "Enpadham" is an easy state, the quality of being readily seen and spoken to. If one stands apart showing himself high, others hesitate to approach him. In the person who can be approached, courtesy blooms naturally.

The whole couplet is contained in the word "towards everyone". To be sweet to a few and harsh to others is not courtesy. To show the same kindness to the high-placed and the lowly, the known and the unknown, is panbudaimai. One who is sweet only to those useful to him is not courteous but merely a trader.

Hindu tradition honours Rama as a high example. Krishna too, in the Bhagavata, is readily approachable. In the tenth skandha Krishna shares food from one pot with the cowherd boys and plays with them, the image of simplicity that sees no high and low. The people of Vrindavan loved him as God and friend together.

Some commentators take "elidhenpa" as others saying it is easy; some take it as Valluvar himself affirming that courtesy is easy through simplicity. In either, simplicity is the door of courtesy.

In our lives we can do this with a little effort. We can look up and smile at whoever comes to the door; we can answer a child's question patiently. These small acts are easy, but their continuation becomes courtesy.

Keeping oneself unapproachable in a high place is a sign of arrogance. Good relations always grow around those who can be approached. So simplicity is the first step of courtesy.

கதை

ஆயர் சிறுவருடன் உணவுண்ட கண்ணன்

பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தில் கண்ணனின் இளமைக்கால நிகழ்ச்சிகள் சொல்லப்படுகின்றன. கோகுலத்திலும் பிருந்தாவனத்திலும் வளர்ந்த கண்ணன், தினமும் ஆயர் சிறுவருடன் மாடு மேய்க்கக் காட்டுக்குச் செல்வார். அவர்கள் ஏழை ஆயர் குடும்பத்துப் பிள்ளைகள். அவர்களுடன் கண்ணன் எந்த வேறுபாடும் இன்றி விளையாடினார், பாடினார், ஓடினார்.

ஒருநாள் மதிய வேளையில் எல்லோரும் ஆற்றங்கரையில் அமர்ந்தனர். ஒவ்வொருவரும் தம் வீட்டிலிருந்து கட்டி வந்த உணவை எடுத்தனர். கண்ணன் நடுவில் அமர்ந்தார்; சிறுவர்கள் அவரைச் சுற்றி வட்டமாக அமர்ந்தனர். எல்லோரும் தாமரை இலையில் உணவைப் பரப்பினர். ஒவ்வொருவரும் தம் உணவை மற்றவருக்குக் கொடுத்தும், மற்றவர் உணவைச் சுவைத்தும் மகிழ்ந்தனர். கண்ணன் தம் குழலை இடுப்புக் கச்சையில் செருகிக்கொண்டு, ஒவ்வொருவரின் உணவையும் எடுத்து உண்டார்.

இந்தக் காட்சியை வானிலிருந்து பிரம்மதேவன் கண்டார். "உலகங்களின் இறைவன் இவ்வாறு ஆயர் சிறுவருடன் எச்சில் உணவை உண்கிறாரா?" என்று அவர் வியந்தார். அவரது ஐயத்தால் அவர் ஒரு திருவிளையாடல் செய்து மாடுகளையும் சிறுவர்களையும் மறைத்தார். கண்ணன் தாமே ஒவ்வொரு சிறுவனாகவும் ஒவ்வொரு மாடாகவும் வடிவம் எடுத்து ஓராண்டு காலம் அவர்களைப் போலவே நடந்தார். இறுதியில் பிரம்மன் தம் தவற்றை உணர்ந்து வணங்கினார்.

இந்தக் கதையில் இறைவனின் எளிமை வெளிப்படுகிறது. அவர் உயர்ந்த இடத்தில் இருந்து அணுக முடியாதவராக இல்லை; எளிய சிறுவர்களிடையே அவர்களில் ஒருவராகவே இருந்தார். அதனால்தான் கோகுலத்தின் சிறுவர்கள் அவரை உயிருக்குயிராக நேசித்தனர். "எண்பதத்தால் எய்தல் எளிது" என்ற குறளின் உண்மை இங்கே தெரிகிறது.

பண்பு என்பது மேடையில் அல்ல, அன்றாடச் சிறு பகிர்தலில் தெரிகிறது. தம் உணவை மற்றவருடன் பகிர்தல், மற்றவர் உணவை மகிழ்ந்து ஏற்றல், உயர்வு தாழ்வு பாராமல் கலந்து பழகுதல் ஆகியவை இந்தக் கதையின் பாடங்கள். இன்றும் பள்ளிகளிலும் வீடுகளிலும் இதையே கற்பிக்கிறோம். கண்ணனின் இந்த எளிமையால்தான் அவரது திருவிளையாடல்கள் ஊர் ஊராகப் பாடல்களாகவும் நடனங்களாகவும் பரவின. உணவுப் பகிர்வு ஒரு சிறிய செயலாகத் தோன்றினாலும், அதில் நட்பும் சமத்துவமும் அடங்கியுள்ளன. அணுகும் தன்மை பெற்றவரைச் சுற்றி எப்போதும் மகிழ்ச்சியான கூட்டம் இருக்கும். அத்தகைய தலைவரிடம் மக்கள் தம் குறைகளையும் மகிழ்ச்சிகளையும் தயக்கமின்றிப் பகிர்வார்கள். கண்ணன் இதனால்தான் இன்றும் குழந்தைகளின் தோழனாகக் கொண்டாடப்படுகிறார்.

A story

Krishna Dining with the Cowherd Boys

The early deeds of Krishna are told in the tenth skandha of the Bhagavata Purana. Growing up in Gokula and Vrindavana, Krishna would go daily to the forest with the cowherd boys to graze the cattle. They were children of poor herdsmen's families. With them Krishna played, sang and ran without any distinction.

One noon they all sat on a riverbank. Each took out the food tied up from his home. Krishna sat in the middle; the boys sat around him in a ring. All spread their food on lotus leaves. Each gave his food to the others and enjoyed the others' food. Krishna tucked his flute in his waist-band and ate from each one's food.

Lord Brahma saw this from the sky. "Does the Lord of the worlds eat shared leftover food with cowherd boys?" he wondered. In his doubt he played a trick and hid the cattle and the boys. Krishna himself took the form of each boy and each cow and for a year behaved just as they did. At last Brahma realised his error and bowed.

This tale shows the Lord's simplicity. He was not unreachable on a high seat; among simple boys he was one of them. That is why the boys of Gokula loved him more than life. The truth of "enpadhathaal eydhal elidhu" shows here.

Courtesy shows not on a stage but in daily small sharing. Sharing one's food, gladly accepting others', mixing without regard to high and low are the lessons of this tale. We teach this even today in schools and homes.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் யாருக்கு உங்களை அணுகுவது கடினமாக்குகிறீர்கள்? எந்தச் சிறு மாற்றம் உங்களை அணுகத் தகுந்தவராக்கும்?

To reflect on

Whom in your daily life do you make it hard to approach, and what small change would make you easier to reach?