விஷ்ணு புராணத்திலிருந்துஇந்திரனை விட்டுப் பிரிந்த திருமகள்
விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து. ஒருமுறை துர்வாச முனிவர் தெய்வ மலர்களால் ஆன ஒரு மாலையை இந்திரனுக்கு அன்போடு அளித்தார். ஐராவத யானையின் மேல் அமர்ந்திருந்த இந்திரன் அதை அலட்சியமாக யானையின் தலையில் போட்டான். யானை மாலையைக் கீழே தள்ளிக் காலால் மிதித்தது.
சினமுற்ற துர்வாசர் சாபமிட்டார்: "செல்வச் செருக்கால் நீ இதைச் செய்தாய். உன் மூவுலகச் செல்வமும் உன்னை விட்டுப் போகட்டும்." உடனே திருமகள் இந்திரலோகத்தை விட்டு விலகினாள். அவளோடு தேவர்களின் வலிமையும் பொலிவும் போயின; செடிகொடிகள் வாடின; வேள்விகள் நின்றன. வலிமை இழந்த தேவர்களை அசுரர்கள் வென்றனர்.
தேவர்கள் திருமாலிடம் சரண் அடைந்தனர். அவர் வழிகாட்டலில் தேவரும் அசுரரும் இணைந்து பாற்கடலைக் கடைந்தனர். கடலிலிருந்து தாமரை மலர் ஏந்திய திருமகள் மீண்டும் தோன்றினாள். அவள் திருமாலைத் தன் துணையாகத் தேர்ந்து அவர் மார்பில் வீற்றிருந்தாள். அவள் அருட்பார்வை பட்டதும் தேவர்களுக்கு மீண்டும் பொலிவும் வலிமையும் வந்தன.
திருமகள் ஆகும்போது எல்லாம் அவளோடு வந்தன; அவள் பிரிந்தபோது எல்லாம் அவளோடே போயின. செல்வச் செருக்கே அவளை விரட்டியது.
From the Vishnu PuranaWhen Lakshmi Left Indra
From the Vishnu Purana. Once the sage Durvasa lovingly presented Indra with a garland of heavenly flowers. Seated on his elephant Airavata, Indra carelessly tossed it onto the elephant's head. The elephant flung it to the ground and trampled it.
Enraged, Durvasa cursed him: 'You did this out of pride in your riches. May all the fortune of the three worlds leave you.' At once Lakshmi departed from Indra's realm. With her went the gods' strength and splendour; plants withered and sacrifices ceased. The weakened gods were defeated by the asuras.
The gods took refuge in Vishnu. Under his guidance, gods and asuras together churned the ocean of milk. From the ocean Lakshmi rose again, holding a lotus. She chose Vishnu as her consort and took her place on his chest. Under her gracious glance the gods regained their splendour and strength.
When Lakshmi came, everything came with her; when she left, everything left with her. It was pride in wealth that drove her away.
