குருபரம்பரை மரபு (திருப்பாணாழ்வார் வரலாறு)தோளில் சுமந்து வரப்பட்ட திருப்பாணாழ்வார்
வைணவ மரபிலிருந்து. உறையூரில் பாணர் குலத்தில் வளர்ந்த ஒரு அடியார், தம்மைத் தாழ்ந்தவர் என்று எண்ணி, திருவரங்கக் கோயிலுக்குள் நுழையாமல், காவிரியின் தென்கரையில் நின்று யாழ் மீட்டி அரங்கனைப் பாடுவார்.
ஒருநாள் லோகசாரங்க முனிவர் அரங்கனின் திருமஞ்சனத்துக்கு நீர் எடுக்க வந்தார். வழியில் நின்ற பாணரைப் பலமுறை விலகச் சொன்னார். பாடலில் மூழ்கியிருந்த பாணர் கேட்கவில்லை. முனிவர் ஒரு கல்லை எறிந்தார்; அது பாணரின் நெற்றியில் பட்டு இரத்தம் வழிந்தது. பாணர் மன்னிப்புக் கேட்டு விலகினார்.
கோயிலுக்குள் சென்ற முனிவர் அதிர்ந்தார்: அரங்கனின் நெற்றியிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தது. அன்றிரவு இறைவன் அவர் கனவில் சொன்னான்: "என் அடியாரை நீயே உன் தோளில் சுமந்து என்னிடம் கொண்டு வா." மறுநாள் முனிவர் பாணரை வணங்கி, மறுத்த அவரைத் தம் தோளில் சுமந்து கோயிலுக்குள் கொண்டு வந்தார். அரங்கனைக் கண்ட பாணர் "அமலனாதிபிரான்" என்ற பத்துப் பாடல்களைப் பாடி, இறைவனோடு கலந்தார். "சிறுவகையார் எம்மைத் தீண்டுகவே" என்ற கம்பரின் வேண்டுகோள் இந்தக் கதையின் பொருளே.
Guruparampara tradition (Life of Thiruppan Alvar)Thiruppan Alvar, Carried on a Sage's Shoulders
From Vaishnava tradition. At Uraiyur, a devotee raised in the Panar community of minstrels thought himself lowly and did not enter the Srirangam temple. He would stand on the southern bank of the Kaveri, playing his yazh and singing of Ranganatha.
One day the sage Lokasaranga came to fetch water for the Lord's bath. He told the minstrel standing in his path to move aside, again and again, but the minstrel, lost in song, did not hear. The sage threw a stone; it struck the minstrel's forehead and blood flowed. The minstrel begged pardon and moved aside.
Entering the temple, the sage was shaken: blood was flowing from Ranganatha's forehead. That night the Lord told him in a dream: 'Carry my devotee to me on your own shoulders.' The next day the sage bowed to the minstrel and, though he protested, carried him on his shoulders into the temple. Seeing Ranganatha, the minstrel sang ten verses, the 'Amalanadhipiran', and merged with the Lord. Kambar's plea, 'may the humble ones touch us', is the meaning of this story.
