Sadagopar Andhadhi 83 · தொழும்பாக்கிய வினைத் தொல்லைப் பிறவிச் சுழியிடை நின்று

Verse 83 · Sadagopar Andhadhi · Kambar

தொழும்பாக்கிய வினைத் தொல்லைப் பிறவிச் சுழியிடை நின்றுஎழும்பாக்கிய முடைத் தாக்கவும் தென்னிய லோடிசைந்துகெழும்பாக் கெழுமிய கீர்த்தியை நாளும் கிளத்தி என்நாத்தழும்பாக்கவும் வல்ல கோசடகோபன் தயாபரனே.

Thozhumpaakkiya vinaith thollaip piravis suzhiyitai ninru / Ezhumpaakkiya mutaith thaakkavum thenniya loatisainthu / Kezhumpaak kezhumiya keerththiyai naalum kilaththi ennaath / Thazhumpaakkavum valla koasatakoapan thayaaparanae.

பொருள்

அடிமையாக்கும் வினைகள் நிறைந்த, பழமையான பிறவிச் சுழலின் நடுவே நின்ற என்னை, மேலே எழச் செய்யும் பேற்றையும் தர வல்லவன் அவன். தென்தமிழின் இயலோடும் இசையோடும் இணைந்த பாடல்கள் நிறைந்த அவனுடைய புகழை நாள்தோறும் சொல்லிச் சொல்லி, என் நாவைக் காய்த்துப் போகச் செய்யவும் வல்லவன், கருணையே வடிவான கோ சடகோபன்.

Meaning

I stood in the middle of the ancient whirlpool of births, full of karma that enslaves. He can give me the blessing of rising up out of it. And he can make my tongue calloused from speaking every day his glory, rich in verses joined with the poetry and music of southern Tamil. He is King Sadagopan, compassion itself.

சொற்பொருள் Word by word

தொழும்பு: servitude
பிறவிச் சுழி: whirlpool of births
எழும் பாக்கியம்: the blessing of rising
தென் இயல்: southern (Tamil) poetry
இசை: music
கீர்த்தி: glory
கிளத்தி: speaking
தழும்பு: callus
தயாபரன்: compassion itself

விளக்கம்

கம்பர் இரண்டு வேண்டுதல்கள் வைக்கிறார். ஒன்று: பிறவிச் சுழலிலிருந்து மேலே எழ வேண்டும். இரண்டு: ஆழ்வாரின் புகழை நாக்கு காய்க்கும் வரை சொல்ல வேண்டும். இரண்டாவது வேண்டுதலே முதலாவதற்கு வழி.

வில்லாளியின் கையில் நாண் உராய்ந்து தழும்பு ஏறுவது போல, நாவில் புகழ்ச்சொல் உராய்ந்து தழும்பு ஏற வேண்டும். இது ஓயாத பக்தியின் அடையாளம்.

Explanation

Kambar makes two prayers. One: to rise out of the whirlpool of births. Two: to speak the Alvar's glory until his tongue is calloused. The second prayer is the way to the first.

As a bowstring rubs a callus into an archer's hand, words of praise should rub a callus into the tongue. It is the mark of ceaseless devotion.

ஸ்ரீமத் பாகவதம் 1ஆம் ஸ்கந்தம், 6ஆம் அத்தியாயம்

ஓயாமல் பாடித் திரியும் நாரதர்

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. முந்தைய பிறவியில் நாரதர் ஒரு பணிப்பெண்ணின் மகனாகப் பிறந்தார். சில முனிவர்கள் மழைக்காலத்தில் அவர்கள் ஊரில் தங்கியபோது, அந்தச் சிறுவன் அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்தான். அவர்கள் பாடிய இறைவனின் கதைகளைக் கேட்டு அவன் மனம் இறைவன் மேல் சென்றது.

தாய் இறந்த பிறகு அவன் காட்டுக்குச் சென்று தியானம் செய்தான். ஒரு கணம் இறைவனின் திருவுருவம் அவன் உள்ளத்தில் மின்னி மறைந்தது. அவன் துடித்தான். அப்போது ஒரு குரல் கேட்டது: "இந்தப் பிறவியில் நீ என்னை மீண்டும் காண மாட்டாய். ஆனால் என் பெயரைப் பாடிக்கொண்டிரு; அடுத்த பிறவியில் என் அடியவனாவாய்."

அவன் வாழ்நாள் முழுதும் இறைவனின் பெயரைப் பாடினான். அடுத்த ஊழியில் பிரம்மாவின் மகனாக நாரதராகப் பிறந்தார். கையில் வீணையோடு, "நாராயண, நாராயண" என்று ஓயாமல் பாடியபடி மூவுலகும் திரிகிறார். அவருடைய நா இறைவனின் பெயரால் என்றும் நிறைந்திருக்கிறது. "என் நாத் தழும்பாக்கவும் வல்ல" என்று கம்பர் வேண்டுவது இந்த நிலையையே.

Srimad Bhagavatam, Book 1, Chapter 6

Narada, Who Wanders Singing Without Rest

From the Srimad Bhagavatam. In an earlier birth Narada was the son of a serving woman. When some sages stayed in their village during the rainy season, the boy served them. Hearing them sing the stories of God, his heart turned to God.

After his mother died he went to the forest and meditated. For a moment the Lord's form flashed in his heart and vanished, and he was in anguish. Then a voice spoke: 'You will not see me again in this birth. But keep singing my name, and in the next birth you will be my servant.'

All his life he sang the Lord's name. In the next age he was born as Narada, son of Brahma. With his veena in hand, singing 'Narayana, Narayana' without rest, he wanders the three worlds. His tongue is always full of God's name. This is the state Kambar prays for: 'make my tongue calloused'.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் ஓயாமல் சொல்லிக்கொண்டிருக்க விரும்பும் ஒரு பெயர் அல்லது சொல் எது?

To reflect on

What name or word would you like to keep on saying without rest?