Saraswathi Andhadhi 24 · அடையாள நாண்மல ரங்கையி லேடு மணிவடமும்

Verse 24 · Saraswathi Andhadhi · Kambar

அடையாள நாண்மல ரங்கையி லேடு மணிவடமும்உடையாளை நுண்ணிடை யொன்று மிலாளை யுபநிடதப்படையாளை யெவ்வுயிரும் படைப்பாளைப் பதுமநறும்தொடையாளை யல்லது மற்றினி யாரைத் தொழுவதுவே.

Ataiyaala naanmala rangkaiyi laetu manivatamum / Utaiyaalai nunnitai yonru milaalai yupanitathap / Pataiyaalai yevvuyirum pataippaalaip pathumanarum / Thotaiyaalai yallathu marrini yaaraith thozhuvathuvae.

பொருள்

தன் அடையாளமாகப் புதிய மலரையும், உள்ளங்கையில் ஏட்டையும் மணிமாலையையும் உடையவள்; இருக்கிறதோ இல்லையோ என்னும்படி நுண்ணிய இடை உடையவள்; உபநிடதங்களைப் படையாகக் கொண்டவள்; எல்லா உயிர்களையும் படைப்பவள்; மணம் கமழும் தாமரை மாலை அணிந்தவள். இவளையன்றி இனி வேறு யாரைத் தொழுவது?

Meaning

She bears as her emblems a fresh flower, and in her palm a palm-leaf book and a string of beads. Her waist is so slender one wonders if it is there at all. The Upanishads are her army. She creates all living beings. She wears a fragrant garland of lotuses. Whom else, from now on, should I worship but her?

சொற்பொருள் Word by word

அடையாளம்: emblem, sign
நாண்மலர்: fresh flower
அங்கை: palm of the hand
ஏடு: palm-leaf book
மணிவடம்: string of beads, japamala
நுண்ணிடை: slender waist
உபநிடதப் படையாள்: she whose army is the Upanishads
படைப்பாள்: she who creates
பதும நறுந்தொடை: fragrant lotus garland
தொழுவது: to worship

விளக்கம்

கலைமகளின் உருவத்தில் ஒவ்வோர் அடையாளமும் ஒரு பாடம். ஏடு, கற்க வேண்டியதைக் காட்டுகிறது. மணிமாலை, கற்றதை மீண்டும் மீண்டும் சிந்திக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது: ஒவ்வொரு மணியும் ஒரு நினைவு. மலர், கல்வி மென்மையும் மணமும் உடையதாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

"உபநிடதப் படையாள்" என்பது ஒரு வியப்பான சொல். பிற தேவியர் வாளும் சூலமும் ஏந்துகின்றனர்; கலைமகளின் படைக்கலம் உபநிடதங்கள். அறியாமையை வெல்வது ஆயுதத்தால் அல்ல, ஞானத்தால். அதனால்தான் "இனி யாரைத் தொழுவது" என்ற கேள்வி பிறக்கிறது.

Explanation

Every emblem in the Goddess's form is a lesson. The book shows what is to be learned. The bead-string shows that what is learned must be reflected on again and again: each bead a remembering. The flower shows that learning should be gentle and fragrant.

'Upanidhap padaiyaal', she whose army is the Upanishads, is a striking phrase. Other goddesses bear sword and trident; this Goddess's weapons are the Upanishads. Ignorance is defeated not by arms but by wisdom. Hence the question: 'Whom else should I worship?'

விஷ்ணு புராணம், மூன்றாம் அம்சம்

வேதத்தை நான்காகப் பகுத்த வியாசர்

விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து. தொடக்கத்தில் வேதம் ஒன்றாகவே இருந்தது; பெருங்கடல் போல எல்லையற்றது. ஒவ்வொரு யுகத்திலும் மனிதர்களின் ஆயுளும் ஆற்றலும் குறைந்து வந்தன. கலியுகத்து மனிதர்கள் அந்த முழு வேதத்தையும் கற்கவும் நினைவில் கொள்ளவும் இயலாதவர்களாவார்கள் என்று உணர்ந்தார் பராசரரின் மகனான கிருஷ்ண துவைபாயனர்.

அவர் வேதத்தை இருக்கு, யஜுர், சாமம், அதர்வம் என்று நான்காகப் பகுத்தார். ஒவ்வொன்றையும் ஒரு சீடருக்குக் கற்பித்தார்: பைலருக்கு இருக்கு, வைசம்பாயனருக்கு யஜுர், ஜைமினிக்குச் சாமம், சுமந்துவுக்கு அதர்வம். வேதத்தைப் பகுத்ததால் அவர் "வேத வியாசர்" எனப்பட்டார். பின்னர் வேதம் கற்க இயலாதவர்களுக்காக மகாபாரதத்தையும் புராணங்களையும் தந்தார்.

கலைமகளின் கையில் உள்ள ஏடு இந்தக் கருணையின் அடையாளம். அறிவு கடல் போல இருக்கிறது; அதை மனிதர்கள் பெறக்கூடிய அளவில் ஏடுகளாகப் பகுத்துத் தருவது அருள். "உபநிடதப் படையாள்" என்று கம்பர் சொல்லும் வேதத்தின் முடிவுப் பகுதிகளும் அந்த ஏட்டுக்குள்ளேயே உள்ளன.

Vishnu Purana, Book 3

Vyasa Divides the Veda into Four

From the Vishnu Purana. In the beginning the Veda was one, boundless as the ocean. In every age human life and strength grew less. Krishna Dvaipayana, son of Parashara, saw that the people of the Kali age would not be able to learn and remember the whole Veda.

So he divided it into four: Rig, Yajur, Sama and Atharva, and taught each to a disciple: the Rig to Paila, the Yajur to Vaishampayana, the Sama to Jaimini and the Atharva to Sumantu. Because he divided the Veda he was called Veda Vyasa. Later, for those who could not study the Veda, he gave the Mahabharata and the Puranas.

The book in the Goddess's hand is a sign of this compassion. Knowledge is like the ocean; to divide it into leaves that people can receive is grace. The Upanishads, the closing portions of the Veda that Kambar calls her army, lie within that book.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் கற்ற ஒரு பெரிய விஷயத்தை மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு எளிமையாக்கிச் சொல்ல முடியுமா?

To reflect on

Could you take something large you have learned and make it simple enough for someone else to grasp?