"மன்னவனும் நீயோ?" கம்பரின் பதில்
தமிழ்த் தனிப்பாடல் மரபிலிருந்து. கம்பர் சோழ மன்னனின் அவைப் புலவராக இருந்தார் என்றும், ஒரு கட்டத்தில் மன்னனுக்கும் அவருக்கும் இடையே மனக்கசப்பு ஏற்பட்டது என்றும் மரபு சொல்கிறது. மன்னன் தன் செல்வத்தையும் அதிகாரத்தையும் கொண்டு கவிஞரை அடக்க முயன்றான்.
கம்பர் அரசவையை விட்டுப் புறப்படும்போது ஒரு வெண்பாவைச் சொன்னார் என்று சொல்லப்படுகிறது: "மன்னவனும் நீயோ வளநாடும் உன்னதோ, உன்னை அறிந்தோ தமிழை ஓதினேன்? என்னை விரைந்தேற்றுக் கொள்ளாத வேந்துண்டோ? உண்டோ குரங்கேற்றுக் கொள்ளாத கொம்பு!" "நீ ஒருவன் மட்டும்தான் மன்னனா? இந்த நாடு மட்டும்தான் நாடா? உன்னை அறிந்துதான் நான் தமிழ் கற்றேனா? என்னை ஏற்றுக்கொள்ளாத அரசன் உண்டா? குரங்கு தாவி ஏறாத கிளை உண்டா?"
ஔவையார் மூதுரையில் சொன்னதும் இதுவே: "மன்னற்குத் தன்தேசம் அல்லால் சிறப்பில்லை; கற்றோர்க்குச் சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பு." மன்னனின் செல்வம் அவன் நாட்டோடு நிற்கிறது; கற்றவனின் செல்வம் அவனோடு எங்கும் செல்கிறது. கம்பர் "அழியாப் பொருள்" என்று கலைமகளின் கொடையைப் போற்றுவதன் காரணம் இதுதான்.