மகர ஜலனிதி சுவற உரகபதி முடிபதற மலைகள் கிடு கிடு கிடெனவேமகுடகுட வடசிகரி முகடு பட படபடென மதகரிகளுயிர் சிதறவேககனமுதலண்டங்கள் கண்ட துண்டப்பட கர்ஜிதிரைதலறியேகாரையாழின் நகரர் மாரைப் பிளந்து சிறகைக் கொட்டி நின்றாடுமாம்சுகவிமலை அமலை பரை இமையவரை தரு குமரி துடியிடை அனகை அசலையாள்சுதன் முருகன் மதுரமொழி உழைவனிதை இபவனிதை துணைவனெனதிதய நிலையோன்திகுட திகுட திதிகுட தகுடதி தகுட திகுட செக்கண செகக் கண எனதிருநடனமிடுமயிலில் வருகுமர குருபரன் சேவற் திருத் துவஜமே
Makara jalanithi suvara urakapathi mutipathara malaikal kitu kitu kitenavae / Makutakuta vatasikari mukatu pata patapatena mathakarikaluyir sitharavae / Kakanamuthalantangkal kanta thuntappata karjithiraithalariyae / Kaaraiyaazhin nakarar maaraip pilanthu sirakaik kotti ninraatumaam / Sukavimalai amalai parai imaiyavarai tharu kumari thutiyitai anakai asalaiyaal / Suthan murukan mathuramozhi uzhaivanithai ipavanithai thunaivanenathithaya nilaiyoan / Thikuta thikuta thithikuta thakutathi thakuta thikuta sekkana sekak kana ena / Thirunatanamitumayilil varukumara kuruparan saevar thiruth thuvajamae
மீன்கள் நிறைந்த கடல் வற்ற, பாம்பரசனின் முடிகள் பதற, மலைகள் கிடுகிடுக்க, வட மேருவின் முகடு படபட என்று உடைய, மதயானைகளின் உயிர் சிதற, வானம் முதலிய அண்டங்கள் துண்டுபட, கர்ஜித்து அலறி, அரக்கர்களின் மார்பைப் பிளந்து, சிறகைக் கொட்டி நின்று ஆடும் சேவல். இன்பமும் தூய்மையும் உடைய பரை, இமவான் தந்த குமரி, உடுக்கை இடையாள், குற்றமற்ற உமையின் மைந்தன் முருகன்; இனிய மொழியுடைய மான்மகள் வள்ளிக்கும் யானை வளர்த்த தெய்வயானைக்கும் துணைவன்; என் இதயத்தில் நிலைத்தவன்; 'திகுட திகுட' என்ற தாளத்தோடு திருநடனம் இடும் மயிலில் வரும் குமர குருபரனின் சேவற் திருக்கொடியே!
The rooster that roars and shrieks so that the fish-filled sea dries up, the serpent king's heads tremble, the mountains quake, the summit of northern Meru cracks and crumbles, the lives of rutting elephants scatter and the sky and all the worlds break into pieces; then it splits the chests of the demons and stands and dances beating its wings. O holy rooster banner of Kumara Guruparan, who comes on the peacock that dances its sacred dance to the beat 'thikuda thikuda'; Murugan, son of blissful, pure Uma, the Supreme Mother, the Himalaya's daughter with a waist like a drum; companion of sweet-spoken Valli, daughter of the deer, and of Deivanai, raised by the elephant; who stays fixed in my heart!
பாடலின் இறுதியில் 'திகுட திகுட திதிகுட' என்ற மிருதங்கச் சொற்கள் வருகின்றன: பாடுபவர் தாளத்தையே சொல்லாகப் பாடுகிறார். இந்தப் பாடல்கள் இசை வழிபாட்டுக்காகவே இயற்றப்பட்டவை என்பதற்கு இது சான்று.
At the end of the verse come mridangam syllables, 'thikuda thikuda thithikuda': the singer sings the rhythm itself as words. It shows these verses were composed for musical worship.
ஐப்பசி மாதக் கந்த சஷ்டியின் ஆறாம் நாள் மாலை திருச்செந்தூர் கடற்கரையில் லட்சக்கணக்கான அடியவர்கள் கூடுகின்றனர். ஜெயந்திநாதர் வேலோடு புறப்பட, சூரன் யானைமுகன், சிங்கமுகன், இறுதியில் சூரபதுமனாக மாறி மாறி வருகிறான். ஒவ்வொரு முறையும் வேல் அவனை வீழ்த்த, 'அரோகரா' முழக்கம் கடலலைகளை மிஞ்சுகிறது. இறுதியில் சூரன் மாமரமாகி, மயிலும் சேவலுமாக மாறுகிறான். மறுநாள் தெய்வயானை திருமணம்.
On the evening of the sixth day of Kanda Sashti in the month of Aippasi, hundreds of thousands of devotees gather on the Tiruchendur shore. Jayanthinathar sets out with his spear, and Sura comes again and again as the elephant-faced one, the lion-faced one and at last as Surapadman. Each time the spear strikes him down, the cry of 'Arohara' drowns the waves. At the end Sura becomes a mango tree and is transformed into the peacock and the rooster. The next day is the wedding of Deivanai.
உங்கள் வழிபாட்டில் இசைக்கு என்ன இடம் உள்ளது?
What place does music have in your worship?