Kural 943 · அற்றால் அறவறிந்து உண்க அஃதுடம்பு – Tamilone

Kural 943 · Medicine · மருந்து

அற்றால் அறவறிந்து உண்க அஃதுடம்புபெற்றான் நெடிதுய்க்கும் ஆறு.

Atraal Aravarindhu Unka Aqdhutampu / Petraan Netidhuykkum Aaru

Eat with moderation and after the food that thou hast taken is digested: that is the way to prolong thy days.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

உண்ட உணவு செரித்த பின், உண்ண வேண்டிய அளவை அறிந்து உண்க; அதுவே உடல் பெற்றவன் நீண்ட காலம் வாழும் வழி.

Meaning

When the earlier food is digested, eat knowing the proper measure; that is the way for one who has a body to live long.

சொற்பொருள் Word by word

அற்றால்: when digested
அறவு அறிந்து: knowing the measure
உண்க: let one eat
அஃது: that
உடம்பு பெற்றான்: one who has obtained a body
நெடிது உய்க்கும் ஆறு: the way to live long

விளக்கம்

முந்தைய குறள் "எப்போது உண்ண வேண்டும்" என்பதைச் சொன்னது. இந்தக் குறள் "எவ்வளவு உண்ண வேண்டும்" என்பதைச் சேர்த்துக் கூறுகிறது. செரிமானம் முடிந்த பின் அளவறிந்து உண்பதே உடல் பெற்றவன் நீண்ட காலம் வாழ்வதற்கான வழி என்று வள்ளுவர் முடிவு செய்கிறார். "அறவறிந்து" என்ற சொல்லில் அளவு என்ற பொருள் உள்ளது. ஒவ்வொருவரின் உடலுக்கும் வயது, தொழில், பருவம் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப உணவின் அளவு மாறும். அந்த அளவை அவரவரே அறிய வேண்டும். வயிற்றின் பாதி உணவுக்கும், கால் பங்கு நீருக்கும், கால் பங்கு காலியாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று பெரியோர் கூறும் முறையும் இதையே ஒட்டியது.

"உடம்பு பெற்றான்" என்னும் சொல்லின் ஆழமும் குறிப்பிடத்தக்கது. உடல் என்பது நாம் பெற்ற கொடை; அதை நீண்ட காலம் பேணுவது நம் கடமை. இந்து சிந்தனையில் மனிதப் பிறவி அரிதான வாய்ப்பு. அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்னும் நான்கையும் அடைவதற்கான கருவி இந்த உடல். பகவத்கீதையில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், "அதிகமாக உண்பவனுக்கும் முற்றிலும் உண்ணாதவனுக்கும் யோகம் இல்லை; அதிகமாகத் தூங்குபவனுக்கும் விழித்திருப்பவனுக்கும் இல்லை" என்கிறார் (6.16). அளவுடைய உணவு, அளவுடைய உலாவல், அளவுடைய உறக்கம் ஆகியவை துன்பம் போக்கும் யோகம் தரும் (6.17).

சில உரையாசிரியர்கள் "நெடிது உய்க்கும் ஆறு" என்பதை நீண்ட ஆயுள் என்றும், சிலர் நீண்ட காலம் நலத்துடன் இருத்தல் என்றும் கொள்கின்றனர். ஆயுளின் நீளத்தைவிட நலத்துடன் வாழும் நீளமே முக்கியம் என்ற இரண்டாம் பொருள் வாழ்வுக்கு மிகவும் பயன்படும்.

ஆகவே இளமையிலேயே அளவறிந்து உண்ணும் பழக்கத்தைக் கற்றவன் முதுமையில் பிறர் உதவியின்றி வாழ்கிறான். அவன் தன் பிள்ளைகளுக்குச் சுமையாக இல்லாமல், அவர்களுக்கு வழிகாட்டியாகவும் நிற்கிறான். இதுவே அளவறிந்த உணவு தரும் நீண்ட பயன்.

Explanation

The previous couplet told when to eat; this one adds how much. Valluvar concludes that eating in measure after digestion is the way for one who has a body to live long. The word "aravarindhu" carries the sense of measure. The right amount of food varies with each body, age, work and season, and each person must learn his own measure. The elders' rule that half the stomach be for food, a quarter for water and a quarter left empty follows the same line.

The phrase "udambu petraan" has depth too. The body is a gift we have received, and keeping it for a long time is our duty. In Hindu thought a human birth is a rare opportunity, and this body is the instrument for attaining dharma, artha, kama and moksha. In the Bhagavad Gita Krishna tells Arjuna that yoga is not for one who eats too much or not at all, nor for one who sleeps too much or stays awake too much (6.16). Moderate food, moderate recreation and moderate sleep give the yoga that ends sorrow (6.17).

Some commentators take "nedidhu uykkum aaru" as long life, others as a long time in good health. The second sense, that the length of a healthy life matters more than the length of life, is very useful in practice.

கதை

கீதையின் அளவறிந்த யோகம்

மகாபாரதத்தின் பீஷ்ம பர்வத்தில் உள்ள பகவத்கீதையின் ஆறாம் அத்தியாயம் தியான யோகம் எனப்படுகிறது. குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில் இரு படைகளும் நின்ற நேரத்தில், அர்ஜுனன் துயரத்தில் ஆழ்ந்து தன் வில்லைக் கீழே வைத்தான். கண்ணன் அவனுக்கு ஞானத்தையும் கர்ம யோகத்தையும் விளக்கிய பின், மனத்தை அடக்கும் தியான யோகத்தைக் கூறினார். அப்போது அர்ஜுனன், "கண்ணா, மனம் காற்றைப்போல் அடக்க முடியாததாக இருக்கிறதே" என்று கேட்டான்.

கண்ணன் புன்னகையுடன் கூறினார்: "அர்ஜுனா, மனம் அடங்காததுதான்; ஆனால் பயிற்சியாலும் பற்றின்மையாலும் அடங்கும். அதற்குப் பயிற்சி தேவை. யோகம் என்பது மிகுதியாக உண்பவனுக்கு இல்லை; முற்றிலும் உண்ணாதவனுக்கும் இல்லை. மிகுதியாக உறங்குபவனுக்கும் இல்லை; எப்போதும் விழித்திருப்பவனுக்கும் இல்லை. உணவிலும் உலாவலிலும் அளவுடையவன், செயலில் அளவுடையவன், உறக்கத்திலும் விழிப்பிலும் அளவுடையவன் ஆகியோருக்கே யோகம் துன்பங்களைப் போக்குகிறது."

அர்ஜுனன் அதைக் கூர்ந்து கேட்டான். போர்க்களத்தின் நடுவிலும் உடலைப் பேணும் அளவு பற்றிய இந்த அறிவு அவனுக்குப் புதியதாகத் தோன்றியது. ஏனெனில், பெரும் வீரர்களும் அடிக்கடி இரண்டு எல்லைகளில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள்: ஒன்று அளவு மீறிய கடுமையான விரதம், மற்றொன்று அளவு மீறிய இன்பம். கண்ணன் கூறிய நடுவழி இந்த இரண்டையும் தவிர்த்தது. அதுவே வெற்றி தரும் என்றும் அவர் கூறினார். போரிலும் வாழ்விலும் தளராத மனமும் உடலும் வேண்டுமெனில் இந்த அளவறிவு முதலில் வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தினார். அர்ஜுனன் தலை வணங்கி, "அவ்வாறே பயில்வேன், கண்ணா" என்று கூறினான். அந்தச் சொற்கள் கேட்ட பின் அவன் மனத்தில் இருந்த குழப்பம் சிறிது தெளிந்தது. உணவு, உறக்கம், உழைப்பு ஆகிய மூன்றின் நடுநிலையைப் பின்பற்றுவதே அன்றாட யோகம் என்பது அவனுக்குப் புரிந்தது. அன்றிலிருந்து அவன் தன் தம்பியருடன் உண்ணும் உணவையும் அளவோடு கொள்ளத் தொடங்கினான். அந்த நாளின் ஒளி போன்ற சொற்கள் பின்னாளில் அவனுக்குத் துணை நின்றன.

கீதையின் அந்தச் சொற்கள் இன்றுவரை மருத்துவர்களாலும் ஆசிரியர்களாலும் எடுத்துக்காட்டப்படுகின்றன. உணவை உடல் வளர்ப்புக்கு மட்டுமல்ல, மனத்தின் தெளிவுக்கும் அளவோடு கொடுக்க வேண்டும் என்பது அதன் பொருள். வள்ளுவர் "அறவறிந்து உண்க" என்பதும் அதே நடுவழியைத்தான் சுட்டுகிறது. அளவில்லாத கடுமையும் அளவில்லாத இன்பமும் தவிர்த்து, நடுவே நிற்பவன் நீண்ட நலத்துடன் வாழ்கிறான்.

A story

The Measured Yoga of the Gita

The sixth chapter of the Bhagavad Gita, in the Bhishma Parva of the Mahabharata, is called the yoga of meditation. On the battlefield of Kurukshetra, when the two armies stood facing each other, Arjuna sank into grief and put down his bow. After Krishna had explained knowledge and the yoga of action, he spoke of the yoga of meditation, which governs the mind. Then Arjuna asked, "Krishna, the mind is restless as the wind and hard to control."

Krishna smiled and said: "Arjuna, the mind is indeed unruly, but by practice and detachment it is restrained. Yoga is not for one who eats too much, nor for one who does not eat at all. It is not for one who sleeps too much, nor for one always awake. For one who is moderate in food and recreation, moderate in action, moderate in sleep and waking, yoga destroys sorrow."

Arjuna listened intently. Even in the middle of a battlefield, this knowledge of measure in caring for the body seemed new to him. Great heroes often choose one of two extremes: an excessively harsh fast, or excessive pleasure. The middle way Krishna described avoided both. He said that this is what brings success. Whether in battle or in life, he stressed, a steady body and mind need this sense of measure first. Arjuna bowed and said, "So shall I practise, Krishna."

These words of the Gita are quoted to this day by physicians and teachers. They mean that food should be given in measure not only for the body's growth but for the mind's clarity. Valluvar's "eat knowing the measure" points to the same middle path. One who avoids both limitless severity and limitless pleasure, and stands in the middle, lives long and well.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் உங்கள் வேலைக்கும் வயதுக்கும் ஏற்ற உடலுக்காக உண்கிறீர்களா, அல்லது பழக்கத்துக்கும் எதிரில் இருக்கும் தட்டுக்கும் ஏற்ப உண்கிறீர்களா?

To reflect on

Do you eat for the body you have, according to your work and age, or according to habit and the plate in front of you?