பாஸ்கரராயர் வரலாறு (ஸ்ரீவித்யை மரபு)பாஸ்கரராயரின் தோளில் அமர்ந்த அன்னை
ஸ்ரீவித்யை மரபு வரலாற்றிலிருந்து. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில், அபிராமி பட்டரின் காலத்தை ஒட்டி, காவிரிக் கரையில் பாஸ்கரராயர் என்ற பெரும் ஸ்ரீவித்யை உபாசகர் வாழ்ந்தார். அவர் லலிதா சகஸ்ரநாமத்துக்கு "சௌபாக்ய பாஸ்கரம்" என்ற புகழ்பெற்ற உரை எழுதினார்.
ஒரு முறை அவர் ஒரு சபையில் இருந்தபோது, ஒரு துறவி அவரை மதிக்காமல் இகழ்ந்து பேசினார். பின்னர் அந்தத் துறவி பாஸ்கரராயரை உற்றுப் பார்த்தபோது, அவர் தோளில் அன்னை லலிதை ஒரு சிறுமியாக அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார் என்று மரபு சொல்கிறது. துறவி பணிந்து மன்னிப்புக் கேட்டார்.
நாள்தோறும் தனிமையில் அன்னையின் வடிவத்தைத் தியானித்தவரோடு அன்னை எப்போதும் உடனிருந்தாள். பட்டர் இந்தப் பாடலில் "இது போலும் தவம் இல்லையே" என்று சொல்வது அந்தத் தியானத்தையே.
Life of Bhaskararaya (Sri Vidya tradition)The Mother on Bhaskararaya's Shoulder
From the Sri Vidya tradition. In the 18th century, around the time of Abirami Bhattar, a great Sri Vidya worshipper named Bhaskararaya lived on the banks of the Kaveri. He wrote the famous commentary on the Lalita Sahasranama called Saubhagya Bhaskaram.
Once, in an assembly, an ascetic spoke of him with contempt. Tradition says that when the ascetic later looked closely at Bhaskararaya, he saw the Mother Lalita sitting on his shoulder as a little girl. The ascetic bowed and asked his forgiveness.
The Mother was always with the one who meditated on her form alone each day. When Bhattar says in this verse 'there is no penance like it', he means that meditation.
