Abirami Andhadhi 86 · மால் அயன் தேட, மறை தேட, வானவர் தேட நின்ற

Verse 86 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

மால் அயன் தேட, மறை தேட, வானவர் தேட நின்றகாலையும், சூடகக் கையையும், கொண்டு கதித்த கப்புவேலை வெங் காலன் என்மேல் விடும்போது, வெளி நில் கண்டாய்பாலையும் தேனையும் பாகையும் போலும் பணிமொழியே.

Maal ayan thaeta, marai thaeta, vaanavar thaeta ninra / Kaalaiyum, sootakak kaiyaiyum, kontu kathiththa kappu / Vaelai veng kaalan enmael vitumpoathu, veli nil kantaay / Paalaiyum thaenaiyum paakaiyum poalum panimozhiyae.

பொருள்

பால், தேன், வெல்லப்பாகு போன்ற இனிய, பணிவான மொழியுடையவளே! கொடிய காலன் சினந்து தன் வேலை என் மேல் வீசும்போது, திருமாலும் பிரம்மனும் வேதங்களும் தேவர்களும் தேடியும் காணாத உன் திருவடியோடும், வளையல் அணிந்த திருக்கையோடும் என் முன்னே வெளிப்பட்டு நில்.

Meaning

O you whose gentle words are sweet as milk, honey and syrup! When cruel Death, in fury, hurls his spear at me, come out and stand before me, with the feet that Vishnu, Brahma, the Vedas and the gods searched for and could not find, and with your bangled hand.

சொற்பொருள் Word by word

மால் அயன்: Vishnu and Brahma
மறை: the Vedas
காலை: feet
சூடகக் கை: bangled hand
கதித்த: in fury
வேலை: the spear
வெங் காலன்: cruel Death
வெளி நில்: come out and stand
பாகு: syrup, jaggery
பணிமொழி: gentle words

விளக்கம்

முந்தைய பாடல் "முத்து மாலையுமே" என்று முடிந்தது; இது "மால்" என்று தொடங்குகிறது. பட்டர் மரண நேரத்தை நினைக்கிறார். எமன் வேலை வீசும் கணத்தில் அன்னை தன் முன் வந்து நிற்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.

முரண் அழகாக இருக்கிறது: திருமாலும் பிரம்மனும் தேடியும் காணாத அதே பாதம், ஒரு எளிய அடியவரின் மரணப் படுக்கையின் முன் வந்து நிற்க வேண்டும். அன்னையின் கையில் வளையல் என்பது அவள் கனிவான தாய் என்பதை நினைவூட்டுகிறது; அவள் பேச்சு பாலும் தேனும் பாகும் போல இனிது.

Explanation

The previous verse ended 'pearl garland' (maalaiyume); this begins 'Vishnu' (Maal). Bhattar thinks of the hour of death, and prays that at the moment Yama hurls his spear, the Mother will come and stand before him.

The contrast is lovely: the same feet that Vishnu and Brahma searched for and could not find should come and stand before the deathbed of a simple devotee. The bangle on her hand reminds us that she is a tender mother, and her words are sweet as milk, honey and syrup.

லிங்க புராணம் (சுவேத மன்னன் வரலாறு)

சுவேத மன்னனுக்காகக் காலனை வென்ற இறைவன்

லிங்க புராணத்திலிருந்து. சுவேதன் என்ற அரசன் சிறந்த சிவபக்தன். முதுமையில் அவன் தன் அரசைத் துறந்து, ஒரு மலைக்குகையில் சிவலிங்கத்தின் முன் அமர்ந்து இடைவிடாமல் வழிபட்டான். அவன் ஆயுள் முடிந்தது. காலன் தன் பாசத்தோடும் வேலோடும் அவனை அழைத்துச் செல்ல வந்தான்.

சுவேதன் அஞ்சவில்லை. "இந்த இலிங்கத்தில் இறைவன் இருக்கிறார்; அவர் என்னைக் காப்பார்" என்றான். காலன் சிரித்து, "இந்தக் கல் உன்னைக் காப்பாற்றுமா?" என்று பாசத்தை வீசினான். அந்தக் கணமே இலிங்கத்திலிருந்து இறைவன் உமையம்மையோடு வெளிப்பட்டு, காலனைத் தடுத்து வீழ்த்தினார். சுவேதன் இறைவனின் திருவடி நிழலை அடைந்தான்.

காலன் வேலை வீசிய கணத்தில் இறைவன் "வெளி நின்றார்". பட்டர் அன்னையிடம் வேண்டுவதும் அதுவே: "வெங் காலன் என்மேல் விடும்போது, வெளி நில் கண்டாய்."

Linga Purana (the story of King Shveta)

The Lord Who Stopped Death for King Shveta

From the Linga Purana. Shveta was a king and a great devotee of Shiva. In his old age he gave up his kingdom and sat in a mountain cave before a Shiva lingam, worshipping without pause. When his span of life ended, Kala, Death, came with his noose and spear to take him.

Shveta was not afraid. 'The Lord is in this lingam; he will protect me,' he said. Kala laughed, 'Will this stone save you?' and cast his noose. At that very moment the Lord burst forth from the lingam with Uma, stopped Death and struck him down. Shveta reached the shelter of the Lord's feet.

At the moment Death hurled his weapon, the Lord 'came out and stood'. That is just what Bhattar asks of the Mother: 'When cruel Death hurls his spear at me, come out and stand before me.'

சிந்தனைக்கு

உங்கள் கடைசி நேரத்தில் எந்த நினைவு உங்களோடு இருக்க வேண்டும் என்று இன்று சிந்தியுங்கள்.

To reflect on

Reflect today on what memory you would want with you at your final hour.