Abirami Andhadhi 81 · அணங்கே! அணங்குகள் நின் பரிவாரங்கள் ஆகையினால்,

Verse 81 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

அணங்கே! அணங்குகள் நின் பரிவாரங்கள் ஆகையினால்,வணங்கேன் ஒருவரை, வாழ்த்துகிலேன் நெஞ்சில், வஞ்சகரோடுஇணங்கேன், எனது உனது என்றிருப்பார் சிலர் யாவரொடும்பிணங்கேன், அறிவு ஒன்று இலேன், என்கண் நீ வைத்தபேர் அளியே.

Anangkae! anangkukal nin parivaarangkal aakaiyinaal, / Vanangkaen oruvarai, vaazhththukilaen nenjil, vanjakaroatu / Inangkaen, enathu unathu enriruppaar silar yaavarotum / Pinangkaen, arivu onru ilaen, enkan nee vaiththapaer aliyae.

பொருள்

தெய்வப் பெண்ணே! எல்லாத் தெய்வப் பெண்களும் உன் பரிவாரங்களாக இருப்பதால், நான் வேறு யாரையும் வணங்கமாட்டேன்; நெஞ்சால் வேறு யாரையும் வாழ்த்தமாட்டேன்; வஞ்சகர்களோடு சேரமாட்டேன்; "இது என்னுடையது, இது உன்னுடையது" என்று பிரித்துப் பார்க்கும் சிலரோடு கூடச் சண்டையிடமாட்டேன். எனக்கு எந்த அறிவும் இல்லை; இவை எல்லாம் நீ என் மேல் வைத்த பேரருளே.

Meaning

O Goddess! Since all the goddesses are your retinue, I will bow to no one else; I will praise no one else in my heart; I will not keep company with deceivers; and I will not quarrel even with those who divide everything into 'mine' and 'yours'. I have no wisdom of my own. All this is the great grace you have placed upon me.

சொற்பொருள் Word by word

அணங்கு: goddess
பரிவாரங்கள்: retinue, attendants
வாழ்த்துகிலேன்: I will not praise
வஞ்சகர்: deceivers
இணங்கேன்: I will not keep company
எனது உனது: 'mine' and 'yours'
பிணங்கேன்: I will not quarrel
அறிவு ஒன்று இலேன்: I have no wisdom at all
பேர் அளி: great grace

விளக்கம்

எண்பதாம் பாடல் "ஆரணங்கே" என்று முடிந்தது; இது "அணங்கே" என்று தொடங்குகிறது. பட்டர் தன் வாழ்க்கை நெறியை நான்கு உறுதிகளாகச் சொல்கிறார்: வேறு தெய்வத்தை வணங்கேன்; வேறு யாரையும் புகழேன்; வஞ்சகரோடு சேரேன்; யாரோடும் சண்டையிடேன்.

முதல் உறுதிக்குக் காரணம் அழகானது: மற்ற தெய்வப் பெண்கள் எல்லாரும் அவள் பரிவாரங்கள்; அவளை வணங்கினால் எல்லாரையும் வணங்கியதாகும். கடைசி வரியில் அவர் இதை எல்லாம் தன் பெருமையாகச் சொல்லவில்லை: "எனக்கு அறிவு இல்லை; இது நீ தந்த அருள்."

Explanation

Verse 80 ended 'O lovely Goddess'; this begins 'O Goddess'. Bhattar states his way of life in four vows: I will bow to no other god; I will praise no one else; I will not join deceivers; I will quarrel with no one.

The reason for the first vow is lovely: all the other goddesses are her retinue, so to worship her is to worship them all. In the last line he does not claim any of this as his own merit: 'I have no wisdom; this is the grace you gave.'

மகாபாரதம், உத்தியோக பர்வம்

துரியோதனன் விருந்தை விட்டு விதுரர் வீட்டில் உண்ட கண்ணன்

மகாபாரதத்திலிருந்து. போரைத் தவிர்க்கப் பாண்டவர்களின் தூதனாகக் கண்ணன் அஸ்தினாபுரம் வந்தான். துரியோதனன் அவனுக்காக அரண்மனையில் பெரும் விருந்து ஏற்பாடு செய்திருந்தான். ஆனால் அவன் மனத்தில் வஞ்சம் இருந்தது; பாண்டவருக்கு ஒரு அங்குல நிலம் கூடத் தர அவன் விரும்பவில்லை.

கண்ணன் அந்த விருந்தை ஏற்கவில்லை. "அன்பால் கொடுக்கப்படும் உணவையோ, பசியால் வேண்டும் உணவையோதான் ஒருவர் ஏற்க வேண்டும். உன்னிடம் அன்பும் இல்லை, எனக்குப் பசியும் இல்லை" என்றான். பின் எளிய வாழ்க்கை வாழ்ந்த விதுரரின் வீட்டுக்குச் சென்றான். கண்ணனைக் கண்ட மகிழ்ச்சியில் விதுரரின் மனைவி வாழைப்பழத்தை உரித்துப் பழத்தை எறிந்து தோலைக் கொடுத்ததாகவும், கண்ணன் அதையும் அன்போடு உண்டதாகவும் மக்கள் மரபு சொல்கிறது.

வஞ்சகரின் பெரும் விருந்தைவிட, அன்புடையவரின் எளிய உணவே இறைவனுக்கு இனிது. "வஞ்சகரோடு இணங்கேன்" என்ற பட்டரின் உறுதியும் இதே தெளிவு.

Mahabharata, Udyoga Parva

Krishna Leaves Duryodhana's Feast to Eat at Vidura's Home

From the Mahabharata. Hoping to prevent the war, Krishna came to Hastinapura as the envoy of the Pandavas. Duryodhana had arranged a grand feast for him in the palace. But there was deceit in his heart; he would not give the Pandavas even a needle's point of land.

Krishna would not accept the feast. 'One should accept food offered with love, or food one asks for out of hunger. You have no love, and I have no hunger,' he said. Then he went to the home of Vidura, who lived simply. Popular tradition says that in her joy at seeing Krishna, Vidura's wife peeled a banana, threw away the fruit and offered him the peel, and Krishna ate even that with love.

The simple food of the loving is sweeter to God than the grand feast of the deceitful. Bhattar's vow, 'I will not keep company with deceivers', has the same clarity.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்வில் இருக்கும் ஒரு நல்ல பழக்கத்தை, உங்கள் பெருமையாக அல்லாமல் அருளாக நினைத்து நன்றி சொல்லுங்கள்.

To reflect on

Think of one good habit in your life, and give thanks for it as a grace rather than your own achievement.