பாகவத புராணம், பத்தாம் ஸ்கந்தம் (உஷை, அநிருத்தன்)கனவில் கண்ட முகத்தை ஓவியமாக்கிய சித்ரலேகை
பாகவத புராணத்திலிருந்து. அசுர மன்னன் பாணாசுரனின் மகள் உஷை ஒரு கனவில் ஒரு அழகிய இளைஞனைக் கண்டாள். விழித்தபோது அவன் முகம் மட்டுமே அவள் மனத்தில் இருந்தது; பெயர் தெரியாது, ஊர் தெரியாது. அவள் தோழி சித்ரலேகை சிறந்த ஓவியக் கலைஞர்.
சித்ரலேகை தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், அரசர்கள் என உலகின் இளைஞர்கள் பலரின் உருவங்களை ஒவ்வொன்றாக நினைவிலிருந்தே வரைந்து காட்டினாள். ஒவ்வொரு ஓவியத்தையும் உஷை பார்த்தாள். துவாரகையைச் சேர்ந்த ஒருவனின் ஓவியம் வந்ததும் அவள் முகம் மலர்ந்தது: "இவனே!" அவன் கண்ணனின் பேரன் அநிருத்தன். சித்ரலேகை தன் யோக சக்தியால் அவனைத் துவாரகையிலிருந்து அழைத்து வந்தாள்.
மனத்தில் பதிந்த முகத்தை ஓவியம் மீண்டும் உயிர்ப்பித்தது. பட்டரும் அன்னையின் முத்துக் கொப்பையும், வைரக் குழையையும், புன்னகையையும் "என் துணை விழிக்கே எழுதிவைத்தேன்" என்கிறார்: மனத்தில் பதிந்த அந்த அழகிய முகம் அவரை என்றும் விட்டு நீங்காது.
Bhagavata Purana, Book 10 (Usha and Aniruddha)Chitralekha Paints the Face from a Dream
From the Bhagavata Purana. Usha, daughter of the demon king Banasura, saw a handsome young man in a dream. When she woke, only his face remained in her mind; she knew neither his name nor his home. Her friend Chitralekha was a gifted painter.
From memory alone, Chitralekha painted, one by one, the faces of many young men of the world: gods, gandharvas and kings. Usha looked at each painting. When the portrait of a young man of Dwaraka appeared, her face lit up: 'This is he!' He was Aniruddha, the grandson of Krishna. Chitralekha used her yogic power to bring him from Dwaraka.
A painting brought back to life a face that was fixed in the mind. Bhattar, too, says he has 'painted within my own two eyes' the Mother's pearl ornament, her diamond earrings and her smile. That beloved face, fixed in his mind, will never leave him.
