செங்கே ழடுத்த சிவனடி வேலுந் திருமுகமும்பங்கே நிரைத்தநற் பன்னிரு தோளும் பதுமமலர்க்கொங்கே தரளஞ் சொரியுஞ்செங் கோடைக் குமரனெனஎங்கே நினைப்பினும் அங்கேயென் முன்வந்தெதிர் நிற்பனே.
Sengkae zhatuththa sivanati vaelun thirumukamum / Pangkae niraiththanar panniru thoalum pathumamalark / Kongkae tharalanj soriyunjeng koataik kumaranena / Engkae ninaippinum angkaeyen munvanthethir nirpanae.
சிவந்த நிறம் பொருந்திய சிவனின் மைந்தனின் திருவடியும், வேலும், திருமுகமும், பக்கங்களில் வரிசையாக அமைந்த நல்ல பன்னிரு தோள்களும் கொண்ட, தாமரை மலர்களின் தேனோடு முத்துகளைச் சொரியும் செங்கோட்டுக் குமரன் என்று எங்கே நினைத்தாலும், அங்கே என் முன் வந்து எதிர் நிற்பான்.
Wherever I think of him, as the Kumaran of Senkodu, where lotuses pour pearls along with their honey, son of red-hued Shiva, with his feet, his spear, his holy faces and the twelve fine shoulders ranged at his sides, there he comes and stands before me.
இறைவனைக் காணக் கோயிலுக்குச் செல்ல வேண்டும்; ஆனால் அன்பர் எங்கே நினைத்தாலும் அவன் அங்கே வருகிறான். நினைப்பே கோயில்.
One goes to the temple to see the Lord; but wherever the devotee thinks of him, he comes there. The thought itself becomes the temple.
சிற்றன்னை அவமதித்ததால் ஐந்து வயது துருவன் இறைவனைக் காணக் காட்டுக்குச் சென்றான். நாரதர் அவனுக்கு மந்திரம் உபதேசித்தார். குழந்தை உணவும் நீரும் விட்டு, இறுதியில் ஒற்றைக் காலில் நின்று இறைவனை உள்ளத்தில் தியானித்தான். அவன் தியானத்தின் உறுதியால் உலகமே அதிர்ந்தது. அவன் உள்ளே நினைத்த அதே வடிவில் திருமால் வெளியே அவன் முன் தோன்றினார். அவனுக்கு வானில் அசையாத துருவ நட்சத்திர இடம் கிடைத்தது.
Insulted by his stepmother, five-year-old Dhruva went to the forest to see the Lord. Narada gave him a mantra. The child gave up food and water, and at last stood on one foot, meditating on the Lord in his heart. The firmness of his meditation shook the worlds. Vishnu appeared before him outside in the very form he held within. He was given the place of the unmoving pole star in the sky.
இன்று எந்த இடத்தில் இருந்து முருகனை நினைப்பீர்கள்?
From where will you think of Murugan today?