வலாரி அலலாகுலமிலாதகலவே கரிய மாலறியு நாலு மறை நூல்வலானலைவிலா நசிவிலான் மலைவிலானிவர் மனோலய உலாசமுறவேஉலாவரு கலோல மகராலய ஜலங்களும் உலோகநிலை நீர்நிலை இலாஒலாவொலி நிசாசரருலோகமதெலாமழல் உலாவிய நிலாவு கொலைவேல்சிலாவட கலா வினோதவா சிலிமுகா விலோசனா சின சிலா தணிவிலாசிலாமலரெலா மதிய மோதி மதி சேலொழிய சேவக சராப முகிலாம்விலாச கலியாண கலை சேர பசு மேலைமுலை மேவிய விலாச அகலன்விலாழி யினிலாழி அகல் வானிலனலாரவிடு வேழமிளையன் கை வேலே
Valaari alalaakulamilaathakalavae kariya maalariyu naalu marai nool / Valaanalaivilaa nasivilaan malaivilaanivar manoalaya ulaasamuravae / Ulaavaru kaloala makaraalaya jalangkalum uloakanilai neernilai ilaa / Olaavoli nisaasararuloakamathelaamazhal ulaaviya nilaavu kolaivael / Silaavata kalaa vinoathavaa silimukaa viloasanaa sina silaa thanivilaa / Silaamalarelaa mathiya moathi mathi saelozhiya saevaka saraapa mukilaam / Vilaasa kaliyaana kalai saera pasu maelaimulai maeviya vilaasa akalan / Vilaazhi yinilaazhi akal vaanilanalaaravitu vaezhamilaiyan kai vaelae
இந்திரன் துயர் இல்லாமல் நீங்கவும், கரிய திருமாலும் அறியும் நான்கு மறைகளின் நூலை வல்ல பிரமனும், அலைவில்லாத, அழிவில்லாத, மயக்கமில்லாத இறைவனும் மன அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் பெறவும், அலைபாயும் மகரமீன் வாழும் கடலின் நீரும், உலகங்களின் நிலையும் நிலைகுலையவும், ஓலமிடும் அரக்கரின் உலகமெல்லாம் தீ உலவவும் ஒளிவீசிய கொலைவேல். அது, மலைகளும் கலைகளும் விளையாட்டும் உடையவன், அம்பு போன்ற கண்ணுடைய வள்ளியின் கணவன், மேகம் போலக் கருணை பொழியும் அழகிய மணக்கோலத்தோடு வள்ளியின் மேல் அன்பு கொண்ட அகன்ற மார்பன், கடலையும் வானையும் தீயால் நிறைத்த, யானைமுகனுக்கு இளையவனின் கை வேலே!
The slaying spear that blazed so that Indra's distress was wholly removed; so that Brahma, master of the four Vedas that even dark Vishnu knows, and the Lord who knows no wavering, no decay and no delusion, found peace of mind and joy; so that the waters of the wave-tossed ocean where the makara fish live, and the very order of the worlds were shaken, and fire roamed through every world of the howling night-prowling demons. O spear in the hand of the younger brother of the elephant-faced god: the lord of the hills, of the arts and of play; husband of Valli of arrow-like eyes; broad-chested lover of Valli, in the lovely form of a bridegroom pouring grace like a cloud; who filled ocean and sky with fire.
வேல் விருத்தத்தின் நிறைவுப் பாடல் ஒரு ஓசை விளையாட்டு: கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு சொல்லிலும் 'லா' என்ற ஒலி மீண்டும் வருகிறது. இந்திரன், பிரமன், இறைவன் எல்லாருக்கும் அமைதி தந்து, அரக்கர் உலகுக்குத் தீயாக நின்ற வேல் என்பதே மையப் பொருள். நூல் யானைமுகனின் தம்பி என்ற சொல்லோடு முடிகிறது; முதல் பாடலும் விநாயகன் மகிழும் தம்பி என்றே தொடங்கியது.
The closing verse of the Vel Viruttam is a play of sound: the syllable 'la' rings out in almost every word. Its core meaning is that the spear brought peace to Indra, Brahma and the Lord himself, and was fire to the world of the demons. The book ends by calling Murugan the younger brother of the elephant-faced god, just as the first verse began with the brother in whom Ganesha delights.
சங்க இலக்கியத்திலிருந்து. பழந்தமிழ் மலைநிலத்தில், ஒரு பெண் மனம் வாடியபோது, வேலன் என்னும் முருகனின் பூசாரி அழைக்கப்படுவான். கையில் வேல் ஏந்தி, கடம்பும் காந்தளும் சூடி, ஆடிப் பாடி முருகனை அழைப்பான்; அந்த வழிபாடே வெறியாட்டு எனப்பட்டது. குறுந்தொகை, அகநானூறு போன்ற நூல்கள் இந்த வழிபாட்டைச் சித்தரிக்கின்றன. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர் முருகனை வேலாகவே வணங்கினர்.
From Sangam literature. In the old Tamil hill country, when a young woman pined and wasted, a velan, a priest of Murugan, would be called. Holding a spear, wearing kadamba and kanthal flowers, he danced and sang to invoke Murugan; this worship was called veriyattu. Poems in the Kurunthokai and Akananuru describe it. More than two thousand years ago, Tamils already worshipped Murugan in the form of the vel.
ஒரு சொல்லின் ஓசையே உங்களை இறைவனிடம் இழுத்த அனுபவம் உண்டா?
Has the mere sound of a word or chant ever drawn you toward the divine?