அண்டங்களொருகோடி ஆயினுங் குலகிரி அனதமாயினு மேவினால்அடைய உருவிப் புறம் போவதல் லது தங்கல் அறியாது சூரனுடலைகண்டம் படப்பொருது காலனுங் குலைவுறுங் கடியகொலை புரியுமது செங்கனகா சலத்தைக் கடைந்து முனை யிட்டு கடுக்கின்ற துங்க நெடுவேல்தண்டன் தனுத் திகிரி சங்கு கட்கம் கொண்ட தானவான் தகன் மாயவன்தழல்விழிக் கொடுவரிப் பருவுடற் பற்றலை தமனியச் சுடிகையின் மேல்வண்டொன்று கமலத்து மங்கையும் கடலாடை மகளும் பதம் வருடவேமதுமலர்க் கண்துயில் முகுந்தன் மருகன் குகன் வாகைத் திருக்கை வேலே
Antangkalorukoati aayinung kulakiri anathamaayinu maevinaal / Ataiya uruvip puram poavathal lathu thangkal ariyaathu sooranutalai / Kantam patapporuthu kaalanung kulaivurung katiyakolai puriyumathu seng / Kanakaa salaththaik katainthu munai yittu katukkinra thungka netuvael / Thantan thanuth thikiri sangku katkam konta thaanavaan thakan maayavan / Thazhalvizhik kotuvarip paruvutar parralai thamaniyas sutikaiyin mael / Vantonru kamalaththu mangkaiyum katalaatai makalum patham varutavae / Mathumalark kanthuyil mukunthan marukan kukan vaakaith thirukkai vaelae
ஒரு கோடி அண்டங்களாயினும், குலமலைகள் எண்ணற்றவையாயினும், எதிர்ப்பட்டால் முழுவதும் ஊடுருவி வெளியே போவதல்லாமல் நின்று தங்குவதை அறியாதது; சூரனுடலைத் துண்டுபடப் பொருது, காலனும் நடுங்கும் கடுமையான கொலைசெய்வது; அது சிவந்த பொன்மலையாகிய மேருவைக் கடைந்து முனைதீட்டப் பெற்றது போல் ஒளிரும் உயர்ந்த நெடிய வேல். தண்டு, வில், சக்கரம், சங்கு, வாள் ஏந்திய, அரக்கரை அழிக்கும் மாயவன், நெருப்பு விழியும் கொடிய வரியும் பருத்த உடலும் உடைய ஆதிசேடனின் பொன் படமுடியின்மேல், தாமரையில் வாழும் திருமகளும் கடலை ஆடையாக உடைய நிலமகளும் திருவடி வருடக் கண்துயிலும் முகுந்தன்; அவனுடைய மருமகன் குகனின் வெற்றித் திருக்கை வேலே!
However many the worlds, even a crore of them, however many the great mountains, if they stand in its way it pierces right through and out the other side; it does not know how to stop. It struck Sura's body to pieces, a fierce slaying that made even Yama, god of death, tremble. It is the tall, mighty spear that shines as if its point had been ground on Meru, the golden mountain. O victorious spear in the sacred hand of Guha, nephew of Mukunda: of Vishnu the wondrous one, who bears mace, bow, discus, conch and sword and destroys the asuras, who sleeps with honey-flower eyes upon the golden hoods of the fire-eyed, great serpent, while Lakshmi of the lotus and Bhudevi, whose garment is the sea, gently press his feet.
முதல் பாதி வேலின் தடுக்கமுடியாத ஆற்றலைச் சொல்கிறது: அது ஊடுருவிச் செல்லும், நிற்காது. மரணத்தின் தேவனான காலனே அஞ்சுகிறான். இரண்டாம் பாதி திருமாலின் அமைதியான காட்சியைத் தீட்டுகிறது: ஐந்து ஆயுதங்களை ஏந்தியவன், ஆதிசேடன்மேல் யோக நித்திரையில், திருமகளும் நிலமகளும் திருவடி வருட. வீரமும் அமைதியும் ஒரே குடும்பத்தில் இணைகின்றன: முருகன் அந்த மாயவனின் மருமகன்.
The first half tells of the spear's unstoppable force: it passes through and does not halt, and even Yama is afraid. The second half paints the stillness of Vishnu: holding his five weapons, resting in yogic sleep on Adishesha while Lakshmi and Bhudevi press his feet. Fierce valour and deep calm meet in one family, for Murugan is that Vishnu's nephew, the son of his sister Parvati in Tamil devotion.
பாகவத மரபிலிருந்து. மும்மூர்த்திகளில் யார் பொறுமையில் சிறந்தவர் என்று சோதிக்க முனிவர்கள் பிருகுவை அனுப்பினர். பாற்கடலில் திருமகள் திருவடி வருட அறிதுயிலில் இருந்த திருமாலின் மார்பில் பிருகு காலால் உதைத்தார். திருமால் கோபப்படவில்லை; எழுந்து, 'உங்கள் பாதம் நோகவில்லையா?' என்று முனிவரின் காலைப் பிடித்து வருடினார். அந்தப் பொறுமையைக் கண்டு முனிவர்கள் அவரைச் சாத்வீகத்தின் உச்சம் என்று போற்றினர்.
From the Bhagavata tradition. The sages sent Bhrigu to test which of the three great gods was the most patient. Bhrigu found Vishnu resting on the milk ocean while Lakshmi pressed his feet, and he kicked Vishnu in the chest. Vishnu did not grow angry. He rose, took the sage's foot in his hands and asked gently, 'Did your foot not hurt?' Seeing this patience, the sages praised him as the height of goodness.
வலிமை இருந்தும் பொறுமையைத் தேர்ந்தெடுத்த ஒரு நேரத்தை நினைவுகூர முடியுமா?
Can you recall a time you had the power to strike back and chose patience instead?