Saraswathi Andhadhi 8 · இனிநா னுணர்வ தெண்ணெண் கலையாளை இலகுதொண்டைக்

Verse 8 · Saraswathi Andhadhi · Kambar

இனிநா னுணர்வ தெண்ணெண் கலையாளை இலகுதொண்டைக்கனிநாணுஞ் செவ்விதழ் வெண்ணிறத் தாளைக் கமலவயன்றனிநாயகியை யகிலாண்ட மும்பெற்ற தாயைமணப்பனிநாண் மலருறை பூவையை யாரணப் பாவையையே.

Ininaa nunarva thennen kalaiyaalai ilakuthontaik / Kaninaanunj sevvithazh vennirath thaalaik kamalavayan / Raninaayakiyai yakilaanta mumperra thaayaimanap / Paninaan malarurai poovaiyai yaaranap paavaiyaiyae.

பொருள்

இனி நான் எண்ணி உணர்வது இவளையே: அறுபத்து நான்கு கலைகளுக்கும் உரியவள்; ஒளிரும் கோவைக்கனியும் நாணும்படி சிவந்த இதழும் வெண்ணிற மேனியும் உடையவள்; தாமரையில் தோன்றிய நான்முகனின் ஒப்பற்ற தலைவி; எல்லா உலகங்களையும் பெற்ற தாய்; மணமும் பனியும் கொண்ட புதிய மலரில் உறையும் பூவை; வேதங்களின் பாவை.

Meaning

From now on, she alone is the one I will contemplate: the mistress of the sixty-four arts; the white-hued one whose red lips put the shining tondai fruit to shame; the peerless consort of lotus-born Brahma; the Mother who gave birth to all the worlds; the maiden who dwells in the fragrant, dew-fresh flower; the maiden of the Vedas.

சொற்பொருள் Word by word

எண்ணெண் கலை: eight times eight, the sixty-four arts
தொண்டைக் கனி: the red fruit of the ivy gourd, a classical image for red lips
நாணும்: is put to shame
செவ்விதழ்: red lips
கமல அயன்: lotus-born Brahma
தனி நாயகி: peerless consort
அகிலாண்டம்: all the worlds, the whole universe
பனி நாண்மலர்: dewy fresh flower
பூவை: maiden (also the myna bird)
ஆரணப் பாவை: maiden of the Vedas

விளக்கம்

"இனி நான் உணர்வது" என்று தொடங்கும் இந்தப் பாடல் ஒரு தியானம். ஒவ்வொரு அடியும் கலைமகளின் ஒரு தோற்றத்தை மனத்தில் நிறுத்துகிறது: கலைகளின் தலைவி, அழகி, பிரமனின் தேவி, உலகனைத்தின் தாய், மலரில் உறைபவள், வேதத்தின் வடிவம்.

கவனிக்க வேண்டியது "அகிலாண்டமும் பெற்ற தாய்" என்ற சொல். கலைமகளைக் கல்வியின் ஒரு தெய்வமாக மட்டுமல்லாமல், உலகங்கள் அனைத்தையும் பெற்ற பராசக்தியாகவே கம்பர் காண்கிறார். ஒரே சக்தியே கல்வியாகவும், செல்வமாகவும், வீரமாகவும் பல வடிவில் விளங்குகிறாள் என்பது நம் மரபு.

Explanation

Beginning 'from now on, what I contemplate', this verse is a meditation. Each line fixes one aspect of the Goddess in the mind: lady of the arts, the beautiful one, Brahma's consort, Mother of all the worlds, dweller in the flower, form of the Veda.

Notice the phrase 'akhilaandamum petra thaai', the Mother who gave birth to all the worlds. Kambar sees Kalaimagal not only as a goddess of learning but as Parashakti herself, who bore the universe. Our tradition holds that one Shakti shines in many forms: as learning, as wealth and as courage.

நவராத்திரி, விசயதசமி மரபு

அரிசியில் எழுதிய முதல் எழுத்து

தமிழ்நாட்டு மற்றும் கேரள மரபிலிருந்து. நவராத்திரியின் ஒன்பது இரவுகளில் முதல் மூன்று துர்க்கைக்கும், அடுத்த மூன்று இலக்குமிக்கும், இறுதி மூன்று சரசுவதிக்கும் உரியவை என்று மரபு சொல்கிறது. ஒன்பதாம் நாள் சரசுவதி பூசை. அன்று வீடுகளில் நூல்களும், இசைக்கருவிகளும், தொழிற்கருவிகளும் தேவியின் முன் வைக்கப்படுகின்றன. அன்று படிப்பதில்லை; கருவிகளுக்கும் ஓய்வு.

மறுநாள் விசயதசமி. அன்று காலை நூல்கள் மீண்டும் எடுக்கப்படுகின்றன. அன்றுதான் "வித்தியாரம்பம்". சிறு குழந்தைகளை மடியில் அமர்த்தி, தட்டில் பரப்பிய அரிசியில் அவர்கள் விரலைப் பிடித்து முதல் எழுத்தை எழுத வைக்கிறார்கள்: "அ", அல்லது "ஹரி ஸ்ரீ". பின்னர் தங்க மோதிரத்தால் நாவில் எழுதுவதும் உண்டு. கோயில்களிலும் வீடுகளிலும் நூற்றுக்கணக்கான குழந்தைகள் அன்று கல்வி தொடங்குகிறார்கள்.

அரிசி உணவு; எழுத்து அறிவு. உடலுக்கும் உயிருக்கும் உணவு தரும் "அகிலாண்டமும் பெற்ற தாய்" முன்னிலையில் குழந்தை தன் முதல் எழுத்தை எழுதுகிறது. கம்பர் இந்தப் பாடலில் போற்றும் எல்லா வடிவங்களும் அந்த ஒரு கணத்தில் சேர்கின்றன.

Navaratri and Vijayadasami tradition

The First Letter Written in Rice

From the traditions of Tamil Nadu and Kerala. Of the nine nights of Navaratri, tradition gives the first three to Durga, the next three to Lakshmi and the last three to Saraswathi. The ninth day is Saraswathi Puja. Books, musical instruments and the tools of every trade are placed before the Goddess. No one studies that day; even the tools rest.

The next day is Vijayadasami. In the morning the books are taken up again, and this is the day of Vidyarambham, the beginning of learning. Little children are seated on an elder's lap, and holding their finger, the elder helps them write their first letter in rice spread on a plate: 'a', the first letter of the alphabet, or 'Hari Sri'. Some families also trace a letter on the child's tongue with a gold ring. In temples and homes hundreds of children begin their learning on that day.

Rice is food; the letter is knowledge. Before the 'Mother who gave birth to all the worlds', who feeds both body and spirit, the child writes its first letter, and every form of the Goddess praised in this verse comes together in that one moment.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் முதன்முதலில் எழுதக் கற்றுக்கொண்டதை நினைவுகூர முடியுமா? அந்த முதல் எழுத்தைக் கற்றுத் தந்தவர் யார்?

To reflect on

Can you remember learning to write? Who taught you your very first letter?