இருக்கு வேதம், மூன்றாம் மண்டலம்விசுவாமித்திரர் கண்ட காயத்திரி
வேத மரபிலிருந்து. விசுவாமித்திரர் முதலில் ஒரு மன்னராக இருந்தார். வசிட்ட முனிவரின் தவ வலிமையைக் கண்டு, அரச பலத்தைவிடத் தவ பலமே பெரிது என்று உணர்ந்து, அரசைத் துறந்து கடுந்தவம் செய்தார். பல தடைகள், பல தோல்விகள், கோபம், ஆசை எல்லாவற்றையும் கடந்து இறுதியில் பிரமரிஷி ஆனார்.
அவருடைய தவத்தின் உச்சத்தில் அவர் உள்ளத்தில் ஒரு மந்திரம் ஒளிர்ந்தது. இருக்கு வேதத்தின் மூன்றாம் மண்டலத்தில், விசுவாமித்திரரை முனிவராகக் கொண்ட அந்த மந்திரமே காயத்திரி: "ஓளி வீசும் அந்தச் சவிதாவின் சிறந்த ஒளியைத் தியானிப்போம்; அவன் எங்கள் அறிவைத் தூண்டுவானாக."
அன்று முதல் இன்று வரை, காலையும் மாலையும் சந்தியா வேளையில் கோடிக்கணக்கானோர் இந்த மந்திரத்தைச் சொல்கிறார்கள். கேட்பது செல்வம் அல்ல, வெற்றி அல்ல; "எங்கள் அறிவைத் தூண்டு" என்ற ஒன்றே. கம்பர் கலைமகளை "சந்தியில் தோன்றும் தபனன்" என்று அழைக்கும்போது, அந்த அறிவொளியையே நினைக்கிறார்.
Rig Veda, Book 3The Gayatri Seen by Vishvamitra
From the Vedic tradition. Vishvamitra was at first a king. Seeing the power of the sage Vasishtha's penance, he realised that the strength of tapas is greater than the strength of kings, gave up his throne and undertook fierce austerities. Through many obstacles and failures, through anger and desire, he at last became a Brahmarishi.
At the height of his penance a mantra shone forth in his heart. In the third book of the Rig Veda, with Vishvamitra as its seer, stands that mantra, the Gayatri: 'We meditate on the glorious light of the shining Savitr; may he inspire our understanding.'
From that day to this, millions recite it at the twilight hours of dawn and dusk. It asks not for wealth or victory, but for one thing only: 'inspire our understanding'. When Kambar calls the Goddess 'the sun that rises at the twilight prayer', it is this light of understanding that he has in mind.
