Sadagopar Andhadhi 2 · சுடர் இரண்டே பண்டு மூன்றாயின துகள் தீர்ந்துலகத்து

Verse 2 · Sadagopar Andhadhi · Kambar

சுடர் இரண்டே பண்டு மூன்றாயின துகள் தீர்ந்துலகத்துஇடர் இரண்டாய் வரும் பேர்இருள் சீப்பன எம் பிறப்பைஅடர்இரண்டாம் மலர்தாள் உடையான் குருகைக்கரசன்படர்இருங் கீர்த்திபிரான் திருவாய்மொழிப் பாவொடுமே.

Sutar irantae pantu moonraayina thukal theernthulakaththu / Itar irantaay varum paerirul seeppana em pirappai / Atarirantaam malarthaal utaiyaan kurukaikkarasan / Patarirung keerththipiraan thiruvaaymozhip paavotumae.

பொருள்

பண்டைக் காலத்தில் சுடர்கள் இரண்டே: கதிரவனும் நிலவும். இப்போது அவை மூன்றாயின. குற்றம் நீங்கி, உலகில் இன்ப துன்பம் என்று இரண்டாக வரும் பேரிருளைத் துடைத்தெறிகின்றன. நம் பிறவியை அழிக்கும் இரண்டு மலர்த் திருவடிகளை உடைய குருகை அரசனும், எங்கும் பரந்த பெரும் புகழுடைய பிரானுமான நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழிப் பாக்களே அந்த மூன்றாம் சுடர்.

Meaning

In olden days there were only two lights, the sun and the moon. Now they have become three. Free of every stain, they sweep away the great darkness that comes into the world as twofold sorrow. The third light is the verses of the Thiruvaimozhi of the King of Kurugai, the Lord of wide and great fame, whose two flower-feet crush our births.

சொற்பொருள் Word by word

சுடர் இரண்டு: two lights, sun and moon
மூன்றாயின: became three
துகள் தீர்ந்து: free of stain
இடர் இரண்டாய்: sorrow in two forms (joy and grief, good and bad karma)
பேரிருள்: great darkness
சீப்பன: sweep away
அடர்: that crushes
மலர்த்தாள்: flower-feet
குருகைக்கு அரசன்: King of Kurugai, Nammalvar
படர் இருங்கீர்த்தி: wide, great fame

விளக்கம்

சூரியன் பகலின் இருளைப் போக்குகிறது; நிலவு இரவின் இருளைப் போக்குகிறது. ஆனால் உள்ளத்தின் இருளைப் போக்க எந்தச் சுடர்? கம்பர் சொல்கிறார்: திருவாய்மொழி மூன்றாம் சுடர். அது வெளியே அல்ல, உள்ளே ஒளிர்கிறது.

"இடர் இரண்டாய் வரும் பேரிருள்": வினைகள் நல்வினை, தீவினை என்று இரண்டு. இரண்டுமே பிறவிக்குக் காரணம்; பொன் விலங்கும் இரும்பு விலங்கும் விலங்கே. அந்த இரண்டு வகை இருளையும் திருவாய்மொழி துடைக்கிறது. ஏனெனில் அது ஆழ்வாரின் "பிறப்பை அடர்க்கும்" திருவடிகளோடு சேர்ந்தே வருகிறது.

Explanation

The sun clears the darkness of day, the moon the darkness of night. But what light clears the darkness of the heart? Kambar says: the Thiruvaimozhi is the third light. It shines not outside but within.

'The great darkness that comes as twofold sorrow': deeds are of two kinds, good and bad, and both bind us to birth; a golden chain and an iron chain are both chains. The Thiruvaimozhi sweeps away both kinds of darkness, because it comes together with the Alvar's feet, which crush our births.

திருக்கோவலூர் மரபு (முதலாழ்வார்கள் வரலாறு)

மழை இரவில் ஏற்றிய மூன்று விளக்குகள்

திருக்கோவலூர் மரபிலிருந்து. ஒரு கனமழை இரவில் பொய்கையாழ்வார் திருக்கோவலூரில் ஒரு வீட்டின் சிறிய இடைகழியில் ஒதுங்கினார். அங்கே ஒருவர் படுக்கலாம். சிறிது நேரத்தில் பூதத்தாழ்வார் வந்தார்; இருவர் அமரலாம் என்று இருவரும் அமர்ந்தனர். பின்னர் பேயாழ்வார் வந்தார்; மூவர் நிற்கலாம் என்று மூவரும் நின்றனர்.

இருளில் திடீரென்று நான்காவது ஒருவர் நெருக்குவது போல் உணர்ந்தனர். யார் என்று அறிய, பொய்கையாழ்வார் பாடினார்: "வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக வெய்ய கதிரோன் விளக்காக": உலகமே அகல், கடலே நெய், கதிரவனே சுடர். பூதத்தாழ்வார் பாடினார்: "அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா": அன்பே அகல், ஆர்வமே நெய், உருகும் சிந்தையே திரி.

அந்த இரண்டு ஒளியில் பேயாழ்வார் பாடினார்: "திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன்": நடுவே நின்ற திருமாலைக் கண்டேன் என்று. இரண்டு விளக்குகள் ஏற்றப்பட்டதும் மூன்றாம் ஒளியில் இறைவன் தெரிந்தான். கம்பர் சொல்லும் "சுடர் இரண்டே பண்டு மூன்றாயின" என்பதும் இதே போல்: சூரியனும் நிலவும் காட்டாததைத் திருவாய்மொழி என்ற மூன்றாம் சுடர் காட்டுகிறது.

Thirukkovalur tradition (Life of the first three Alvars)

Three Lamps Lit on a Rainy Night

From the tradition of Thirukkovalur. On a night of heavy rain, Poigai Alvar took shelter in the small front passage of a house at Thirukkovalur. There was room for one to lie down. Soon Bhoothathu Alvar came; there was room for two to sit, so they sat. Then Pey Alvar came; there was room for three to stand, so the three stood.

In the dark they suddenly felt a fourth pressing in among them. To see who it was, Poigai Alvar sang: 'With the earth as the lamp, the wide sea as the oil, the hot sun as the flame...' Bhoothathu Alvar sang: 'With love as the lamp, longing as the oil, the melting mind as the wick...'

In the light of those two, Pey Alvar sang: 'I have seen Thiru; I have seen the golden form': he saw Vishnu standing among them. Once two lamps were lit, the Lord was seen in a third light. Kambar's 'of old there were two lights; now there are three' is like this: what the sun and moon cannot show, the third light, the Thiruvaimozhi, reveals.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் உள்ளத்தின் இருளில் ஒளி தந்த ஒரு நூல் அல்லது பாடல் எது?

To reflect on

Which book or song has brought light into the darkness of your heart?