Sadagopar Andhadhi 1 · வேதத்தின் முன்செல்க மெய்யுணர்ந்தோர் விரிஞ்சன் முதலோர்

Verse 1 · Sadagopar Andhadhi · Kambar

வேதத்தின் முன்செல்க மெய்யுணர்ந்தோர் விரிஞ்சன் முதலோர்கோதற்ற ஞானக் கொழுந்துமுன் செல்க குணம்கடந்தபோதக்கடல் எங்கள் தென்குரு கூர்ப் புனிதன் கவிஓர்பாதத்தின் முன்செல்லுமே தொல்லை மூலப் பரஞ்சுடரே.

Vaethaththin munselka meyyunarnthoar virinjan muthaloar / Koatharra njaanak kozhunthumun selka kunamkatantha / Poathakkatal engkal thenkuru koorp punithan kavioar / Paathaththin munsellumae thollai moolap paranjutarae.

பொருள்

வேதம் முன்னே செல்லட்டும்; உண்மையை உணர்ந்தவர்களும், பிரமன் முதலானவர்களும், குற்றமற்ற ஞானத்தின் கொழுந்துகளும் முன்னே செல்லட்டும். ஆனால் முக்குணங்களையும் கடந்த ஞானக் கடலாகிய எங்கள் தென் குருகூர்ப் புனிதனின் கவிதையின் ஒரே ஓர் அடிக்கு முன்னால், தொன்மையான மூலப் பரஞ்சுடராகிய இறைவனே செல்வான்.

Meaning

Let the Veda go in front; let the knowers of truth, Brahma and the first beings, and the flawless shoots of wisdom go in front. But before even a single line of the poetry of our holy one of southern Kurugur, that ocean of wisdom beyond the three qualities, the ancient, primal Supreme Light himself will walk.

சொற்பொருள் Word by word

முன்செல்க: let (them) go in front
மெய்யுணர்ந்தோர்: knowers of truth
விரிஞ்சன்: Brahma
கோதற்ற: flawless
ஞானக் கொழுந்து: shoots of wisdom
குணம் கடந்த: beyond the three qualities (gunas)
போதக் கடல்: ocean of wisdom
புனிதன்: the holy one
ஓர் பாதம்: one line (of verse), one foot
மூலப் பரஞ்சுடர்: the primal Supreme Light

விளக்கம்

நூலின் முதல் பாடல் ஓர் ஊர்வலத்தை நினைவூட்டுகிறது. முன்னே வேதம் ஓதுவோர், ஞானியர், பிரமன் போன்றோர் செல்லட்டும். ஆனால் நம்மாழ்வாரின் பாடலின் ஒரு வரி வந்தால், அதற்கு முன்னால் இறைவனே நடந்து வருகிறான். அந்த அளவுக்கு இறைவன் அந்தப் பாடல்களை விரும்புகிறான்.

இன்றும் பல வைணவக் கோயில்களில் இறைவன் உலா வரும்போது திவ்யப்பிரபந்தம் ஓதும் கோஷ்டி இறைவனுக்கு முன்னால் செல்கிறது; வேதம் ஓதும் கோஷ்டி பின்னால் வருகிறது. இறைவன் தமிழ்ப் பாசுரங்களைக் கேட்டுக்கொண்டே அவற்றைப் பின்தொடர்கிறான் என்பது பொருள். கம்பரின் முதல் பாடல் இந்த மரபின் கவி வடிவம்.

Explanation

The first verse of the book calls up a temple procession. Let the Veda reciters, the sages and beings like Brahma go ahead. But when a single line of Nammalvar's song comes, the Lord himself walks ahead of it, so dearly does he love these songs.

In many Vaishnava temples today, when the Lord goes out in procession, the group reciting the Divya Prabandham walks in front of him and the Veda reciters follow behind: the Lord follows the Tamil hymns, listening as he goes. Kambar's first verse is the poetic form of this tradition.

திருவெஃகா தல மரபு (திருமழிசையாழ்வார் வரலாறு)

பாம்பணையைச் சுருட்டிக்கொண்டு பின்தொடர்ந்த பெருமாள்

காஞ்சிபுரம் திருவெஃகா தல மரபிலிருந்து. திருமழிசையாழ்வாரின் சீடன் கணிகண்ணன் காஞ்சியில் வாழ்ந்தான். அந்நாட்டு மன்னன் கணிகண்ணனிடம் தன்னைப் புகழ்ந்து பாடச் சொன்னான். "இறைவனைப் பாடும் நாவால் மனிதனைப் பாடமாட்டேன்" என்று மறுத்தான் கணிகண்ணன். கோபமடைந்த மன்னன் அவனை நாட்டை விட்டு வெளியேறச் சொன்னான்.

கணிகண்ணன் புறப்பட்டபோது, திருமழிசையாழ்வாரும் அவனுடன் புறப்பட்டார். போகும் முன் திருவெஃகாவில் பள்ளிகொண்ட பெருமாளிடம் சொன்னார்: "கணிகண்ணன் போகின்றான், காமரு பூங்கச்சி மணிவண்ணா, நீ கிடக்க வேண்டா; துணிவுடைய செந்நாப் புலவனும் போகின்றேன், நீயும் உன் பைந்நாகப் பாய் சுருட்டிக்கொள்."

பெருமாள் தன் பாம்புப் படுக்கையைச் சுருட்டிக்கொண்டு அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தான். இறைவன் இல்லாத காஞ்சி இருண்டது. மன்னன் தன் தவற்றை உணர்ந்து ஓடி வந்து மன்னிப்புக் கேட்டான். ஆழ்வார் "பைந்நாகப் பாய் படுத்துக்கொள்" என்று பாட, பெருமாள் திரும்பிப் படுத்தான். அதனால் அவன் "சொன்னவண்ணம் செய்த பெருமாள்" எனப்படுகிறான். அடியாரின் சொல்லுக்குப் பின்னால் இறைவன் நடக்கிறான்: கம்பரின் முதல் பாடல் சொல்வதும் இதுவே.

Thiruvekka temple tradition (Life of Thirumazhisai Alvar)

The Lord Who Rolled Up His Serpent Bed and Followed

From the tradition of Thiruvekka in Kanchipuram. Kanikannan, a disciple of Thirumazhisai Alvar, lived in Kanchi. The king asked Kanikannan to sing his praises. 'The tongue that sings of God will not sing of a man,' Kanikannan replied. The angry king banished him.

As Kanikannan left, Thirumazhisai Alvar left with him. Before going, he spoke to the Lord reclining at Thiruvekka: 'Kanikannan is leaving, O sapphire-hued Lord of lovely Kanchi; you need not lie here. I, the bold poet, am leaving too; roll up your serpent bed as well.'

The Lord rolled up his serpent bed and followed them. Without its Lord, Kanchi went dark. The king saw his mistake, ran after them and begged forgiveness. When the Alvar sang, 'Lie down again on your serpent bed', the Lord returned and lay down. So he is called 'the Lord who did as he was told'. God walks behind his devotee's word, and that is just what Kambar's first verse says.

சிந்தனைக்கு

உங்களுக்கு மிக முக்கியமான மதிப்பு ஒன்றுக்காக, அதிகாரத்தின் முன் "இல்லை" என்று சொல்ல வேண்டிய நேரம் வந்ததுண்டா?

To reflect on

Have you ever had to say 'no' to power for the sake of a value that mattered to you?