Sadagopar Andhadhi Prefatory verse 1 · தேவில் சிறந்த திருமாற்குத் தக்கதெய்வக் கவிஞன்

Prefatory verse 1 · Sadagopar Andhadhi · Kambar

தேவில் சிறந்த திருமாற்குத் தக்கதெய்வக் கவிஞன்பாவால் சிறந்த திருவாய் மொழிபகர் பண்டிதனேநாவில் சிறந்த மாறற்குத் தக்கநன் நாவலவன்பூவில் சிறந்த ஆழ்வான் கம்பநாட்டுப் புலமையனே.

Thaevil sirantha thirumaarkuth thakkatheyvak kavinjan / Paavaal sirantha thiruvaay mozhipakar pantithanae / Naavil sirantha maararkuth thakkanan naavalavan / Poovil sirantha aazhvaan kampanaattup pulamaiyanae.

பொருள்

தெய்வங்களுள் சிறந்த திருமாலுக்குத் தகுந்த தெய்வக் கவிஞன், பாவால் சிறந்த திருவாய்மொழியைப் பாடிய பண்டிதனாகிய நம்மாழ்வார். நாவன்மையில் சிறந்த அந்த மாறனுக்குத் தகுந்த நல்ல புலவன், உலகில் சிறந்து விளங்கும் கம்பநாட்டுப் புலமையாளனாகிய கம்பன்.

Meaning

The divine poet worthy of Thirumal, the greatest of gods, is the learned one who spoke the Thiruvaimozhi, finest of all verse: Nammalvar. And the good poet worthy of that Maran, the finest of tongues, is the scholar of Kamba Nadu who excels on this earth: Kamban.

சொற்பொருள் Word by word

தேவில் சிறந்த: greatest among gods
தக்க: worthy, fitting
தெய்வக் கவிஞன்: divine poet
பாவால் சிறந்த: finest in verse
பகர்: who spoke
பண்டிதன்: learned one
மாறன்: Maran, Nammalvar
நாவலவன்: poet, master of the tongue
பூவில்: on the earth
கம்பநாட்டுப் புலமையன்: the scholar of Kamba Nadu, Kambar

விளக்கம்

இந்தப் பாடல் ஒரு அழகான ஏணி. மேலே திருமால், தெய்வங்களுள் சிறந்தவன். அவனுக்குத் தகுந்த கவிஞன் நம்மாழ்வார். அந்த நம்மாழ்வாருக்குத் தகுந்த கவிஞன் கம்பர். ஒவ்வொருவரும் தமக்கு மேலே உள்ளவருக்குத் "தக்கவர்".

"தக்க" என்ற சொல்லே பாடலின் மையம். பெரியவரைப் பாடுவதற்குத் தகுதி வேண்டும். திருமாலைப் பாட நம்மாழ்வாருக்கு அந்தத் தகுதி இருந்தது; நம்மாழ்வாரைப் பாடக் கம்பருக்கு இருந்தது என்று பாயிரம் சொல்கிறது. நூலைப் படிக்கும் நமக்கு இது ஒரு அழைப்பும் ஆகிறது: நாமும் தகுதியோடு, அன்போடு படிப்போம்.

Explanation

This verse is a lovely ladder. At the top is Thirumal, greatest of gods. The poet worthy of him is Nammalvar. The poet worthy of Nammalvar is Kambar. Each is 'worthy' of the one above.

The word 'thakka', worthy, is the heart of the verse. To sing of the great, one must be fit to do so. Nammalvar was fit to sing of Thirumal, and Kambar was fit to sing of Nammalvar, says the preface. For us who read the book it is also an invitation: let us read it worthily, with love.

குருபரம்பரை மரபு

குருகூர்ச் சடகோபனுக்கு ஏன் "நம்" ஆழ்வார்?

வைணவ மரபிலிருந்து. குருகூர் மாறனுக்கு "நம்மாழ்வார்" என்ற பெயர் எப்படி வந்தது என்பதற்கு மரபு ஓர் அழகான விளக்கம் சொல்கிறது. திருவரங்கப் பெருமானே அவரை அன்போடு "நம் ஆழ்வார்" என்று அழைத்தான் என்பது அது. அதே அரங்கனை அடியார்கள் "நம்பெருமாள்" என்கிறார்கள்.

இறைவன் அடியாரை "நம்முடையவர்" என்கிறான்; அடியார்கள் இறைவனை "நம்முடையவன்" என்கிறார்கள். ஒருவர் மற்றவரை உரிமையோடு அழைக்கும் இந்த "நம்" என்ற சொல்லில் வைணவ பக்தியின் சாரமே இருக்கிறது. சிறப்புப் பாயிரத்தின் மூன்றாம் பாடலிலும் அரங்கன் "நம் சடகோபனைப் பாடினையோ?" என்றே கேட்கிறான்.

அதனால்தான் இந்தப் பாயிரம் கம்பரை நம்மாழ்வாருக்கு "தக்க" புலவன் என்கிறது. இறைவனுக்கு உரியவரைப் பாட, இறைவனுக்கு உகந்த கவிஞர் வேண்டும்.

Guruparampara tradition

Why He Is Called 'Our' Alvar

From Vaishnava tradition. Tradition gives a lovely reason why Maran of Kurugur is called Nammalvar, 'our Alvar': the Lord of Srirangam himself called him 'nam Alvar' with affection. And devotees call that same Ranganatha 'Namperumal', 'our Lord'.

The Lord calls the devotee 'ours'; the devotees call the Lord 'ours'. In this little word 'nam', spoken with the right of belonging on both sides, lies the essence of Vaishnava devotion. In the third prefatory verse too, Ranganatha asks, 'Have you sung of our Sadagopan?'

That is why this preface calls Kambar the poet 'worthy' of Nammalvar. To sing of one who belongs to God, one needs a poet dear to God.

சிந்தனைக்கு

"நம்முடையவர்" என்று நீங்கள் உரிமையோடு அழைக்கக்கூடியவர்கள் யார்? உங்களை அப்படி அழைப்பவர்கள் யார்?

To reflect on

Whom can you call 'ours' with a sense of belonging? Who calls you that?