Sadagopar Andhadhi Prefatory verse 2 · ஆரணத்தின் சிரமீது உறை சோதியை ஆந்தமிழால்

Prefatory verse 2 · Sadagopar Andhadhi · Kambar

ஆரணத்தின் சிரமீது உறை சோதியை ஆந்தமிழால்பாரணம் செய்தவனைக் குரு கூரனைப் பற்பலவாநாரணனாம் என ஏத்தித் தொழக் கவி நல்குகொடைக்காரணனைக் கம்பனை நினைவாம் உள் களிப்புறவே.

Aaranaththin sirameethu urai soathiyai aanthamizhaal / Paaranam seythavanaik kuru kooranaip parpalavaa / Naarananaam ena aeththith thozhak kavi nalkukotaik / Kaarananaik kampanai ninaivaam ul kalippuravae.

பொருள்

வேதத்தின் முடியில் உறையும் பரஞ்சோதியை அழகிய தமிழால் விருந்தாக்கித் தந்த குருகூர் நம்மாழ்வாரை, "இவர் நாராயணனே" என்று பலபல விதமாகப் போற்றித் தொழுவதற்கு உதவும் கவிதையை வழங்கிய வள்ளலான கம்பனை, உள்ளம் களிக்க நினைப்போம்.

Meaning

Nammalvar of Kurugur served up as a feast, in beautiful Tamil, the Supreme Light that dwells on the crown of the Veda. Kamban gave us poetry by which we may praise and worship that Alvar in many ways as Narayana himself. Let us remember that generous giver, Kamban, with hearts full of joy.

சொற்பொருள் Word by word

ஆரணத்தின் சிரம்: the head of the Veda, the Upanishads
உறை சோதி: the light that dwells
ஆந்தமிழ்: beautiful Tamil
பாரணம்: a feast, the meal that ends a fast
குருகூரன்: the one of Kurugur, Nammalvar
நாரணனாம் என: as Narayana himself
ஏத்தித் தொழ: to praise and worship
கொடைக் காரணன்: the generous giver
உள் களிப்புற: with joy in the heart

விளக்கம்

"பாரணம்" என்ற சொல் நுட்பமானது. விரதம் இருந்து முடிக்கும்போது உண்ணும் உணவே பாரணம். வேதத்தின் உச்சியில் இருக்கும் பரம்பொருள் பலருக்கு எட்டாதது; பசியோடு காத்திருப்பவர்களுக்கு நம்மாழ்வார் அதைத் தமிழில் விருந்தாகப் பரிமாறினார்.

கம்பரின் பங்கு என்ன? நம்மாழ்வாரை "நாரணனாம் என", இறைவனாகவே போற்றும் கவிதையைத் தந்தார். வைணவ மரபில் ஆசாரியனை இறைவனாகவே வழிபடுவது உண்டு. கம்பர் அந்தப் பக்திக்குச் சொல் தந்த "கொடைக் காரணன்". அவரை நினைத்தாலே உள்ளம் களிக்கும் என்கிறது பாயிரம்.

Explanation

'Paaranam' is a subtle word: it is the meal with which one breaks a fast. The Supreme at the summit of the Veda is beyond the reach of many; to those waiting in hunger Nammalvar served it as a feast in Tamil.

And Kambar's part? He gave poetry that praises Nammalvar 'as Narayana', as God himself. In the Vaishnava tradition the teacher is worshipped as God. Kambar is the generous one who gave words to that devotion, and the preface says the very thought of him fills the heart with joy.

ஏகாதசி விரத மரபு, ஸ்ரீமத் பாகவதம்

அம்பரீஷனின் துவாதசிப் பாரணம்

ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து. அம்பரீஷ மன்னன் திருமாலின் பெரும் அடியவன். ஒருமுறை ஏகாதசி விரதம் இருந்து, மறுநாள் துவாதசியில் பாரணம் செய்ய இருந்தான். அப்போது துர்வாச முனிவர் வந்தார். மன்னன் அவரை உணவுக்கு அழைத்தான். முனிவர் நீராடச் சென்றார்; திரும்ப நேரமானது.

துவாதசி முடிவதற்குள் பாரணம் செய்ய வேண்டும்; விருந்தினரை விட்டு உண்ணவும் கூடாது. அந்தணர்களைக் கேட்டு, சிறிது நீரை மட்டும் அருந்தி விரதத்தை முடித்தான் அம்பரீஷன். திரும்பி வந்த துர்வாசர் கோபம் கொண்டு ஒரு பூதத்தை ஏவினார். அம்பரீஷன் அசையாமல் கைகூப்பி நின்றான். திருமாலின் சக்கரம் எழுந்து பூதத்தை அழித்து, துர்வாசரைத் துரத்தியது.

மூவுலகும் ஓடிய துர்வாசர், இறுதியில் திருமாலிடம் சென்றார். "நான் என் அடியார்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவன்; அம்பரீஷனிடமே செல்" என்றார் இறைவன். துர்வாசர் திரும்பி வந்து பணிந்தார். அதுவரை அம்பரீஷன் உண்ணாமல் காத்திருந்தான். பாரணம் என்பது பொறுமையோடு காத்திருந்தவர்களுக்குக் கிடைக்கும் விருந்து. நம்மாழ்வார் தந்த தமிழ்ப் பாரணமும் அப்படியே.

Ekadashi tradition and the Srimad Bhagavatam

Ambarisha Breaks His Fast

From the Srimad Bhagavatam. King Ambarisha was a great devotee of Vishnu. Once, after fasting on Ekadashi, he was about to break his fast on Dvadashi when the sage Durvasa arrived. The king invited him to eat, and the sage went to bathe, but he was long in returning.

The fast had to be broken before Dvadashi ended, yet one may not eat before a guest. On the advice of the priests, Ambarisha sipped a little water and so completed his vow. When Durvasa returned he was furious and loosed a demon on the king. Ambarisha stood still with folded hands. Vishnu's discus rose, destroyed the demon and chased Durvasa.

Durvasa fled through the three worlds and at last went to Vishnu. 'I am bound to my devotees,' said the Lord. 'Go to Ambarisha.' Durvasa returned and bowed. All that time Ambarisha had waited without eating. A paaranam is a feast that comes to those who wait with patience, and so is the Tamil feast Nammalvar gave.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் நீண்ட நாள் காத்திருந்து பெற்ற ஒன்று உண்டா? அந்தக் காத்திருப்பு அதன் சுவையை எப்படி மாற்றியது?

To reflect on

Is there something you received after a long wait? How did the waiting change its taste?