குருபரம்பரை மரபு (மதுரகவியாழ்வார் வரலாறு)தெற்கே தெரிந்த ஒளியைத் தொடர்ந்த மதுரகவி
வைணவ மரபிலிருந்து. மதுரகவியாழ்வார் வடநாட்டில் புண்ணியத் தலங்களுக்கு யாத்திரை சென்றிருந்தார். அயோத்தியில் ஒரு இரவு தெற்குத் திசையில் வானில் ஒரு பேரொளியைக் கண்டார். அது எங்கிருந்து வருகிறது என்று அறிய ஆவல் கொண்டார். அடுத்த இரவுகளிலும் அந்த ஒளி தெரிந்தது.
அவர் அந்த ஒளியைத் தொடர்ந்து தெற்கு நோக்கி நடந்தார். நாள்கள், வாரங்கள், மாதங்கள். ஒவ்வோர் இரவும் அந்த ஒளி அவருக்கு வழிகாட்டியது. இறுதியில் தாமிரபரணிக் கரையில் உள்ள திருக்குருகூரை அடைந்தார். அங்கே அந்த ஒளி ஒரு புளியமரத்தின் அடியில் நின்றது.
அந்தப் புளியமரத்தின் பொந்தில், கண்களை மூடிப் பதினாறு ஆண்டுகளாக அசையாமல், யாரோடும் பேசாமல் தியானத்தில் இருந்த ஓர் இளைஞரைக் கண்டார். அவரே நம்மாழ்வார். அந்த ஒளியே பின்னர் ஆயிரம் பாடல்களாகப் "போந்தது". கம்பர் சொல்லும் "குருகூர்ப் பூவொடுக்கும் அமுதத் திருவாயிரம் போந்தனவே" என்பது அந்த ஒளி பாடலாக மாறிய கதையே.
Guruparampara tradition (Life of Madhurakavi Alvar)Madhurakavi Follows a Light in the South
From Vaishnava tradition. Madhurakavi Alvar was on pilgrimage to the holy places of the north. One night at Ayodhya he saw a great light in the southern sky and longed to know where it came from. The next nights too the light appeared.
He followed it south on foot, for days, weeks and months, the light guiding him every night. At last he reached Thirukkurugur on the bank of the Thamirabarani, and there the light came to rest at the foot of a tamarind tree.
In the hollow of that tamarind tree he found a young man who had sat motionless in meditation for sixteen years, eyes closed, speaking to no one. It was Nammalvar. That light later 'came forth' as a thousand songs. Kambar's 'the holy Thousand of nectar came forth from the flower of Kurugur' is the story of that light becoming song.
