பீஷ்மருக்காக மண்ணிலிருந்து எழுந்த நீர்
மகாபாரதத்திலிருந்து. பத்தாம் நாள் போரில் பீஷ்மர் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு வீழ்ந்தார். அவர் உடல் நிலத்தைத் தொடவில்லை; அம்புகளே அவருக்குப் படுக்கையாயின. அவருடைய தலை தொங்கியது. "எனக்குத் தலையணை வேண்டும்" என்றார். பலர் மென்மையான தலையணைகள் கொண்டு வந்தனர். அவர் மறுத்தார். அருச்சுனன் மூன்று அம்புகளை எய்து அவருக்கு ஒரு அம்புத் தலையணை அமைத்தான். பீஷ்மர் மகிழ்ந்தார்.
பின்னர் பீஷ்மர் "தாகமாக இருக்கிறது" என்றார். அரசர்கள் பொன் கலசங்களில் குளிர்ந்த நீர் கொண்டு வந்தனர். அவர் அதையும் மறுத்தார்: "அருச்சுனா, நீயே எனக்கு நீர் தா."
அருச்சுனன் ஒரு மந்திரத்தோடு ஒரு அம்பை பீஷ்மரின் வலப்பக்கத்தில் பூமியில் எய்தான். அம்பு பாய்ந்த இடத்திலிருந்து தூய, குளிர்ந்த, அமுதம் போன்ற நீர் ஊற்றாகப் பொங்கி எழுந்து பீஷ்மரின் வாயில் பாய்ந்தது. அது கங்கையே, தன் மகனுக்கு நீர் தர வந்தாள் என்று சொல்லப்படுகிறது. வெளியே தெரியாத ஆழத்தில் அமுதம் இருக்கிறது; சரியான முறையில் தோண்டினால் அது பொங்குகிறது. திருவாய்மொழியும் அப்படியே என்கிறார் கம்பர்.