Kural 464 · தெளிவி லதனைத் தொடங்கார் இளிவென்னும்

உத்தர குமாரனின் வீர முழக்கம்

மகாபாரதத்திலிருந்து (விராட பர்வம்): பாண்டவர்கள் அஞ்ஞாதவாசம் செய்த காலத்தில் விராட மன்னனின் அரண்மனையில் மறைந்து வாழ்ந்தனர். அர்ஜுனன் பிருகன்னளை என்ற பெயரில் அரண்மனை நடன ஆசிரியனாக இருந்தான். ஒருநாள் கௌரவர்கள் விராட நாட்டின் பசுக்களைக் கவர்ந்து சென்றனர். மன்னன் வேறு தரப்பில் போரில் இருந்தான். நகரில் இருந்தவன் இளவரசன் உத்தர குமாரன் மட்டுமே.

அந்தப்புரத்தில் பெண்களிடையே அமர்ந்திருந்த உத்தர குமாரன், செய்தி கேட்டதும் பெருமையுடன் பேசினான்: "ஒரு தேரோட்டி மட்டும் இருந்தால் நான் கௌரவ சேனையைத் தோற்கடித்து, பசுக்களை மீட்டு வந்துவிடுவேன்!" அங்கிருந்த பெண்கள் அவனைப் பாராட்டினர். அவன் மனம் இறுமாப்பால் நிறைந்தது.

அப்போது திரௌபதி, 'இவனுக்குத் தேரோட்டியாகப் பிருகன்னளை செல்லட்டும்' என்று குறிப்பிட்டாள். அர்ஜுனன் தேரைச் செலுத்தினான். உத்தர குமாரன் போர்க்களத்தில் எதிரில் நின்ற கௌரவர்களின் பெரும்படையையும் பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் ஆகிய வீரர்களையும் கண்டதும் உடல் நடுங்கியது. "என்னால் முடியாது! தேரைத் திருப்பு!" என்று அலறினான்.

போர்க்களத்தின் புழுதியும் முரசொலியும் அவன் துணிவைக் குலைத்தன. அரண்மனையின் பெண்களிடையே பேசிய வெற்று வீரம் அங்கே பயனற்றுப் போனது. அவன் தன்னால் இந்தப் படையைச் சந்திக்க முடியாது என்பதை அப்போதுதான் உணர்ந்தான். ஆனால் உணர்ந்தது மிகவும் தாமதம்.

அவன் தேரிலிருந்து குதித்து ஓடினான். அர்ஜுனனே அவனைத் துரத்திப் பிடித்தான். "இளவரசே, பெண்களிடம் வீரம் பேசிவிட்டு இங்கே ஓடுவதா? உனக்கு இகழ்ச்சி வருமே!" என்று கூறினான். பின்னர் உத்தர குமாரனைத் தேரோட்டியாக உட்கார வைத்து, தன் ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தினான். அர்ஜுனன் வில்லை எடுத்து கௌரவ சேனையை வென்றான்.

போருக்குப் பிறகு உத்தர குமாரன் தன் தந்தையிடம் வெற்றியின் பெருமையைத் தான் அடைந்ததாகச் சொல்லப் போனான். அர்ஜுனன் அவனைப் பணிவோடு தடுத்தான்; இந்த வெற்றிக்கு யார் காரணம் என்பதை இப்போதைக்கு வெளியிட வேண்டாம் என்றும் வேண்டினான். அவன் அதற்கு உடன்பட்டான்.

உத்தர குமாரன் பெருமை பேசுவதில் முன்னிருந்தான்; தன் ஆற்றல், எதிரியின் ஆற்றல் இரண்டையும் அறிந்து தெளிந்து கொள்ளவில்லை. தெளிவில்லாமல் தொடங்கிய அந்தச் சவால் அவனுக்கு இகழ்ச்சியைக் கொண்டு வரப் பார்த்தது. அர்ஜுனன் இல்லாவிட்டால் அது முடிந்துவிட்டிருக்கும். இகழ்ச்சிக்கு அஞ்சுவோர் தெளிவு இன்றி எதையும் தொடங்க மாட்டார்கள் என்பதற்கு இது ஓர் எடுத்துக்காட்டு.

Uttara Kumara's Boast

From the Mahabharata (Virata Parva): During their year of living incognito, the Pandavas hid in the palace of King Virata. Arjuna lived there as Brihannala, the dance teacher of the palace. One day the Kauravas raided the cattle of the Virata kingdom. The king was away fighting on another front. The only one in the city was Prince Uttara Kumara.

Sitting among the women of the inner palace, Uttara Kumara spoke proudly on hearing the news: "If I only had a charioteer, I would defeat the Kaurava army and bring back the cattle!" The women praised him, and his heart swelled with vanity.

Then Draupadi suggested that Brihannala could go as his charioteer. Arjuna drove the chariot. When Uttara Kumara saw the vast army of the Kauravas drawn up before him, and the warriors Bhishma, Drona and Karna among them, his body shook. "I cannot do it! Turn the chariot!" he cried.

He jumped from the chariot and ran. It was Arjuna who ran after him and caught him. "Prince, you boasted of courage among the women and now you flee? You will be disgraced!" he said. Then he seated Uttara Kumara as charioteer and revealed his secret. Arjuna took up his bow and defeated the Kaurava army.

Uttara Kumara was quick to speak of his valour, but had not clearly understood either his own strength or the enemy's. The challenge begun without clarity was about to bring him disgrace, and but for Arjuna it would have ended in that way. It is an example of why those who fear disgrace do not begin anything without clarity.