Kural 469 · நன்றாற்ற லுள்ளுந் தவுறுண்டு அவரவர் – Tamilone

Kural 469 · Acting after due Consideration · தெரிந்து செயல்வகை

நன்றாற்ற லுள்ளுந் தவுறுண்டு அவரவர்பண்பறிந் தாற்றாக் கடை.

Nandraatra Lullun Thavuruntu Avaravar / Panparin Thaatraak Katai

Even in doing good thou mayest err, it thou suit not the benefit to the character of him that receiveth.V. V. S. Aiyar · 1916

பொருள்

நன்மை செய்வதிலும் தவறு நேர வாய்ப்பு உண்டு; ஒவ்வொருவரின் இயல்பை அறிந்து அதற்கேற்பச் செய்யாவிட்டால் அது தவறாகிவிடும்.

Meaning

Even in doing good a fault can occur, if one does not act with knowledge of the nature of each person.

சொற்பொருள் Word by word

நன்றாற்றல்: doing good, acts of kindness
உள்ளும்: even within
தவறுண்டு: there can be a fault
அவரவர்: each person's
பண்பறிந்து: knowing the nature
ஆற்றாக்கடை: if one does not do so

விளக்கம்

நன்மை செய்தல் என்பதே நல்லது என்று நாம் எளிதில் கருதுகிறோம். வள்ளுவர் இங்கே அதிலும் கவனம் தேவை என்று நுட்பமாகச் சொல்கிறார். 'நன்றாற்றலுள்ளும் தவறுண்டு' என்பது அவர் வாக்கு. நன்மை செய்யும் நோக்கம் நல்லது; ஆனால் அந்த நன்மை பெறுபவரின் இயல்புக்கு ஏற்றதாக அமையாவிட்டால், அது பயனற்றுப் போகலாம்; தீங்கும் ஆகலாம்.

'அவரவர் பண்பு அறிந்து' என்ற தொடரே குறளின் மையம். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு குணம், தேவை, ஆற்றல் உண்டு. பசிக்கிறவனுக்கு உணவு தருவது நன்மையே. ஆனால் உழைக்க முடிந்தவனுக்கு எப்போதும் இலவசமாக உணவை மட்டும் தருவது அவனுடைய தன்மானத்தையும் உழைக்கும் திறனையும் குறைக்கலாம். ஒரு குழந்தைக்கு அதன் வயதுக்கு மேற்பட்ட சுமையைத் தருவது நன்மை போலத் தோன்றினாலும் அதன் வளர்ச்சியைக் குலைக்கும். நோயாளிக்கு மருந்து தரும்போது அவன் உடலுக்கு ஒவ்வாததைத் தருவது நோய் தீர்க்காது. நன்மையின் வடிவம் பெறுபவரின் தேவைக்கேற்ப மாற வேண்டும்.

மேலும் தீயவர் கையில் நல்ல உதவி சென்றால், அதை அவர்கள் தீமைக்கே பயன்படுத்தலாம். ஒருவருக்கு வாரி வழங்கும் முன் அவருடைய பண்பை அறிவது இதனாலேயே தேவையாகிறது. இது கஞ்சத்தனத்துக்கான அனுமதி அல்ல; அறிவுடன் கூடிய கருணைக்கான அறிவுரை.

பெற்றோர் தம் பிள்ளைகளுக்குச் செய்யும் நன்மையிலும் இது பொருந்தும். எல்லாவற்றையும் தடையின்றிக் கொடுப்பதும், எந்தத் தவறுக்கும் ஆதரவு தருவதும் பிள்ளையின் வளர்ச்சியைக் குலைக்கலாம். பிள்ளையின் இயல்பறிந்து அன்பு காட்டுவதே உண்மையான நன்மை.

மருத்துவர் ஒவ்வொரு நோயாளிக்கும் வேறுபட்ட மருந்தையும் அளவையும் தருவது போல, உதவி செய்பவரும் ஒவ்வொருவரின் நிலையை அறிந்து உதவ வேண்டும். சிலருக்குப் பணம் தேவை; சிலருக்கு வழிகாட்டுதல்; சிலருக்கு அன்பான சொல். சிலருக்கு உதவாமல் இருப்பதே சிறந்த உதவி. இவற்றைப் புரிந்துகொள்ளும் அறிவு இல்லாத நன்மை, ஆற்றல் இருந்தும் குறி தவறும் அம்பைப் போன்றது.

Explanation

We easily assume that doing good is simply good. Valluvar quietly says that even here care is needed. 'Nandraatral ullum thavarundu', even in doing good there is a fault, are his words. The intention to do good is fine; but if the good does not suit the nature of the receiver, it may come to nothing, or even do harm.

The phrase 'avaravar panbu arindhu', knowing the nature of each person, is the heart of the verse. Everyone has a different character, need and capacity. Giving food to a hungry person is good. But always giving only free food to someone who could work may reduce his self-respect and capacity to labour. Giving a patient a medicine that does not suit his body will not cure him. The form of kindness must change with the need of the receiver.

Moreover, a good gift placed in the hands of the wicked may be used for evil. That is why one must know a person's nature before giving freely. This is not a licence for miserliness; it is advice for kindness joined with wisdom.

It applies to what parents do for their children as well. To give everything without limit, and to support every wrong, may damage the child's growth. Real goodness is to show love with knowledge of the child's nature.

The verse asks the giver to look as carefully at the receiver as at his own generosity, because goodwill that does not see clearly may end up like a blunt blade: well-meant, but ill-aimed.

கதை

பஸ்மாசுரனுக்கு வரம்

புராணங்களிலிருந்து (பாகவதம், சிவபுராணம்): கைலாயத்தில் சிவபெருமான் அடியவருக்கு எளிதில் அருளும் கருணையின் வடிவம். அவர் தம்மை நாடி வருபவருக்கு அவர் யார், என்ன நோக்கம் என்றும் பாராமல் வரம் வழங்கும் அன்புள்ளம் உடையவர் என்று அடியார்கள் போற்றுவர். இந்தக் கருணையை அறிந்த பஸ்மாசுரன் என்ற அசுரன், கடுந்தவம் செய்தான்.

அவன் தவம் பல ஆண்டுகள் நீடித்தது. அவன் உறுதியைக் கண்டு மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அவன் முன் தோன்றி, "என்ன வரம் வேண்டும்?" என்று கேட்டார். பஸ்மாசுரன், "நான் யார் தலையில் கை வைக்கிறேனோ அவர் எரிந்து சாம்பலாக வேண்டும்" என்று கேட்டான். சிவபெருமான் அவனுடைய பண்பை ஆராயாமல், தம் கருணையால் வரம் தந்தார்.

வரம் பெற்ற கணமே பஸ்மாசுரன் அந்த வரத்தைச் சோதிக்கத் துணிந்தான். அவன் தன் வரத்தைக் கொடுத்த சிவபெருமானின் தலையிலேயே கை வைக்க முயன்றான். சிவபெருமான் அவனிடமிருந்து தப்ப ஓடினார். அவர் ஓடுவதைக் கண்ட பஸ்மாசுரன் அவரைத் துரத்தினான்.

சிவபெருமான் திருமாலிடம் முறையிட்டார். திருமால் மோகினி என்ற அழகிய பெண் வடிவம் எடுத்து பஸ்மாசுரன் முன் தோன்றினார். மோகினி அவனிடம் நடனத்தைப் பற்றிப் பேசி, தன்னோடு ஆடும்படி அழைத்தாள். மோகினி செய்யும் ஒவ்வொரு அசைவையும் பஸ்மாசுரன் பின்பற்றினான். ஒரு தருணத்தில் மோகினி தன் கையைத் தலை மேல் வைத்தாள். பஸ்மாசுரனும் அதையே செய்தான். வரத்தின் வலிமையால் அவன் தானே எரிந்து சாம்பலானான்.

சிவபெருமான் தம் கருணையால் வரம் அளித்தாலும், பஸ்மாசுரனின் நோக்கம் வரத்தை எவ்வாறு பயன்படுத்தப் போகிறான் என்பதை வரம் தருவோர் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டிய ஒரு பாடத்தை இந்த நிகழ்வு தருகிறது. பின்னர் திருமாலின் மோகினி வடிவம் எவ்வளவு நுட்பமான அறிவுடன் அந்தச் சிக்கலைத் தீர்த்தது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. உலகை நடத்தும் தெய்வங்களும் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக நிற்கின்றன.

இந்தக் கதை சிவபெருமானின் எல்லையற்ற கருணையையும் காட்டுகிறது. ஆனால் அந்தக் கருணையை அறிவுடன் பயன்படுத்த வேண்டிய பாடத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது. பெறுபவன் பண்பு அறிந்து அளிக்காத கொடை எவ்வளவு ஆபத்தாக மாறும் என்பதை மனிதர்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துகிறது. கருணை உள்ளம் கொண்டவர்கள் கொடுப்பதற்கு முன் ஒரு கணம் நிதானிக்க வேண்டும் என்பது இதன் பொருள்.

A story

The Boon to Bhasmasura

From the Puranas (Bhagavata and Shiva traditions): Lord Shiva at Kailasa is an embodiment of compassion who readily grants his grace to devotees. Devotees praise him as one of a loving heart who grants boons to those who approach him, without examining who they are or what they intend. The asura Bhasmasura, knowing this compassion, performed severe penance.

His penance lasted many years. Pleased with his determination, Shiva appeared before him and asked, "What boon do you wish?" Bhasmasura asked, "Let whoever I place my hand upon be burnt to ashes." Without examining his nature, out of his compassion, Shiva granted the boon.

The moment he received the boon, Bhasmasura resolved to test it. He tried to place his hand on the head of Shiva himself, who had given it. Shiva fled from him. Seeing him run, Bhasmasura pursued.

Shiva appealed to Vishnu. Vishnu took the form of Mohini, a beautiful woman, and appeared before Bhasmasura. Mohini spoke to him of dance and invited him to dance with her. Bhasmasura imitated every movement Mohini made. At one moment Mohini placed her hand on her head. Bhasmasura did the same, and by the power of the boon he himself was burnt to ashes.

This story shows the limitless compassion of Shiva, and at the same time carries a lesson on using that compassion with wisdom. It makes plain how dangerous a gift can become when it is given without knowing the nature of the one who receives it.

சிந்தனைக்கு

நீங்கள் கடைசியாக ஒருவருக்கு உதவ முயன்றபோது, அவருக்கு உண்மையில் என்ன தேவை என்றும், உங்கள் உதவியை அவர் எப்படிப் பயன்படுத்துவார் என்றும் முதலில் அறிந்தீர்களா?

To reflect on

When you last tried to help someone, did you first understand what they truly needed and what they would do with your help?