Abirami Andhadhi 31 · உமையும் உமையொருபாகனும், ஏக உருவில் வந்து இங்கு

Verse 31 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

உமையும் உமையொருபாகனும், ஏக உருவில் வந்து இங்குஎமையும் தமக்கு அன்பு செய்யவைத்தார், இனி எண்ணுதற்குச்சமையங்களும் இல்லை, ஈன்றெடுப்பாள் ஒரு தாயும் இல்லை,அமையும் அமையுறு தோளியர்மேல் வைத்த ஆசையுமே.

Umaiyum umaiyorupaakanum, aeka uruvil vanthu ingku / Emaiyum thamakku anpu seyyavaiththaar, ini ennutharkus / Samaiyangkalum illai, eenretuppaal oru thaayum illai, / Amaiyum amaiyuru thoaliyarmael vaiththa aasaiyumae.

பொருள்

உமையும் உமையை ஒரு பாகமாகக் கொண்ட சிவனும் ஒரே உருவில் இங்கே வந்து, எங்களையும் தங்களிடம் அன்பு செய்ய வைத்தனர். இனி எண்ணிப் பார்க்க வேறு சமயங்களும் இல்லை; என்னைப் பெற்றெடுக்கும் இன்னொரு தாயும் இல்லை; மூங்கில் போன்ற தோளுடைய பெண்கள் மேல் வைத்த ஆசையும் போதும், இனி இல்லை.

Meaning

Uma, and the Lord who has Uma as half of Himself, came here in a single form and made even us love them. From now on there are no other paths to consider; there is no other mother to give birth to me again; and the desire I once had for women with shoulders like bamboo is enough, it is over.

சொற்பொருள் Word by word

உமையொருபாகன்: Shiva, who has Uma as one half
ஏக உரு: a single form
அன்பு செய்யவைத்தார்: made us love them
சமயங்கள்: other paths, faiths
ஈன்றெடுப்பாள்: she who gives birth
அமையும்: it is enough
அமை: bamboo
தோளியர்: women with (such) shoulders
ஆசை: desire

விளக்கம்

அர்த்தநாரீசுவர வடிவம் பாடலின் மையம்: சிவனும் சக்தியும் ஒரே உடலில். அந்தக் காட்சியால் பட்டருக்குள் மூன்று முடிவுகள். வேறு சமயம் தேட வேண்டாம்; இனி பிறவி இல்லை, அதனால் இன்னொரு தாய் இல்லை; பழைய ஆசைகளும் இனி போதும்.

"ஈன்றெடுப்பாள் ஒரு தாயும் இல்லை" என்பது அழகான சொல். மீண்டும் பிறக்க வேண்டியதில்லை என்பதை, "இனி எனக்கு இன்னொரு தாய் வேண்டாம்; நீயே என் தாய்" என்று மென்மையாகச் சொல்கிறார்.

Explanation

The half-man, half-woman form of Shiva and Shakti is the heart of the verse: Shiva and Shakti in one body. That vision brings Bhattar to three conclusions. No need to search other paths; no more rebirth, so no other mother; and the old desires are now enough.

'There is no other mother to bear me' is a beautiful phrase. He says he will not be born again in a gentle way: 'I need no other mother now; you are my mother.'

ஸ்கந்த புராணம், அருணாசல மாகாத்மியம்

பிருங்கி முனிவரும் அர்த்தநாரீசுவரரும்

அருணாசல மாகாத்மியத்திலும் தமிழ்நாட்டுக் கோயில் மரபுகளிலும் சொல்லப்படும் கதை. பிருங்கி என்ற முனிவர் சிவனை மட்டுமே வணங்குவார்; அன்னையை வணங்க மாட்டார். கயிலாயத்தில் சிவனையும் பார்வதியையும் வலம் வரும்போது, அன்னையை விட்டு சிவனை மட்டும் சுற்ற முயன்றார்.

சிவனும் பார்வதியும் நெருங்கி அமர்ந்தபோது, பிருங்கி ஒரு வண்டாக மாறி இருவருக்கும் இடையே நுழைந்து சிவனை மட்டும் சுற்றினார். சக்தியைப் புறக்கணித்ததால் அவர் உடலிலிருந்து வலிமை வடிந்து நிற்கவும் முடியாமல் போனார். சிவன் அவருக்கு ஊன்றுகோலாக மூன்றாவது கால் தந்தார்.

சிவனோடு பிரிக்க முடியாதபடி இணைய அன்னை தவம் செய்தாள். அந்தத் தவத்தின் பயனாகச் சிவன் அவளைத் தன் உடலின் இடப்பாகமாக ஏற்றார்; அர்த்தநாரீசுவரர் ஆனார். அதன் பின் பிருங்கியால் இருவரையும் பிரித்துச் சுற்ற முடியவில்லை. அவரும் உண்மையை உணர்ந்து அன்னையையும் வணங்கினார். பட்டர் பாடும் "ஏக உரு" இதுவே.

Skanda Purana, Arunachala Mahatmya

The Sage Bhringi and Ardhanarishvara

A story told in the Arunachala Mahatmya and in Tamil temple traditions. The sage Bhringi worshipped only Shiva, never the Mother. When circling Shiva and Parvati at Kailasa, he tried to go around Shiva alone, leaving her out.

When Shiva and Parvati sat close together, Bhringi turned into a bee, slipped between them and circled Shiva alone. Because he ignored Shakti, the strength drained from his body until he could not stand. Shiva gave him a third leg to lean on.

The Mother performed penance to be joined to Shiva so that they could never be separated. As its fruit, Shiva took her as the left half of His body and became Ardhanarishvara. After that Bhringi could not circle one without the other. He understood, and worshipped the Mother too. This is the 'single form' Bhattar sings of.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்க்கையில் வலிமையும் கனிவும் ஒன்றாக இருக்கின்றனவா, அல்லது ஒன்றை மட்டும் மதிக்கிறீர்களா?

To reflect on

In your life, do strength and gentleness live together, or do you value only one?