Abirami Andhadhi 30 · அன்றே தடுத்து என்னை ஆண்டுகொண்டாய், கொண்டது அல்ல என்கை

Verse 30 · Abirami Andhadhi · Abirami Bhattar

அன்றே தடுத்து என்னை ஆண்டுகொண்டாய், கொண்டது அல்ல என்கைநன்றே உனக்கு? இனி நான் என் செயினும் நடுக்கடலுள்சென்றே விழினும், கரையேற்றுகை நின் திருவுளமோ!ஒன்றே, பல உருவே, அருவே, என் உமையவளே.

Anrae thatuththu ennai aantukontaay, kontathu alla enkai / Nanrae unakku? ini naan en seyinum natukkatalul / Senrae vizhinum, karaiyaetrukai nin thiruvulamoa! / Onrae, pala uruvae, aruvae, en umaiyavalae.

பொருள்

அன்றே என்னைத் தடுத்து ஆட்கொண்டாய். ஆட்கொண்டதை இல்லை என்று மறுப்பது உனக்கு நல்லதா? இனி நான் என்ன செய்தாலும், நடுக்கடலில் சென்று விழுந்தாலும், என்னைக் கரையேற்றுவது உன் திருவுள்ளம் அல்லவா! ஒன்றாகவும், பல உருவாகவும், உருவமற்றதாகவும் இருக்கும் என் உமையவளே!

Meaning

Long ago you stopped me and made me yours. Would it become you now to deny that you took me? Whatever I do from now on, even if I go and fall into the middle of the sea, is it not your will to bring me safe to shore? O my Uma, who are one, who are many forms, and who are formless!

சொற்பொருள் Word by word

தடுத்து: stopping, holding back
ஆண்டுகொண்டாய்: you took me as yours
கொண்டது அல்ல என்கை: to say you did not take me
நடுக்கடல்: the middle of the sea
கரையேற்றுகை: bringing to shore
திருவுளம்: gracious will
ஒன்றே: the One
பல உருவே: the many forms
அருவே: the formless

விளக்கம்

இது ஒரு குழந்தையின் உரிமைப் பேச்சு: "நீ என்னை ஏற்றுக்கொண்டாய்; இப்போது இல்லை என்று சொல்லக் கூடாது." பட்டர் தன் தகுதியை நம்பவில்லை; அன்னையின் வாக்கை நம்புகிறார். நான் தவறு செய்தாலும், கடலில் விழுந்தாலும், கரை சேர்ப்பது உன் பொறுப்பு.

கடைசி வரி அன்னையின் மூன்று நிலைகளைச் சொல்கிறது: ஒன்றாக இருக்கும் பரம்பொருள், பல உருவங்களாகத் தோன்றும் தெய்வங்கள், உருவமே இல்லாத வெளி. எல்லாமாக இருப்பவள் "என் உமையவள்".

Explanation

This is a child's claim of right: 'You accepted me; you cannot now say no.' Bhattar does not trust his own worth; he trusts the Mother's word. Even if I go wrong, even if I fall into the sea, bringing me to shore is your responsibility.

The last line names three ways the Mother exists: the One Supreme, the many forms of the gods, and the formless open space. She who is all of these is 'my Uma'.

பெரிய புராணம், திருநாவுக்கரசர் புராணம்

கல்லோடு கடலில் மிதந்த அப்பர்

சேக்கிழாரின் பெரிய புராணத்திலிருந்து. திருநாவுக்கரசர் சமண சமயத்தை விட்டுச் சிவனடியாராகத் திரும்பியதால் பல்லவ மன்னன் அவரைப் பல வகையில் துன்புறுத்தினான். இறுதியில் அவரை ஒரு பெரிய கல்லோடு சேர்த்துக் கட்டி நடுக்கடலில் எறியச் சொன்னான்.

கடலில் வீசப்பட்ட அப்பர் அஞ்சவில்லை. "சொற்றுணை வேதியன் சோதி வானவன்" என்று தொடங்கி "நற்றுணையாவது நமச்சிவாயவே" என்று இறைவனின் திருநாமத்தைப் பாடினார். அந்தக் கணமே அவர் கட்டப்பட்ட கல் ஒரு தெப்பம் போல் மிதந்தது.

அலைகள் அவரைத் திருப்பாதிரிப்புலியூர் கரையில் கொண்டு சேர்த்தன. "நடுக்கடலுள் சென்றே விழினும் கரையேற்றுகை நின் திருவுளம்" என்று பட்டர் பாடும் நம்பிக்கை, அப்பரின் வாழ்க்கையில் நேரடியாக நடந்தது.

Periya Puranam, the life of Thirunavukkarasar (Appar)

Appar Floats on the Sea Tied to a Stone

From Sekkizhar's Periya Puranam. Because Thirunavukkarasar had left the Jain faith and returned to Shiva, the Pallava king tormented him in many ways. At last the king ordered him tied to a great stone and thrown into the middle of the sea.

Thrown into the sea, Appar was not afraid. He sang the Lord's name in a hymn that ends 'our true companion is Namasivaya'. At that moment the stone he was tied to floated like a raft.

The waves carried him to the shore at Thiruppadiripuliyur. The trust Bhattar sings of, 'even if I fall into the middle of the sea, bringing me to shore is your will', happened in Appar's life just as the words say.

சிந்தனைக்கு

உங்கள் வாழ்க்கையில் 'நான் மூழ்கிவிடுவேன்' என்று நினைத்த நேரத்தில் உங்களைக் கரை சேர்த்தது எது?

To reflect on

When you felt you would go under, what brought you to shore?