தேவி பாகவத புராணம், மூன்றாம் ஸ்கந்தம்சத்தியவிரதன் சொன்ன ஒரு எழுத்து
தேவி பாகவதத்திலிருந்து. உதத்தியன் என்ற அந்தணச் சிறுவன் படிப்பில் மந்தமாக இருந்தான். எல்லாரும் அவனை இகழ்ந்ததால் காட்டுக்குச் சென்று, பொய் சொல்லக் கூடாது என்ற ஒரே விரதத்தோடு வாழ்ந்தான். அதனால் அவனுக்கு சத்தியவிரதன் என்று பெயர் வந்தது.
ஒரு நாள் அம்பு பட்ட ஒரு பன்றி அவன் குடிலுக்கு அருகே ஓடி ஒளிந்தது. அதைக் கண்ட அவன் மனம் இரங்கி "ஐ, ஐ" என்று வலியில் கூவினான். பின்னால் வந்த வேடன் பன்றி எங்கே என்று கேட்டான். பொய் சொல்லவும் முடியாமல், உண்மை சொல்லிப் பன்றியைக் காட்டிக் கொடுக்கவும் முடியாமல் அவன் தவித்தான். அப்போது தான் அறியாமல் சொன்ன "ஐம்" என்ற ஒலி, கலைமகளின் பீஜ மந்திரமாக இருந்ததால், அன்னையின் அருள் அவனுக்குப் பெருகியது.
அவன் அறிவு மலர்ந்து, "கண் பார்த்தது பேசாது; பேசும் நா பார்க்கவில்லை" என்று சொல்லி இருவரையும் காத்தான். பின்னர் பெரிய ஞானியானான். அறியாமல் செய்த சிறு நன்மைக்கும் அன்னை பெரும் பயன் தருகிறாள் என்பதற்கு இது சான்று.
Devi Bhagavata Purana, Book 3Satyavrata and the One Sacred Syllable
From the Devi Bhagavata Purana. Utathya, a brahmin boy, was slow at his studies. Mocked by everyone, he went to the forest and lived by a single vow: never to tell a lie. So he came to be called Satyavrata, 'he who is vowed to truth'.
One day a boar wounded by an arrow ran and hid near his hut. Moved by its pain, he cried out 'Ai! Ai!' The hunter who followed asked where the boar had gone. Satyavrata could not lie, nor could he betray the animal with the truth. But the sound he had cried without knowing was 'Aim', the seed syllable of the Goddess of learning, and the Mother's grace flowed into him.
His understanding blossomed, and he answered, 'The eye that saw cannot speak, and the tongue that speaks did not see,' saving both the boar and his vow. He later became a great sage. It shows that the Mother gives great fruit even for a small good act done without knowing.
